Vandaag voeren we met Leen uit Katwijk. Visserman in hart en nieren. Een groot deel van zijn leven voer hij op de Alida de Scheveningen 6 een diepvries hektrawler van 55 meter die op de Atlantic vaart op hoogte van Mauritanië. Zijn hele familie bestaat uit vissers. Hij was wel een bootje en wat schommelen gewend. Helaas vonden ze bij een onderzoek in het ziekenhuis rare plekjes en dat werd een naar bericht met geen kans op genezing. Slechte berichten dus, zeker als je nog relatief jong bent. Dan moet je het leven aangaan met wilskracht en dat doet Leen elke dag. Opgeven is geen optie.
De wensambulance van Stichting Ambulance Wens draaide op 10.15 de parkeerplaats op, een beetje vroeger dan gepland want het verkeer zat mee. We hebben kennis gemaakt met de familie van Leen, zijn moeder, twee zussen en een nicht met haar man. En natuurlijk onze collega’s van de wensambulance die vanuit Rhoon al een lange trip achter de rug hadden. Met schipper Mario en boots Lucas bestond het aantal personen op de Vaarwens uit 10 personen.
Na het gebruikelijke praatje en uitleg over het schip en de Stichting was er natuurlijk de vraag, waar gaan we heen. De familie had aangegeven dat het misschien wel leuk zou zijn naar de haven van IJmuiden te varen. Nee hoor, dat heb ik wel gezien zei Leen, ik wil naar Pampus, daar was hij nog nooit geweest. En zo geschiedde. Het weer was prachtig, 30 graden en een stevige noordoostenwind. Dat betekent lekker rollen op de golven die het hele Markermeer konden opbouwen. Voor Leen was dat geen probleem.
De familie zat heerlijk op het achter- en voordek en Leen had zich genesteld in een lekkere stoel. Af en toe kwam hij naar de stuurstand om verhalen over zijn visserijleven te vertellen. Vliegen naar Mauritanië, opstappen op de boot. Het werken met allerlei nationaliteiten en de hiërarchie tussen de brug en het dek, hij was een echte dekman, werken met zijn handen.
Met veel geschommel hebben we Pampus bereikt; we moesten opsturen om de golven wat te ontlopen. De haven van Pampus was dan weer heerlijk rustig, want die lag nu heerlijk in de luwte. Daar hebben we ons tegoed gedaan aan de lunch met broodjes van de Hema.
De hele club is daarna het eiland opgegaan zodat Lucas de boel weer kon opruimen en de boot weer klaar maken voor de terugreis. Mario mocht nog even een mooi slepertje bekijken met een 1 cilinder Brons motor die toch al 96 jaar oud was en nog als een zonnetje liep. Dan kan de Vaarwens met zijn John Deere ook nog wel een tijd mee.
De terugreis verliep vlot en in de sluis woei het stevig. De andere schepen hadden toch wel wat moeite met aanleggen bij de wachtsteiger. Boots Lucas hielp een motorjacht uit Frankrijk aanleggen en sprak in zijn beste Frans met de mensen aan boord, zij waren vanuit Frankrijk gevaren om Amsterdam te bezoeken.
Na een vlotte schutting zijn we Zijkanaal K nog even ingevaren en hebben de woonboten daar bewonderd. Onze visserfamilie vond het maar niks, wonen op het water. Vissen doe je op het water en wonen op het land. Zo kan je het natuurlijk ook zien.
Leen wilde wel even achter het roer maar het was niet zijn ding, voor de foto wilde hij wel even de kapiteinspet op maar was wel ongemakkelijk.
In de Marina hebben we afscheid genomen van de familie, hartelijke mensen met een rijk visserijleven. Leen, jouw wilskracht helpt jou in deze moeilijke tijd. Sterkte en veel kracht voor jou en je familie.
Namens Mario en Lucas
Auteur Vaarwens / Lucas
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.