Begin deze week kreeg ik een appje van Inge ‘je staat op groen’ kun je zaterdag een vaarwens doen? Groen laat weten dat ik beschikbaar ben. Tuurlijk. Twee dagen later laat schipper Anita enthousiast weten dat we samen gaan varen, dat gaat helemaal goed komen. Snel broodjes voor de lunch ophalen bij de HEMA, maak een praatje met 2 jochies die aan het vissen zijn, nog niets gevangen, maar ja, het is ook voor de vissen vroeg.
Rond de klok van 10 uur arriveert onze vaargast Jennifer met haar moeder Ina, vriendin Karin en haar moeder Els. Het verzoek was om Jennifer met de rolstoel op te halen, daar wil Jennifer niets van weten en ook beide moeders die een stok als hulpmiddel gebruiken willen hier niets van weten. Met een lege rolstoel op weg naar het schip, even stoppen bij de jonge vissers, trots laten ze mij een foto zien van een joekel van een snoekbaars, gevangen terwijl ik bij de HEMA was. Ineens…Kleng, Boem, Paaf, de rolstoel is er vandoor gegaan, net niet in het water. Oh ja, zo’n ding heeft remmen, is er gelukkig zonder kleerscheuren vanaf gekomen.
Eenmaal aan boord, heerlijk een bakkie koffie met de voor ons welbekende soesjes, een pakkend verhaal van Anita over het ontstaan van de Vaarwens en dat het schip vandaag helemaal voor Jennifer en haar gasten zal zijn. Zij mogen beslissen waar we naar toe gaan. De Zaanse Schans gaat het worden, over de Zaan met haar historische huizen en fabrieken. Trossen los en gaan… Els blijft herhalen hoe leuk zij het vindt, wij ook Els. De bruggen en sluizen draaien en openen voorspoedig. Jennifer heeft al heel wat medische “sores “meegemaakt, ze laat mij weten dat ondanks de slechte prognose, ze er helemaal voor gaat en dat straalt ze ook uit. Krachtige vrouw!
Op weg naar de Zaanse Schans gaat iedereen naar het voordek, uit de wind in het zonnetje is het zichtbaar genieten. Er worden veel herinneringen gedeeld. Terwijl Anita met het gezelschap naar de Houtzaagmolen Het Jonge Schaap gaat, dankzij de stevige wind draait de molen draait op volle toeren, kan ik de lunch voorbereiden, die na later bleek, zo lekker was dat er broodjes mee naar huis gingen. Tijdens het bezoek aan de molen krijgt Jennifer een houten onderzetter, een leuke attentie maar…de andere dames wilde er ook wel een. Dit was snel geregeld, waarvoor dank.
Op de terugweg wilde Jennifer ook wel een stukje varen en na enkele minuten “inslingeren” had ze de volledige controle over de Vaarwens, een natuurtalent. Omdat de bruggen en sluizen vlot verliepen konden we nog even de stad in, Kissing Puppets, Eye, de Schommels en nog veel meer wat er zoal te zien is op en rondom het IJ. Jennifer had besloten om nog een drankje te doen bij Loetje, we nemen afscheid met stevige knuffels.
Anita en ik zwaaien deze lieve vrouwen uit.
Auteur Vaarwens / Marleen
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.