We treffen elkaar in haar spreekkamer waar de bloeddrukmeter en de schermen met uitslagen nog een paar weken haar instrumenten zijn. Op 7 juni viert zij haar afscheid met een receptie en gaat de deur na 45 jaar op deze werkplek, de huisartsenpraktijk Oosthuizen, dicht. Foto en tekst: Yvonne Jonkman

“Hoe ik hier ben terechtgekomen? Ik ben van oorsprong apothersassistente, werkte in Amsterdam. Toen ik 21 was kreeg ik de vraag van dokter De Priester of ik in zijn praktijk wilde komen werken, wat ik toen heb gedaan. Ted Landaal volgde hem in 1992 op en mijn werk veranderde mee. Mijn collega Josee Bernard en ik werden namelijk intern opgeleid tot doktersassistenten, volgden daarvoor elke denkbare cursus. Inmiddels kwam het vak praktijkondersteuner op. Collega Kathy Schurink deed haar intrede in de praktijk, had het veel te druk, het dorp groeide, er waren ‘extra handjes’ nodig. En zo is mijn werk verschoven naar praktijkondersteuner. Mijn devies is: zeg nooit nee, vertrouw vooral op je eigen kunnen”, zegt ze ernstig.

Runnen van een bedrijf

We spreken over de grote verschillen tussen toen en nu, want als je op 45 jaar werken kan terugkijken, dan heb je een groot overzicht. Mariëtte somt moeiteloos op: “Toen ik bij dokter De Priester ging werken, bestond het ‘team’ uit ons beiden. Ik was apothekersassistente, inkoper, deed de facturen, had de contacten met de ziekenfondsen over medicijnkosten. Nu de ziekenfondsen er niet meer zijn, is de gezondheidszorg veel duurder geworden. Er was toentertijd alleen maar spreekuur in de ochtend en er was nog consultatiebureau. In die tijd hoorde de arts nog tot de notabelen van het dorp, genoot aanzien. Nu kan je spreken van het runnen van een bedrijf: van de drie huisartsen werkt niemand meer fulltime, ieder is drie dagen in de praktijk. Er zijn twee praktijkondersteuners somatiek en twee praktijkondersteuners voor de geestelijke gezondheidszorg. En we hebben maar liefst vier doktersassistenten. Terugblikkend heb ik met 6 huisartsen gewerkt: dokter De Priester, Ted Landaal, Wim ter Heide, Inge van der Bent, Lotte Schöffer en Robin Raabe. Maar ik moet ook de komst van het internet noemen die het werk sterk heeft beïnvloed. En wat te denken van de komst van de huisartsenpost en het onderling verdelen van de weekenddiensten?”

Prachtig werk

Mariëtte gaat het vroege opstaan niet missen om er direct aan toe te voegen dat het wél opgaat voor de contacten met de patiënten en collega’s. En passant zegt ze dat ze minstens 30% van de patiënten al kent vanaf de tijd toen ze als klein meisje opgroeide in Oosthuizen. Mensen die een heel groot deel van het leven met haar ‘meelopen’. “Wat ik zeker ga missen is het daadwerkelijk neerzetten van een gezondheidscentrum in het oude gemeentehuis. Hoe lang moeten we nog wachten? Ik wil hier nadrukkelijk zeggen dat er een fantastisch team staat in deze praktijk, geduldig, collegiaal, goed voor elkaar en met oprechte belangstelling voor de patiënten. Dit straalt af op de mensen, ik hoor dat en ik zie dat. In juni word ik 67, heb er vijfenveertig jaar prachtig werk op zitten. Ik ga blij weg, de praktijk in Oosthuizen is in zorgzame handen. Marieke Jonker neemt het stokje van mij over. Dag mensen, dank jullie wel en het ga jullie goed!”

Receptie in Café Seevanck, Oosteinde 16, 7 juni van 16.00-18.00 uur.