Vrijdag is nu niet bepaald een dag als alle andere. Ten eerste komt de thuiszorg zoals afgesproken heel laat en heb ik na enig interieur overleg geen zin om te douchen of me aan te kleden. Tot mijn verwondering leidt dat nooit tot berispende opmerkingen zoals ik dat vroeger van huis uit gewend ben in vergelijkbare gevallen. Natuurlijk kom je je bed uit en ga je douchen en naar school. Ben je nou helemaal belatafeld, Dat was het woord wat dan kwam bovendrijven: belatafeld.

Anyway. Met de thuiszorg bespeek ik de aanschaf van een hoog-laagbed. Dat is zo geregeld en het wordt dinsdag gebracht. Dan hoef ik ten minste niet meer al die trappen op en af terwijl ik amper lopen kan en amper adem heb. Een grote opluchting maakt zich van mij meester die zich na vertrek van de zorgmedewerker ontlaadt in een totale ontspanning.

Zo slaap ik door tot in de middag wanneer de technische recherche de pleisters van mijn drains komt verversen. Die pleisters zitten muurvast en moeten om de twee dagen vernieuwd worden.

Daarna moet Baukje nog wat huishoudelijke werkzaamheden afronden en blijkt de wasmachine het nog steeds niet goed te doen. Ik heb een foto gemaakt van het label aan de binnenkant van de deur en bel Bosch. We hebben een reparatieafspraak op 8 augustus in de ochtend. Dat is wel ver weg voor een wasmachine.

Daarna gaan we naar Purmerend voor knijpers en gezelligheid. Eindelijk rij ik weer eens in de Volvo 240. We rolstoelen wat rond en bestellen twee halve haringen in het Eggert winkelcentrum. Daarna eten we op de Koemarkt bij Effe Anders. Baukje een mosterdsoep en ik heerlijke kikkerbilletjes met garnalen. Smulpaperij tot en met. Dan rijden we weer naar huis. ’s Avonds kijken we naar de Slimste Mens en de openingsceremonie van de Olympische Spelen met al die boten. Nederland heeft nog best een aardige equipe zo te zien. Dan is het tijd om te gaan slapen. En nu is het alweer zaterdag