De nieuwe MRA Agenda is in een ‘80%-versie’ aangeboden aan de colleges, gemeenteraden en de beide Provinciale Staten in de Metropoolregio Amsterdam (MRA). Alle partijen hebben nu de gelegenheid voor het meegeven van wensen en opvattingen om de agenda af te ronden. De MRA Agenda is de inhoudelijke basis van de samenwerking in de regio. In de agenda staan de gezamenlijke ambities en doelen voor de komende jaren.
Nadat de wensen en opvattingen zijn opgehaald en verwerkt, wordt de nieuwe MRA Agenda in het najaar door de MRA-deelnemers vastgesteld. De planning is om de agenda te lanceren tijdens het MRA Congres, begin 2025.
Download hier de 80%-versie van de MRA Agenda 2025-2028.
MRA Agenda centraal in podcast
De 80%-versie van de MRA Agenda staat centraal in de nieuwste podcast van de serie Metropoolregio Actueel. ‘Het was een heel traject om hier te komen’, zegt Marja Ruigrok, wethouder in Haarlemmermeer en bestuurlijk trekker van de nieuwe agenda in het MRA Bestuur, in de podcast. ‘Het bestuur vindt dat de agenda af is, dit is een hartstikke mooi stuk.’ De laatste 20% wordt ingevuld door het ophalen van de wensen en opvattingen uit de regio, licht Ruigrok toe. Naast de agenda komt er een meerjarig uitvoeringsprogramma, waarin staat hoe de ambities de komende jaren worden gerealiseerd.
Betrokkenheid raden en Staten
Emile Karregat is gemeenteraadslid in Edam-Volendam en voorzitter van de MRA Raadtafel, die gevraagd en ongevraagd adviezen geeft aan het MRA Bestuur over de manier waarop gemeenteraden en Provinciale Staten worden betrokken bij de regionale samenwerking. Hij schetst hoe volksvertegenwoordigers bij het opstellen van de nieuwe agenda vanaf het begin betrokken zijn geweest. ‘Dat waren we niet gewend. In het verleden was het gevoel toch dat we moesten tekenen bij het kruisje. We kregen dan een heel dik document met veel bijlagen. Je kon nog zeggen: die alinea zint me niet, maar je was toch roepende in de woestijn.’
Dankzij de MRA Raadtafel is dat veranderd, stelt Karregat vast. ‘Door raads- en Statenleden eerder te betrekken, creëer je draagvlak en betrokkenheid. Dat wordt als heel positief ervaren. Voorheen werd het proces door een gemiddeld raads- of Statenlid gezien als een ‘black box’. Terwijl ze nu aan de voorkant betrokken zijn.’
‘Belangrijke stap vooruit’
Prof. dr. Henri de Groot houdt zich als hoogleraar Regionaal Economische Dynamiek aan de Vrije Universiteit in Amsterdam al lang bezig met de ontwikkelingen in de MRA. Hij kent de weg die is afgelegd naar de vorige MRA Agenda’s. ‘Als ik terugkijk naar eerdere edities, dan zie ik hier wel een belangrijke stap vooruit gezet worden’, zegt hij in de podcast. ‘Het omarmen van brede welvaart en het helder maken waar je als samenleving in 2050 wil staan, zie ik wel als betekenisvolle stappen, die aansluiten bij een beweging die we ook landelijk proberen in te zetten.’
De Groot is als lid van de Sociaal-Economische Raad medeauteur van het rapport ‘Regionaal samenwerken, leren van praktijken’. Hij ziet in de MRA een ‘mooie ontwikkeling’. ‘Als ik terugdenk aan 2010 was het een samenraapsel van gemeenten. Als ik kijk waar we nu staan, zie ik een heel sterke erkenning dat de Metropoolregio Amsterdam het schaalniveau is dat deze regio past, dat de gemeenten elkaar ontzettend hard nodig hebben en dat je stappen moet zetten in ‘elkaar ook iets gunnen’. Die stappen zie ik beetje bij beetje gezet worden. Dat gaat met vallen en opstaan, want de ‘what’s in it for us’-vraag zie je nog steeds terugkomen in gemeenteraden. Dat is uiteindelijk niet de meest relevante vraag. Die vraag is: wat voor samenleving wil je in 2050 zijn?’
Behapbare agenda
Emile Karregat hoopt dat de MRA Agenda die uiteindelijk wordt vastgesteld ‘behapbaar’ blijft. ‘Veelal zijn de ambities veel groter dan de haalbaarheid en dan krijg je teleurstelling, omdat driekwart niet gerealiseerd wordt.’
Marja Ruigrok sluit zich daarbij aan. De overheden in de regio hebben enorm veel opgaven, daarom is het van belang om in de regionale samenwerking concrete resultaten te behalen op een selectie van onderwerpen. Niet alles hoeft daarbij op de schaal van de metropoolregio te worden aangepakt.
‘Groter denken en kleiner doen’, concludeert Henri de Groot. ‘Probeer vanuit de ideeën tot heel concrete prioritering en fasering te komen en spreek met elkaar af wat je in concreto gaat doen. Daar zit uiteindelijk de burger op te wachten.’
Een oud-politicus zei ooit: ‘Je kunt stemmen, maar niet kiezen.’
Als je geluk hebt, stemde je op wat uiteindelijk de grootste coalitiepartij werd, want de heeft de grootste lepel in de pap. Coalitiepartijen steunen als regel het college van burgemeester en wethouders. Voor het toneel in de gemeenteraad stellen raadsleden van de coalitie nog vaak een paar vragen die al eerder zijn afgestemd.
Dat kiezen gebeurt in colleges van coalitiepartijen is zo langzamerhand een verouderd systeem. Dit juichende verhaal maakt dat duidelijk. Er valt niets te juichen. Het is maar een klein stapje dat raadsleden nu een betrokken zijn bij de producties van de MRA.
De vraag waar we in 2050 willen zijn zou op de eerste plaats beantwoord moeten worden door de burgers. Dat kan heel eenvoudig.
Vertaal 20 voornemens van de MRA op een stembiljet, geef die voornemens veel publiciteit en laat de inwoners aankruisen welke van de twintig voor hen van belang zijn.
Nieuwe Politiek = mét de burgers.
Dat is de enige juiste manier om de bevolking weer bij de politiek te betrekken in plaats van hen te laten toekijken hoe besluiten worden beïnvloed door externe lobbyisten en de hobby’s van coalitiepartijen. De rest staat buitenspel.
De bevolking is de politiek beu.
Meer dan zelfs, kotsbeu.
Peter,
Participatie gaat al bij de eenvoudigste onderwerpen mis in onze gemeente, MRA en hogere bestuurslagen.
De vraag is of het een goed idee is om inwoners twintig voornemens te laten aankruisen op een stembiljet. Weliswaar met veel publiciteit omkleed.
Dat was er ook bij de Brexit. Veel publiciteit. Één goede leus is voldoende. “Take back control”. Invloed van buitenaf was er ook. Nepnieuws. Veel Engelsen hebben nu spijt. Jonge belanghebbenden waren ondervertegenwoordigd bijvoorbeeld. We zien dat ook in de VS. “Make Amerika Great Again”. MAGA. Vóór je het weet ontspoort het.
Goede, echte participatie is moeilijk te realiseren. In Frankrijk is het een paar jaar geleden gedaan. Dat ging redelijk goed. Alleen toen werden veel uitkomsten van het proces niet uitgevoerd. Ook dat moet je goed afkaarten.