Onze vaargast van vandaag is Peter van der Meer. Zijn oudere broer en oud-medecompagnon Willem en hun beide echtgenoten Elly en Joke zijn er ook. En natuurlijk hun kinderen Astrid, Linda, Ellen en Petra. Een mooie hechte familie. Peter heeft pech met zijn Parkinson en hartfalen. Snel moe en een haperend lichaam zijn de belangrijkste ongemakken. Peter woont gelukkig nog thuis, met de intensieve zorg van Elly en hun familie redden ze het. Dit grote team mantelzorgers heeft ook deze dag geregeld en samen tot een onuitwisbare herinnering gemaakt.
Het weer is wisselvallig en belooft de nodige nattigheid. Gelukkig biedt de Vaarwens een goed onderkomen om voor alle weersomstandigheden een mooie dag te bieden. En een mooie dag werd het. Het Vaarwens team hoefde dit keer niet voor de lunch te zorgen, want de familie zou alles regelen. En dat begon al vanaf het begin en duurde de gehele dag. Heerlijke taartjes, rolletjes met vlees en zalm, heerlijk drankjes, werkelijk aan alles was gedacht. Zelfs de champagne ontbrak niet. En dat is nu weer zo onwaarschijnlijk dierbaar. Deze familie LEEFT het leven. Het plan was de Zaan op te gaan, maar helaas was de sluis in storing. Een duiker zou nog een uurtje nodig hebben. Dus hebben we de plannen omgegooid. We maken er een Amsterdamse scharrel van. Hoe leuk en onverwacht was dat!
En zo gaandeweg blijkt de rode draad van de familie PRIMO te zijn. Dat is de naam van bijna alle boten die Peter en Elly en familie hebben gehad. De laatste was een Doggersbak. Een stevig gejoggeld motorjacht.
En als je dan als bootjes mensen onder elkaar bent, dan komen de verhalen vanzelf. Gejoggeld, wie kent deze term niet. Dat is bootjes-mensen-onder-elkaar. Zoals met Windkracht 8 van Stavoren naar Medemblik. Rollend en stampend kwam de Primo aan in de buurt van Medemblik waar Peter de spanning inloste met de vraag aan zijn bemanning: “Mag ik nu een whisky?”.
Verhalen te over. Uiteraard heeft Peter zich een groot deel van de tocht als schipper gedragen. Met de rolstoel achter de stuurstand heeft hij weer een paar mijlen in zijn monsterboekje bijgeschreven. Tussen alle stuurbewegingen door, zag je Peter regelmatig herinneringen ophalen. Dan zie je die blik in de ogen, de emotie daarin en daar kan geen tekst tegenop.
We hebben genoten van alles wat Amsterdam biedt en wat wij weten te zien. Genoten van bezienswaardigheden, van gebouw tot super jacht en van slootje tot druk vaarwater, alle momenten werden intens met de gehele familie vaak herbeleefd.
En zo kom je toch weer om kwart voor vier bij de Marina aan waar we intens afscheid namen van deze familie.
Beste Peter, bedankt dat we deze dag samen met jou en je familie mochten beleven. Wij hebben weer geleerd dat je het leven moet leven. Bedankt voor jullie gezelligheid en steun aan Stichting Vaarwens.
Wij gaan door, Hou vol!
Vaarwel Peter!
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.