Het is zaterdagmorgen 06.00 uur en het is een drukte van belang op de Meander V in Monnickendam, want Evert en Inge hun ‘huis’ moet ineens weer worden omgebouwd tot wensschip. Gisteravond laat bleek dat de Vaarwens I was teruggekomen van een wens met mankementen en laat in de avond kwam onze monteur Sjimmie tot de ontdekking dat dit niet voor de volgende dag gerepareerd kon worden, dus kregen Evert en Inge een telefoontje dat ze plotseling moesten invallen. Ze staan vroeg op en na een paar uurtjes aanpakken en boodschappen in huis halen, zijn ze er weer klaar voor. De routine zit er nog altijd in!
Onze vaargast is Henk (85 jaar) uit Purmerend die samen met zijn echtgenote, kinderen en kleinkinderen nog een dagje gaat varen. Henk is getroffen door de ‘woekeraar’ die zich in zijn longen en stembanden genesteld heeft en hij is daardoor ook hees. Praten kost hem heel veel moeite en hij snakt continue naar lucht, maar het zuurstofapparaat geeft hem wat verlichting. Hij woonde tot voor kort nog samen met echtgenote, maar zij lijdt aan de ‘vergeetziekte’ en sinds twee weken verblijft ze hierdoor in een verzorgingshuis. Ze zijn 64 jaar getrouwd en dat afscheid van tafel en bed is moeilijk voor hem. De familie blijkt erg flexibel als ze het bericht krijgen dat ze plotseling vanuit Monnickendam gaan varen in plaats van Henk zijn geboortestad Amsterdam.
Keurig op tijd arriveert de familie op de haven van Monnickendam en Evert en vrijwilligers bootsen Adri en Henk verwelkomen iedereen. Henk gaat in de rolstoel en Evert vertelt onderweg naar het schip over met welke boot ze gaan varen. Henk zegt hees; “Jaja… dat weet ik! Ik heb alles al gelezen op de website hoor. Wát heb ik een mazzel dat ik met de oprichters en dat mooie schip ga varen…” Bij het schip aangekomen, valt Henk stil en vergaapt zich aan de Meander V die in het zonnetje voor hem ligt te blinken. Evert kijkt hem aan en ziet dikke tranen. “Man… wát fantastisch dat jullie dit allemaal voor mij doen. Ik kan het amper bevatten!” snikt Henk.
De rest van de familie volgt al snel en iedereen wil graag binnen bij de stuurstand zitten, want het is fris buiten. Dat zijn we niet meer gewend… Henk gaat met het liftje omhoog en stiefelt rechtstreeks naar de ‘cockpit’ van het schip, alwaar hij zich innestelt achter de stuurstoel op de comfortabele bank. “Nou… heerlijk hier! Ik ben er helemaal klaar voor,” lacht Henk tevreden en verwachtingsvol. Evert doet onder het genot van een kop koffie met koek het welkomstverhaaltje over het ontstaan van de stichting en dan gaan de trossen los.
Het is oer-Hollands weer met mooie wolken en een weifelend zonnetje. De Meander V knort, Evert vertelt, en iedereen geniet. Wederom blijft de ziekte even achter op de steiger want ook Henk praat als Brugmans, hoe moeilijk het ook gaat… Af en toe breekt de dappere man even, overmand door een mengeling van emoties, dankbaarheid en verdriet, maar snel herpakt hij zich weer om maar niets te missen van alles wat er aan hem voorbijschuift. Als we bij de vuurtoren van Marken het anker laten vallen, genieten we van een heerlijke lunch die Adri en Henk hebben klaargezet, terwijl Evert verhalen vertelt van de bijzondere vuurtoren en zijn nog bijzonderder bewoners. “Staan die allemaal in jouw boeken Evert?” vraagt één van de kinderen. Als hij bevestigend antwoord, wordt het plan geopperd om ze allemaal te gaan bestellen…
Als we het anker weer ophalen, zegt Evert tegen Henk; “Zo… ik ben er klaar mee! Wil jij het schip terugvaren?” Dat is niet tegen dovemans oren gezegd en even later zit onze onfortuinlijke gast aan het roer met een glimlach van oor tot oor. Het wordt inmiddels tijd om terug te varen naar de vertrekhaven, maar niet voordat we even nog de Volendammer havens zijn ingeschoten.
Aangekomen in Monnickendam ontschepen we en maken nog een mooie foto naast het schip. Als we op de parkeerplaats aankomen, is het besef daar dat… Met liefde nemen we hartelijk afscheid van de familie en op dat moment begint het licht te regenen. Henk heeft natte ogen als hij afscheid neemt van Evert, die zegt; “Kijk Henk, de natuur huilt even met ons mee!”
Vaarwel dappere Henk,
Auteur Vaarwens / Evert
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.
Wat een fantastische vaardag hebben wij vandaag mogen beleven met de Stichting Vaarwens voor onze (schoon)vader en Opa Henk. De ontvangst en kennismaking met schipper Evert, de vrijwilligers Adrie en Henk was super vriendelijk en we voelden ons meteen op ons gemak. De dag startte met koffie/thee met lekkers, daarna een heerlijke lunch en in de middag de drankjes/hapjes, het was allemaal heel goed verzorgd. In de ochtend voelde Henk zich helaas niet zo fit, maar gedurende de dag bloeide hij gelukkig helemaal op. Hij heeft zo ontzettend genoten van deze dag en van de smeuïge verhalen van schipper Evert. We gaan een boek van je bestellen zodat Henk nog kan nagenieten van je verhalen. Zijn grote lach vandaag en de emoties op zijn gezicht zijn daar het bewijs van en dat hij zelf achter het stuurwiel mocht was natuurlijk helemaal prachtig! Wij zijn jullie heel dankbaar dat Henk deze dag heeft mogen beleven met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen.