Sinds 1 januari is het voor de horeca verboden om plastic wegwerpbekers te gebruiken. Dit geldt ook voor festivals. Over ruim een maand mag een van de grootste festivals van onze gemeente het spits afbijten; het 3e Klaphekfestival. Ik ben benieuwd hoe ze met de nieuwe regelgeving omgaan en heb afgesproken met Nienke Sier en Alex Schilder. Onder het genot van een kop thee leggen ze graag uit wat de plannen zijn van het 3e Klaphekfestival. Tekst en fotografie: Marianne Klok
Wie zijn jullie en wat doen jullie in het dagelijks leven? “Ik ben Nienke Sier en ben projectleider bij de gemeente Purmerend. Hiervoor heb ik bij de duurzame afdeling van KIVO (plastic verpakkingen) gewerkt. Vanuit die functie ben ik gevraagd door het 3e Klaphekfestival om mee te denken aan het toekomstbestendig maken van het evenement.” “Ik ben Alex Schilder en werk bij een softwarebedrijf. Ik ben bij het 3e Klaphekfestival ooit begonnen als heftruckbestuurder en zit nu in het bestuur.”
Kunnen jullie uitleggen wat het 3e Klaphekfestival aan verduurzaming doet? “Vorig jaar hebben we een statiegeldsysteem ingevoerd voor de plastic bekers. Dat resulteerde in 80% minder afval op de grond na afloop. De wegwerkbekers hebben we als aparte afvalstroom ingezameld en konden daardoor gerecycled worden. Dit jaar gaan we werken met harde plastic bekers die hergebruikt gaan worden. Al na 5x gebruiken zijn ze duurzamer dan een wegwerpbeker. Voor een nog grotere impact zou het mooi zijn als we ze samen met andere festivals in de gemeente kunnen delen.”
Hoe is het idee ontstaan? Nienke: “Bij KIVO was ik bezig met wat er gebeurt met plastic en ik schreef artikelen over de duurzaamheid van plastic recycling. Vanuit het 3e Klaphekfestival werd mij gevraagd mee te denken over duurzaamheid en dan met name over de plastic bekers.” Alex: “Als bestuur vroegen wij ons af; wat is nou duurzaam? We wilden er wel iets mee maar wisten niet zo goed waar te beginnen. Bij mij kwam het ook voort uit frustratie omdat er een enorme berg afval achterbleef na één festivaldag. Ik vond dat niet meer OK, het past niet meer in deze tijd.”
Wat hebben jullie tot nu toe bereikt met dit initiatief? “We hebben veel connecties met het bedrijfsleven die ons graag helpen. Zo worden we begeleid door Kras Recycling die ons graag in advies voorziet. We hebben vorig jaar een proef gedaan met kartonnen stoeltjes omdat er altijd een enorme hoeveelheid stoeltjes wordt achterlaten, die worden allemaal weggegooid. Zonde! De kartonnen stoeltjes waren niet weersbestendig, dus daar gaan we nog verder over nadenken. Dit jaar hebben we samen met KIVO een grondzeil om op te zitten ontwikkeld dat gemaakt is van gerecycled materiaal. Bezoekers kunnen die kopen voor een symbolisch bedrag en naderhand worden ze weer gerecycled.”
Hoe kijken jullie naar de toekomst? “We hopen steeds meer aspecten van het festival te kunnen verduurzamen. Stoeltjes, energie, aanvoer van materiaal, misschien vegetarisch eten. Wat de verkeersbewegingen betreft valt er niets meer te verbeteren; alle artiesten komen al uit de buurt en de bezoekers komen ook lopend of op de fiets. Een van de uitdagingen die we nog hebben is dat we geen wateraansluiting hebben in het park. Dus voor het spoelen van de herbruikbare bekers moeten we nog wel een oplossing bedenken.”
Hebben jullie nog een boodschap voor de inwoners van Edam-Volendam? “We hopen dat mensen gewend raken aan de nieuwe regels en ze het besef krijgen dat dit nut heeft. De bezoekers hoeven zelf niet veel te doen op het festival, alleen netjes de bekers bij ons in te leveren, wij doen de rest. Geniet maar vervuil met mate.”
Hoeveel statiegeld zit er op die nieuwe drinkbekers?
“misschien vegetarisch eten.”
Vind ik persoonlijk niet zo’n goed idee, tenzij er ook nog een andere optie blijft.
Los van de veelheden van kilo’s plantaardig die nodig zijn om een kilo vlees (en een mesthoop) te creëren, een kleine overdenking:
Werd een jaar of 12 geleden op een megagroot festival geconfronteerd met een vegetarische cateraar, die de vergoeding voor energie aan de festival-organisatie te hoog vond.
We gingen rekenen. Waar andere cateraars een koel- en een vriescontainer nodig hadden, had deze cateraar een huis-tuin-en-keuken koelkast om wat sauzen door de nacht te halen. Verder had deze cateraar 6 gaspitten en een paar ovens waar “vleesverwerkers” vele vierkante meters aan bakplaten en grote frituurovens hadden. En echt alles werd ter plaatse bereid, en binnen 30-45 minuten geconsumeerd. De cateraar had ook weinig afval, omdat bijna alles in Fustpool kratten, zonder verdere verpakking, werd aangevoerd.
Door het afrekensysteem met muntjes kwamen we er achter dat deze cateraar giga omzetten draaide, terwijl er in verhouding minder aggregaten en gasflessen nodig waren en er minder afval vandaan kwam, dat ook nog eens geen enkele impact had op de omgeving wegens composteerbaar.
Je wilt niet weten hoe prettig het is om bij de schoonmaak van een festivalterrein half afgekloven kippenbotten/hamburgers tegen te komen die al een paar dagen ergens liggen te rotten, nog los van de problemen met stinkende vuilniszakken/containers.
Kort samengevat: als je de energie- en afvalkosten van de cateraars op een festival (maar waarschijnlijk ook elders) baseert op de werkelijke kosten, dan zal een vegetarische of vegan cateraar rond de 60 % minder hoeven af te dragen aan de organisatie, zonder die tekort te doen. Andere cateraars zullen die 60 % moeten opbrengen, wat logisch is omdat zij die ook creëren.
Snaar wil een kroket. Gewoon, uit het vuistje.
Ja. Dat zal ook wel.
En een broodje kaas.
Ja. Ook dàt zal wel.
En een statiegeldbeker koele Rosé Pinot Grigio.
Ja. Dat ook.
En oergoeie muziek.
Want dat zal óók wel.
Het Klaphekfestival 2024 wordt mega!
Ja. Dat zal zeker wel.