Het is een zonnige middag. Kees de Boer zit in zijn appartement aan de Amalfikust, in Salerno. In de Zuid-Italiaanse stad speelt hij voor US Salernitana 1919, de club die twee seizoenen geleden nog Serie A-voetbal speelde. Twee jaar later zijn I Granata afgedaald naar de Serie C. Het mondt uit in een gesprek over pech door corona, Brexit-regels en terechtkomen in Italië. Dit is het verhaal van ‘biondo’: de blonde. “Of ‘Frank’, van Frank de Boer. Dat vonden ze makkelijk in het begin.”

Al vroeg in zijn leven staat de middenvelder uit de jeugd van FC Volendam in de belangstelling. “Ik kon naar Ajax en AZ”, vertelt De Boer. De keuze valt op Amsterdam. “Voor mij was eigenlijk vanaf het eerste moment duidelijk: als ik naar Ajax kan, dan ga ik naar Ajax. Ik heb niks tegen AZ hoor”, lacht hij. De Boer sluit op De Toekomst aan in de D2, hij speelt zes jaar lang in de jeugdopleiding.

Een mooie tijd, waarin De Boer zelfs lang de aanvoerdersband mag dragen. “Ik denk dat ik zeker wel vier of vijf jaar aanvoerder ben geweest. Van onze lichting heeft een aantal het profvoetbal gehaald. Degenen die echt het topniveau hebben gehaald zijn Jurgen Ekkelenkamp en Sven Botman, tegenwoordig nog een vriend van me. En dan heb je nog Sergino Dest en Mitchell Bakker, een paar aardige spelers dus. Met wie ik echt nog veel contact heb, zijn Sven en Dean James. Ik heb nog een groepsapp met die twee en met Giovanni de la Vega en Dani van Steijn.”

Ondanks het slechte nieuws gaan nieuwe deuren open. Plots staat Swansea City uit de Premier League op de stoep. “Die kwamen uit het niets. Ik kon in Nederland naar aardig wat clubs. FC Twente, NEC en FC Utrecht, om even drie clubs te noemen. Eigenlijk waren Twente en Utrecht wel de grootste kanshebbers als ik in Nederland zou blijven, maar ik koos uiteindelijk voor Swansea. Destijds was ik zestien.”

Van De Toekomst naar een Premier League-club

Swansea gaat, schrijvende over de zomer van 2017, het zevende Premier League-seizoen op rij tegemoet. “Ze hadden net twee nieuwe sportcomplexen gebouwd, voor de jeugd en voor de selectie”, vertelt De Boer nog altijd enthousiast. “Ik stond er wel nuchter in: een nieuw avontuur, een ander type spel…” Bij Swansea stroomt de middenvelder in bij de Onder 18.

“Je speelt tegen Manchester City en Liverpool. Bij Swansea probeerden ze wel echt te voetballen, maar dat ging niet altijd natuurlijk.” Fysiek zat het De Boer nog niet mee. Mede daardoor is de stap naar het buitenland ‘heel erg wennen’ voor De Boer. “En als je onder je achttiende daarheen gaat, moet je in een gastgezin. Dat wist ik van tevoren, maar ik dacht: ik ben nog jong en krijg een driejarig contract. Het examenjaar VWO mocht ik van school in twee jaar doen, dus dat was allemaal goed geregeld. Dan kon ik mij in het laatste jaar volledig richten op het voetbal.”

Bij Swansea krijgt hij te maken met veel Nederlanders. “Leroy Fer, Luciano Narsingh, Erwin Mulder en Mike van der Hoorn. En Kenji Gorré in het tweede elftal. Kristoffer Nordfeldt, de oud-keeper van Heerenveen, sprak ook nog wel een woordje Nederlands.” Ook Wilfried Bony is nog een bekende met een verleden in de Eredivisie. Zowel de eerste selectie, het tweede elftal als het jeugdelftal van De Boer speelt op dat moment op het hoogste niveau. “Toen ik kwam was het idee dat ik, als het goed ging, zou doorstromen van de O18 naar het tweede elftal. Na een half jaar zat ik al veel bij het tweede elftal. Daar heb ik een hoop ervaring opgedaan. Het tweede jaar zat ik daar vast bij.”

De club houdt zich aan de afspraken met de Nederlander. Aan het begin van het derde jaar maakt de inmiddels negentienjarige De Boer zijn profdebuut in het League Cup-toernooi tegen Northampton Town (3-1 winst). “Ik had snel mijn familie gebeld dat ik de volgende dag bij de selectie zat. Die hebben een vlucht kunnen boeken, dus mijn ouders zijn die kant opgekomen. Het was achteraf ook de enige keer bij de eerste selectie”, lacht De Boer. “Maar ik heb wel mijn debuut mogen maken, dat kan ik toch mooi meenemen.” Hij komt in de slotfase binnen de lijnen.

Verdere kansen bij de club blijven uit. “Ik zat er wel dichtbij. De plannen waren ook om mij rond dat debuut (in augustus, aan het begin van het seizoen 2019/20) te verhuren aan een League One-club. Dat was Bristol Rovers, maar last-minute ging dat niet door. Dat vond ik toen wel jammer. Het is toch een eerste elftal, weer iets anders dan een jaar O23-voetbal spelen.” Aan het einde van zijn debuutseizoen vertrekt De Boer transfervrij bij de club uit Wales. Na exact drie jaar zit het Britse avontuur erop. De Boer is dan twintig jaar.

Corona gooit roet in het eten

De Boer verkast in juli 2020 naar Den Haag. “In de winter kwam ADO al. Dat heb ik toen afgekapt, zij stonden op het punt om te degraderen uit de Eredivisie. Toen kwam corona en bleven ze er toch in. Ik dacht: ik word in mei twintig, nog voor het nieuwe seizoen. Het is nu wel tijd om in een eerste elftal te spelen. Bij Swansea zag ik dat niet snel gebeuren, al hadden ze wel willen verlengen. Als corona er niet was geweest, was ik misschien ook wel in het buitenland gebleven. Ik zou nog een paar dagen meetrainen met Crystal Palace, maar dat ging door corona niet door. En we hadden een Portugese coach bij Swansea, die had wat voor me bij Benfica toentertijd.” Ook bij die optie gooit corona roet in het eten.

Uiteindelijk valt de keuze dus op Nederland. “Het was fijn om ‘gewoon’ in Nederland te zijn. Dat jaar bij ADO heb ik ook lekker weer een jaar thuis gewoond. Door corona was er bijna geen verkeer tussen Den Haag en Volendam. Het was wel een uurtje rijden iedere dag, maar dat was nog te doen.” Sportief gezien gaat het minder: ADO degradeert. “Het was chaotisch. Er speelde een mogelijk faillissement, waardoor er onzekerheid was of de club nog wel zou bestaan het jaar erna. Ik heb wel zo’n twintig wedstrijden kunnen spelen.”

De ervaring in de Eredivisie en zijn debuutjaar in een eerste elftal doen De Boer goed. Toch vertrekt hij bij ADO. Hij maakt de stap naar VVV, eveneens gedegradeerd in 2020. Een stap opzij? Zo wil de middenvelder het niet noemen. “Ik wilde graag bij ADO blijven, want ik had het gewoon naar mijn zin. Ik heb tot de laatste dag van mijn deadline gewacht met het maken van een keuze. Door de onzekerheid bij ADO en mijn resterende contract van één jaar heb ik toen de keuze gemaakt om bij VVV te tekenen voor meer zekerheid. Ik kon daar voor twee jaar plus één tekenen.” Ondanks de situatie heeft De Boer ‘echt een leuk jaar’ gehad in Den Haag. “Ik heb altijd genoten van de fans, ook al waren ze toen niet blij dat ik wegging. Ik kreeg honderden berichten op mijn Instagram, waaronder heel veel haatberichten. Ik heb dat nooit verteld in het nieuws, ik dacht: ik hoef mezelf niet te verantwoorden waarom ik naar VVV ga. Misschien was het wel beter geweest om de reden uit te leggen, dan hadden ze het iets meer begrepen.”

Bang wordt De Boer niet van de berichten. “Ik ben een nuchtere Hollander en neem het allemaal met een korreltje zout. Op zich had ik een goede band met de fans, dus ik vond het jammer dat ze zo negatief waren. En die haatreacties… Je doet er niets aan, het hoort erbij. Aan de andere kant snap ik het ook wel van ze, van ‘hij verraadt ons’. Maar ik wist diep van binnen: als jullie in mijn schoenen zouden staan, had je misschien wel hetzelfde gedaan.” In twee seizoenen speelt De Boer 71 wedstrijden voor de Venlonaren. Vooral het seizoen 2022/23, waarin VVV uiteindelijk strandt in de halve finale van de play-offs tegen Almere City, is uitstekend. De Boer speelt 39 wedstrijden, waarin hij zeven keer scoort en zeven assists levert.

Brexit breekt nieuwe Britse droom

Zijn goede seizoen wekt interesse uit Italië. “De interesse viel in Nederland best tegen, zo eerlijk moet ik zijn. Vervolgens kwamen er twee maanden lang dingen uit het buitenland, maar ik voelde er allemaal niet veel voor.” Eén club ziet De Boer wel zitten: Bolton Wanderers uit Engeland. “Een grote club in de League One. Dat was begin augustus 2023. We zouden die kant op vliegen om te gaan tekenen. De paspoorten waren opgestuurd, maar toen kwam het verhaal dat ik geen werkvergunning kon krijgen door de nieuwe Brexit-regels…”

Na de problemen door de groeispurt en corona is dit opnieuw een tegenslag waar De Boer zelf weinig aan kan doen. “We hebben het nog met advocaten van de clubs proberen te regelen, omdat ik al drie jaar in Engeland had gespeeld. Je kan dan de homegrown-status krijgen, maar dat had mijn zaakwaarnemer destijds niet aangevraagd. Toen hebben we een maand lang alles geprobeerd, contacten gezocht.”

Extra zuur is het feit dat De Boer al tegen jongens van VVV heeft verteld dat hij naar Engeland vertrekt. “Toen ik nog veel in Venlo rondliep om te kijken bij wedstrijden in de voorbereiding, heb ik verteld: ik ga die kant op binnenkort. Maar uiteindelijk is het niet in de media gekomen, zo’n grote speler ben ik niet”, knipoogt De Boer. “Ik heb zelfs nog trainers bericht of ze een brief konden schrijven, om een goed woordje te doen bij de FA. Ook Steve Cooper, de trainer die mij liet debuteren bij Swansea. Die zal wel gedacht hebben: ‘Wat moet hij nou weer?’ Uiteindelijk heeft hij die brief getekend, dat was wel aardig van hem.”

Tot midden augustus blijft De Boer in afwachting van de uitslag. “Dan is de markt officieel nog maar twee weekjes open. Dus ja, dan moet je verder kijken. Er kwamen wel clubs uit Polen en Oostenrijk, maar ik had niet het vertrouwen dat het goed zou uitpakken. Ik leg graag de voordelen en nadelen naast elkaar.” Zelfs een club uit Saoedi-Arabië meldt zich nog voor hem. “Het waren toen zeker geen miljoenen, maar het was wel een aardig bedrag. Daar had ik aardig wat jaartjes voor moeten voetballen bij VVV. Ik was 23 jaar en wilde nog niet echt voor het geld kiezen. Ik had net een half jaar iets met mijn vriendin. Het is niet echt een land om makkelijk te komen voor een weekendje, plus dat er wat vage opties in het contract stonden waar ik niet helemaal achter stond.”

Op 12 september 2023, tien dagen na het sluiten van de transfermarkt, krijgt De Boer bericht. “Dat ging om Ternana Calcio, een club in de Italiaanse Serie B. Dat vond ik wel een stap omhoog ten opzichte van de KKD. Eigenlijk is het best wel snel gegaan toen. De dag erna zat ik in het vliegtuig, ben ik naar Rome gevlogen en heb ik gelijk een medische keuring gedaan. In de avond heb ik getekend.” De deal komt op 15 september rond. “Ternana is een uurtje bij Rome vandaan, daar ben ik veel geweest de afgelopen jaren. Dit was letterlijk de weg naar Rome”, grapt De Boer.

“Om eerlijk te zijn: ik kende de club Ternana helemaal niet, dat moet je gewoon even googelen. We speelden tegen Parma, Palermo, Venezia, clubs die natuurlijk bekend zijn.” Het Italiaanse leven doet De Boer goed, al is het even schakelen. “In die twee seizoenen heb ik het eigenlijk heel erg naar mijn zin gehad. Het viel alleen vies tegen dat 95 procent van de mensen geen Engels spreekt. Toen ik daar aankwam, had ik twee teamgenoten die Engels spraken, de rest niet. Dus voor alle voetballers die naar Italië gaan: ga snel de taal leren“, tipt De Boer. “Inmiddels kan ik een aardig woordje babbelen, dat is ook wel echt nodig.”

In zijn eerste maand moet de voetballer ook wennen aan de passie van de supporters. “Hoe zuidelijker je gaat voetballen, hoe meer passie de fans hebben. Ik ben redelijk nuchter. Als wij een keer verliezen en ik heb bezoek hier, dan ga ik echt wel ergens uit eten. Maar het kan zomaar zo zijn dat er dan een fan naar je toe komt die vertelt dat het beter moet. Ik heb in mijn eerste maand een keer meegemaakt dat ik met twee teamgenoten aan het eten was en dat we ruzie kregen. Ik zat erbij en verstond er geen drol van. Ik dacht: ‘Wat zegt ‘ie nou?’ Ze stonden echt te schreeuwen naar elkaar.”

Bij Ternana komt hij in twee seizoenen tot meer dan zestig wedstrijden. Na zijn eerste seizoen wil de club hem in de zomer verkopen. “Ik was een van de spelers die nog wat geld in het laatje kon brengen. De president ging de club verkopen en er kwam een nieuwe president. Ze dreigden dat ik anders buiten de selectie kwam te staan. De trainer wilde mij behouden. Toen heb ik gewoon gezegd: ik ga niet weg. We hadden ook echt wel een goede trainer daar, Ignazio Abate, oud-international van Italië. Het was zijn eerste klus bij een eerste elftal. Misschien wel de beste trainer die ik tot nu toe heb gehad. Hij is uiteindelijk ontslagen door onenigheid met de president, ondanks dat we tweede stonden op drie punten achterstand van de koploper.” In de zomer komt het wel tot een vertrek. Zoals hij eerder van ADO naar VVV ging binnen de KKD, maakt hij nu binnen de Serie C de stap naar Salernitana.

US Salernitana 1919

“Ik denk dat ik afgelopen zomer een luxeprobleem had. Ik had een goed seizoen gedraaid en een doelpunt gemaakt in de finale van de play-offs om promotie. Die wedstrijd werd door miljoenen mensen bekeken op tv. Het voetbal leeft echt in Italië, ook al is het de Serie C. Er was al interesse, maar ik sluit niet uit dat dit net een extra zetje is geweest voor clubs. Alleen in Italië kon ik al naar zo’n tien clubs.” De focus ligt voor De Boer ook echt op Italië. “Uiteindelijk is de keuze op Salernitana gevallen.”

Daar is niet Rome, maar Napels de grote stad in de buurt. Salernitana speelde in het seizoen 2023/24 nog in de Serie A. “Het wordt echt wel gezien als grote club in Italië, met echt een goede fanbase. De eerste vijftien wedstrijden stonden we bovenaan. Ik heb een mooi contract en het is een mooie stad om te wonen. Het leven hier is super en er is dichtbij een vliegveld voor mijn vriendin.”

Belangrijk, legt De Boer uit. “Mijn vriendin zit nu in het laatste jaar van haar studie. Het is het plan dat zij hier vanaf volgend seizoen definitief naartoe verhuist. Het zijn kleine dingetjes die de doorslag gaven om voor deze club te tekenen, in de hoop dat je direct promoveert.” Daarin slaagt Salernitana dit seizoen echter niet. De club wordt derde in de Serie C en vliegt er in de halve finale van de play-offs uit tegen Brescia. In het heenduel maakt De Boer op prachtige wijze de 1-0, maar wordt het gelijk: 1-1. Het uitduel wint Brescia met 2-0. “We hebben in ieder geval de stad weer enthousiast gemaakt”, blijft De Boer optimistisch. “De laatste keer dat het stadion zo vol was, was drie jaar terug, in de Serie A tegen AC Milan.”

‘Serie C is niet voor koekenbakkers’

In Italië is De Boer vooral ‘volwassener’ geworden. “Zowel binnen als buiten het veld. Ten opzichte van Nederland is het hier iets tactischer. Er staan slimmere spelers op het veld die ook jarenlang op Serie A-niveau hebben gevoetbald. Het is anders voetballen, daar leer je dingen van. Als je steeds een klein dingetje van iedere speelstijl pakt, word je toch een completere speler.” De middenvelder ziet nog een belangrijke factor in Zuid-Europa. “Zeker in Italië verwachten ze dat je betrouwbaar bent. Daar ben ik zeker in gegroeid.”

Het niveau van de Serie C, waarop Salernitana ook volgend jaar weer actief zal zijn, wordt onderschat. “Ik denk dat de echte topclubs uit de Serie C de onderkant van de Eredivisie aantikken. Mensen denken bij de Serie C: ‘Wat is dat voor niveau?’ Ik had dat vroeger ook. Toen ik klein was keek ik naar Ajax in de Champions League… Maar achteraf is het heel dom om te denken. Het derde niveau is niet voor koekenbakkers.”

Voorlopig zit De Boer nog goed op zijn plek bij Salernitana. “Misschien ben ik niet het type voetballer dat Nederlandse clubs zoeken. Ik zit helemaal op mijn plek in Italië, ik vind het leven hier mooi. Zeker een half jaar lang woon je hier op een vakantieplek qua locatie en klimaat, iets wat je in Nederland niet zo snel hebt. En in de wintermaanden is het eigenlijk ook nog een stuk lekkerder dan in Nederland. Dat je na de training even naar het strand kan. Met al die dingen bij elkaar zie ik mij hier nog wel een aantal jaartjes voetballen.” Het doel is duidelijk: “Voor nu is het gewoon de ambitie om te promoveren met deze club, want het is gewoon een te grote club voor de Serie C. Qua omvang, stadion, stad en fans.”

Onderstaand de 1-0 van De Boer tegen Brescia, in de halve finale van de play-offs op zaterdag 24 mei 2026. In deze wedstrijd evenaart hij het meeste aantal wedstrijden van een Nederlandse speler voor Salernitana (33, Tonny Vilhena). In de return verbreekt hij dit aantal, maar gaat Salernitana met 2-0 ten onder, waardoor de club ook volgend jaar Serie C-voetbal speelt.