Voor Joey Veerman is de derde wedstrijd op het EK op een drama uitgelopen. Al na 35 minuten werd de Volendamse middenvelder door bondscoach Ronald Koeman gewisseld voor Xavi Simons. Een voetballer in een oranje uniform bedekt zijn gezicht met zijn hand terwijl hij het veld afloopt. Hij wordt vergezeld door een ambtenaar in een geel shirt en een zwarte korte broek. De achtergrond toont stadionzitplaatsen en een UEFA Euro-bord.
Nadat Veerman tegen Frankrijk (0-0) vanaf de reservebank moest beginnen, had hij vandaag juist weer een basisplaats gekregen van Koeman. Tegen Oostenrijk begon Oranje niet goed en Veerman was het kind van de rekening. De 25-jarige Veerman leed enorm veel balverlies en na zijn wissel droop de teleurstelling van zijn gezicht. Het is sowieso nog niet het toernooi van de Volendammer. In de eerste wedstrijd tegen Polen (2-1 winst) werd hij na 62 minuten gewisseld.
Reactie bondscoach
Na afloop werd Ronald Koeman gevraagd waarom hij Veerman zo vroeg naar de kant haalde. “Ik vond dat er iets moest gebeuren. Daar ben ik voor. Hoe pijnlijk dat ook is. Als trainer moet je ingrijpen als je in het eerste half uur zo speelt en zoveel balverlies lijdt. Daar was Joey er één van”
De ‘Hup Joey Hup’ slingers zijn vanaf vandaag gratis af te halen bij de NiVo.
en ja hoor…. Rob de Vries is weer in zijn knollentuin.
Hij heeft eindelijk weer iets gevonden om Volendam of Volendammers af te zeiken.
Een drama is het wanneer één van je dierbaren iets ergs is overkomen, niet als je gewisseld wordt tijdens een voebalwedstrijd.
Ben jij de autoriteit die bepaalt wat wel een geen drama voor iemand is?
Als je al jaren achter elkaar keihard werkt om iets voor elkaar te krijgen, en op het moment supreme dat niet hebt kunnen laten zien, mag je dat van mij best een drama noemen.
@dikke koek,
Je kan het ook een overschatting noemen van je kwalteiten.
Dat zou je kunnen doen ja. Maar je zou ook een respectvolle reactie kunnen achterlaten, en hem prijzen voor het feit dat hij het tot het nationale elftal geschopt heeft, zelfs als het daar ophoudt.
Maar misschien overschat ik je kwaliteiten.
@dikke_koek,
Ik baseer me op hoe ik het zie. Een jongen van 25 die volwassen genoeg is om € 800.000 per jaar van zijn club te ontvangen wordt als een 12 jarig jochie getroost door zijn medespelers omdat hij gewisseld is.
Wat is dan dat drama, de wissel of die troost partij?
Wat nieuws betreft is het een beetje komkommertijd op dit forum.
Het maakt de narcisten Slotboom als Rob de Vries eigenlijk niet zo veel uit wat Joey is overkomen. Ze hebben beiden weer eens eindelijk een kans om hun verbale incontinentie te spuien over Volendam en de Volendammers. Kan er voor hun toch weer een lachje vanaf op deze zonnige dag. Ze moeten een komisch duo gaan vormen.
JJM Schilder,
In het geval van een vroege wissel maakt het mij totaal niet uit waar het wiegje van de betreffende speler gestaan heeft. Maar als een wissel na 34 minuten het ergste is dat je in het leven kan overkomen en er zoveel ophef over gemaakt wordt zet ik daar mijn vraagtekens bij. Daarbij ben ook inderdaad wat minder chauvistisch aangelegd dan de meerderheid van mijn dorpsgenoten, erg hè.
Wat is Joey dan in godsnaam “overkomen”, onder een bus gekomen of een ernstge bessure gekregen? Kom op jongens het is een wissel tijdens een spelletje.
@JJM Schilder,
Nog even ter aanvulling. Vind ik het leuk dat Joey gewisseld werd? Nee, ook ik had liever gezien dat hij de pannen van het dak speelde. Gewisseld kunnen worden is inherent aan het vak van beroepsvoetballer, kan je daar mentaal niet mee omgaan en een wissel als een drama betempelen of uitstralen moet je jezelf in mijn ogen afvragen of je mentaal gezien wel de beste beroepskeuze gemaakt hebt.
Ook in het bedrijfsleven hebben personeelsleden met een tegenslag om moeten gaan. Wordt je groot van.
@Max Slotboom,
In de conservatieve wereld van het voetbal zijn veel dingen nog niet normaal geaccepteerd, zoals homoseksualiteit, maar ook mentale gezondheid.
Andres Iniesta kampte met depressieve klachten voor het WK van 2010. Durfde daar pas na zijn carrière over te praten.
Bij Joey Veerman was duidelijk te zien dat het hem even teveel werd. Dat is geen schande. Het is wel iets meer dan een wissel tijdens een voetbalwedstrijd. Anders begrijp ik niet waarom half Nederland Oranje versierd is en voor de TV zit voor die voetbalwedstrijd.
In uw ogen zijn sporters zoals Michael Phelps en Simone Biles ook aanstellers toen ze het over hun mentale problemen hadden, ze hebben immers miljoenen verdiend.
Een burn-out van je werk is waarschijnlijk ook iets voor slapjanussen, beetje tegenslag wordt je immers groot van.
Met meningen als de uwe blijven mentale problemen waarschijnlijk nog lang in de taboe sfeer hangen.
@Dick Steur,
Het is inderdaad opvallend dat de generatie die (bijna) geen nee van hun ouders gehoord hebben in grotere mate te maken hebben met mentale problemen en burn-outs. Dit in tegenstelling tot de generatie die zelf de kastanjes uit het vuur moesten halen. Of het één iets met het ander te maken heeft?
In dit geval wordt nu net gedaan of er door Koeman een groot onrecht aangedaan is, maar dat valt toch wel mee?
Moet natuurlijk zijn “een groot onrecht aangegaan heeft”
Er wordt je om een greintje respect gevraagd Max. Sterker nog, er werd je helemaal niets gevraagd. Jij voelde de drang om even je onvrede te uiten, en daar krijg je (hoe ik het zie, om jouw woorden te gebruiken) terecht kritiek op.
Je schopt je weg niet zomaar tot het Nederlands elftal. Talent hebben is daarvoor niet genoeg. Van iemand op zo’n positie mag ik redelijkerwijs aannemen dat er hard voor gewerkt en gevochten is. Weinig plaatsen te vergeven en een groot animo. Een stuk harder werken dan “in het bedrijfsleven” waar een groot deel van de Nederlanders zich elke dag met uiterste matigheid inzet.
Waar ik eigenlijk nog het meeste een beetje kots van opboer is je “de generatie die bijna geen nee heeft gehad” opmerking. Ik geloof best dat er sneeuwvlokjes zijn die keihard misbruik maken van het feit dat er tegenwoordig meer of gevoelens gepraat wordt en daarom rijkelijk gestrooid wordt met labeltjes, waardoor ze niet zo hars hoeven werken. Maar dat wil je als voorbeeld gebruiken vanwege Veerman? Die in het NL elftal gespeeld heeft? Als er toch iemand voor succes heeft moeten werken en trainen is hij het. Ik denk tot een niveau van doorzettingsvermogen en volhardendheid waar jij en ik niet met ons bij kunnen. En als je dan op je bek gaat, dan is dat gewoon hartstikke ku… balen.
@dikke-koek,
Het gaat mij helemaal niet om Veerman, die zal hier na een tijdje wel overheen gegroeid zijn. Het gaat mij om het feit dat een (terechte) wissel van een voetballer als een persoonlijk drama bestempeld wordt.
Dat het in dit geval over een plaatsgenoot gaat kan ik niets aan doen. Ik denk dat wanneer ik deze opmerking over een speler uit Amsterdam of Rotterdam gemaakt had er hier geen enkele tegenreactie gekomen was.
Een drama naar de beste tradities. In twee aktes. De regisseur koos ervoor te beginnen met de ontknoping. Het demasqué. Al vroeg in de eerste akte een hoofdrolspeler te laten sterven. Wie durft dat aan? En toch werkte het. Vooral het dramatische effect van een aparte beeldscherm naast het live optreden op het toneel werkte goed. Inzoomen op gezichtsmimiek toonde alle emoties.
Het stuk toonde het publiek hoe het je vergaat als je zonder plan en strategie te werk gaat. De acteurs die verschillende rollen op zich namen, lieten zien dat je daarmee vastloopt. Een gespleten persoonlijkheidsstoornis ontwikkelt. Al in het begin werd dat duidelijk toen een spits verdedigend werk op zich nam, maar tegelijkertijd de innerlijke drang om te scoren niet kon onderdrukken.
Alleszins de moeite waard. Een allegorie waarin onze leiders acteren en onze waarden verkwanselen. Een emotionele achtbaan van hoop, vrees en ontlading die uitmondde in een catharsis bij het publiek en spelers.