Op de heetste dag van de week varen we de vaarwens van Tony. Deze dag werd een hele bijzondere, met een hele bijzondere gast. Tony is een strijder in hart en nieren; Tijdens een uitzending onder verantwoordelijkheid van defensie hield hij de Nederlandse kleuren hoog. Het noodlot sloeg echter toe, en als jongeman van een eindje in de twintig, verloor hij door een bermbom beide onderbenen. Tony legde zich hier niet bij neer, bleef strijden voor zichzelf en werd geselecteerd om mee te doen met de Paralympics.

Door verhuizingen in verband met werk, naar en van het overzeese deel van ons koninkrijk kon deze deelname geen doorgang vinden. Tony bleef echter trainen en strijden en heeft deelgenomen aan de Invictus Games in 2020 op de onderdelen kogelstoten en gewichtheffen! ALS of dit echter nog niet genoeg was, werd hij ook nog getroffen door deze vreselijke slopende ziekte en heeft hij nog meer moeten inleveren.

Vandaag was het zijn dag! Om 11 uur kwam Tony in zijn elektrische rolstoel aan boord van de Vaarwens, met zijn vrouw Britt aan zijn zijde. Beide zoons, Che en Ace waren ook mee en toen vanmorgen bij hun thuis vriendje James wilde komen spelen, werd ook hij gevraagd om mee te gaan deze dag nieuwe herinneringen te maken. Tony en Britt maken deel uit van een hele hechte vriendengroep die elkaar al van jongs af aan kent. De “meiden” vonden partners die ook naadloos in deze groep passen en zo kwam op even bijzondere wijze de aanvraag voor deze vaarwens tot stand.

De Vaarwens schippers Frouk en Anita namen eens een afzakkertje op het terras van buurman Loetje en daar zat aan een tafeltje dichtbij, Marion met een vriend. Zij vroeg ons naar onze Stichting en de doelgroep (we waren immers herkenbaar aan onze blauwe Vaarwens poloshirts) en vertelde over haar vriendin Britt met haar man Tony. Na het uitwisselen van onze brochure werd de weg naar het aanvragen van een Vaarwens gevonden. Vandaag was ook Laura, met haar zoon Madden van de partij. Laura en haar man Martijn horen ook tot deze vriendengroep, wonen in Curaçao en zijn toevallig in Nederland. In verband met de verwachte temperaturen werd besloten het ruime sop te kiezen, dat gaf voor de kinderen en wie wilde, de mogelijkheid om te zwemmen. Durgerdam werd dus onze bestemming.

Zodra de gasten aan boord waren en de kinderen (onder licht protest) de zwemvesten aan hadden (allen hadden diploma’s A en B werd ons verzekerd) werd koers gezet richting de Oranje sluizen. Heel veel nieuws over onze hoofdstad hoefden wij deze geboren Amsterdammers niet te vertellen en al gauw werd het een heel gezellige boel aan boord. De kinderen deden spelletjes en de vriendengroep had voldoende stof om bij te praten en herinneringen op te halen. Dat onze hoofdpersoon van vandaag genoot, dat konden wij aan zijn gezicht en ogen heel goed zien, daar waren weinig woorden voor nodig! Ook Britt, die dag en nacht de zorg voor Tony heeft, zagen wij ontspannen en genieten en wij hebben er alles aan gedaan om ook voor haar een zorgeloze dag te maken, die ze heel erg dik verdiend heeft!

Na zwaaien naar bekenden, verhalen over waar Britt en Tony gewoond hebben aan de Prins Hendrikkade en andere herinneringen, volgde en vlotte privé schutting in de Zuidersluis. De kids vroegen of het nog lang duurde totdat we “er” waren, en zo meerden we kwart voor één af aan de passantensteiger in Durgerdam, waar de havenmeester ons al stond op te wachten en ons verwelkomde. Loopplank neer, zwemtrap uit en weg waren de jongens. Anita en Frouk zetten intussen een heerlijke HEMA-lunch op tafel met sapjes en alles wat maar wenselijk is daarbij. Aan een tafel zitten was het niet echt voor dit gezelschap, dus werd het een “afhaal buffet” waar iedereen kon pakken waar hij zin in had. Bij de kinderen vielen vooral de krentenbollen reuze in de smaak en te hooi en te gras werd er een bolletje meegepakt. Natuurlijk moest Durgerdam door de jeugd verkend worden en daarbij vond ook de heen en weer gretig aftrek. We hadden geen kind aan ze!

Aan boord kwamen verdere verhalen los over de vriendengroep, Curaçao etc. en Tony deed zijn uiterste best ook zijn steentje bij te dragen. Hij vroeg Britt om zijn heuptasje en daar kwam een hele bijzondere penning uit die hij mij overhandigde. Op de ene zijde een afbeelding van Tony en op de andere kant Tony’s naam en een gewichthef halter en de tekst “Kop op, en knok voor wat je waard bent!” Ik werd, en ben er nog steeds stil van. Verder maakte hij ons duidelijk dat degene die deze penning heeft gekregen hem altijd bij zich moet dragen als hij de gever ervan ontmoet. En deze penning overhandigde hij mij voor de Stichting Vaarwens…

Door hun vriendengroep zijn meerdere van deze penningen in omloop gebracht voor een crowdfunding om voor Tony en zijn gezin een bijzondere vakantie mogelijk te maken. Na al deze “emotionele momenten voor volwassenen” hebben we de kinderen weer aan boord geroepen en heeft Anita als schipper de terugweg ingezet. De Oranje sluis ging vlot voor ons open en we schutten samen met een vrachtschip, maar toen de deuren eenmaal dicht waren, werkte de techniek niet mee, die had het te warm, maar “er werd aan gewerkt”. Na een wat langere periode in de kolk konden we tenslotte toch uitvaren, deden nog een dipje in zijkanaal K naar het altijd weer verrassende Nieuwendam.

Naast ons, in de Willem Alexander Sluis, schutte een heel groot luxe jacht. Korte tijd later kreeg Anita een telefoontje van Vaarwens schipper Wouter, hij begeleidde dit schip voor een veilige vaart naar Open zee. Altijd leuk! Op weg naar onze thuishaven hebben de 4 jongens allemaal gestuurd en er werd erg netjes gevaren en geen zigzag parcours! De drie vriendinnen hadden plaatsgenomen op ons bijzondere bankje voorop de boot en hadden daar hun eigen gesprekken, momenten en emoties, terwijl Tony even genoot van de rust om hem heen en een flinke uil knapte!

Nog een hartige versnapering en wat drinken en toen was helaas de marina bereikt.

Tony en Britt zijn getrouwd na het vreselijke ongeluk in den vreemde. Zij zijn getrouwd op de muziek van Ed Sheeran, “Thinking Out Loud”. Helaas kan ik hier die muziek en tekst niet laten horen, maar deze dag en alles tezamen heeft diepe diepe indruk op ons gemaakt. Dappere Tony, blijf strijden wat je kunt en blijf ook genieten van wat het leven, je gezin en je vrienden je kunnen bieden en wij sluiten ons geheel aan bij de tekst op jouw penning!

Toeval is geen toeval, maar een bevestiging van dingen die op z’n plaats vallen!

Vaarwel dappere Tony, lieve zorgzame Britt wij wensen jullie toe dat je nog veel mooie dingen met je gezin en vrienden mag beleven en blijf nieuwe herinneringen maken!

Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.