Op de dijk tussen Monnickendam en Marken, waar de wind vrij spel heeft, staat Trijntje Boes op een plek die zij liever nooit meer had bezocht. Toch keert zij hier terug, vlak voordat op 30 juni de strafzaak begint waar zij bijna zes jaar voor heeft gevochten. Zes jaar waarin zij weigerde zich neer te leggen bij de eerste conclusie, waarin ze vragen bleef stellen en zeker wist dat de waarheid nog niet volledig boven tafel was gekomen. Op 30 juni begint eindelijk de behandeling van de zaak. „Het mooiste zou natuurlijk zijn dat die bestuurder een keer gaat praten. Wat er echt gebeurd is.” „Waarheid en gerechtigheid.” Meer vraagt de moeder van Tamar niet.

Lees hier het hele Premium artikel op de site van het NHD.