Dit is het droompand van Dorine Veerman en Jaap Overdevest; het voormalige Gemeenlandshuis van het Hoogheemraadschap aan de Schepenmakersdijk 16 in Edam. 9 maanden geleden zijn ze samen het avontuur aangegaan toen ze de sleutel kregen van het historische pand. Dorine woonde al eerder in een voormalig Hoogheemraadschapsgebouw aan de Lingerzijde en Jaap komt uit Haarlem en is restauratie aannemer. Foto Marianne Klok: Dorine Veerman en Jaap Overdevest bij het historische pand aan de Schepenmakersdijk.
“We hadden net de aankoop van een pand in Haarlem afgeblazen en zaten te eten bij de Chinees in Edam toen Jaap zei dat het hem wel leuk leek om in Edam te wonen,” vertelt Dorine. “We zijn een samengesteld gezin met vier kinderen en waren opzoek naar een pand waar genoeg ruimte was voor iedereen. We zijn na de Chinees een rondje gaan lopen en zagen bij terugkomst dat dit pand te koop stond. De volgende dag hebben we gelijk de makelaar gebeld.”
Dat Jaap ervaring heeft met het restaureren van historische panden, komt nu goed van pas. “Het pand heeft lang leeg gestaan en daarna ook nog een tijd in de verkoop gestaan”, vertelt Jaap. “Veel mensen hebben de potentie van dit pand gezien, maar zijn afgeknapt op de gigantische klus. Ik zag het juist als een uitdaging. Het Gemeenlandshuis is een monument en werd door het Hoogheemraadschap onder andere gebruikt om diners te geven voor gasten. Er waren geen faciliteiten in het pand aanwezig, alleen een toilet. Om het te transformeren naar een woonhuis met het wooncomfort van deze tijd, moet er het nodige verbouwd worden. We hopen in het voorjaar van 2025 klaar te zijn met de verbouwing.”
Verduurzamen
“We kochten het met een bouwvergunning erbij, maar die was niet helemaal zoals we het van plan waren, dus die werd aangepast”, vertelt Jaap. “We wilden het pand graag verduurzamen en hebben samen met de gemeente een plan gemaakt. Er zit nu nieuw monumentenglas in, het dak is geïsoleerd, het is voorzien van vloerverwarming, er komt een warmtepomp in en er komen (uit het zicht) zonnepanelen op het dak. We zijn erg tevreden over de samenwerking met de gemeente, ze hebben goed meegedacht.”
Het Vlossershuis
“Het is spectaculair om door het pand te lopen”, vertelt Dorine met een grote glimlach op haar gezicht. “Mijn liefde voor het pand begon bij de voordeur, die oogt heel klein en heeft iets vriendelijks. Het pand heeft allemaal kleine raampjes en doordat het niet een mega groot monument is, heeft het een charmant uiterlijk.” “Het is een verzameling van gebouwen in carré vorm”, legt Jaap uit, “met in het midden ons pand; het Vlossershuis. Het pand is gedeeltelijk gebouwd in de 17e eeuw en werd in de loop der tijd naar links en rechts aangebouwd en veelvuldig verbouwd.”
Met een gouden randje
“Het is een monument, dus van binnen hebben we niets aangepast. De huiskamer komt aan de noordzijde en heeft prachtige houten panelen met gouden randjes en een marmeren schouw. Nu de panelen er tijdelijk af zijn gehaald kun je goed zien dat de balken van het plafond ooit lager hebben gezeten. In 1960 is het plafond verhoogd en is er 1/3 bijgebouwd in de breedte om er een mooie stijlkamer van te maken.”
“Het pand is al zo vaak verbouwd dat er geen bijzondere vondsten zijn gedaan tijdens onze verbouwing. Er was nog wel een mooi paneel van tegels met de afbeelding een schip, dat behouden we natuurlijk. De enige verrassing die we tegenkwamen was houtworm in het dak, waardoor we een deel van het dak hebben moeten vervangen. Aan de vesting kant stond de bergloods, daarin zat een enorme betonnen kluis met muren van wel 30 cm dik. Hier werden de archieven in bewaard.”
Genoeg ruimte voor iedereen
“Aan de zuidkant komt een woonkeuken met uitzicht op de tuin. Het is een prachtige lichte ruimte met vijf hoge ramen met gipsen consoles en een gewelf plafond. Waar de kluis stond komen twee slaapkamers en daarnaast nog een slaapkamer met een kleine badkamer en een toilet. Op de verdieping komt de master bedroom met een badkamer en een walk in closet en een vijfde slaapkamer.”
Bezoek Beatrix
“We zijn supertrots en bevoorrecht dat we in dit pand met zoveel historie mogen wonen. Als er iemand nog leuke anekdotes of foto’s heeft van dit pand, dan houden wij ons van harte aanbevolen. We hoorden van Jan Huisink dat hij hier de bloemen mocht verzorgen als er diners waren. Zo ook bij het bezoek van koningin Beatrix, ongeveer 40 jaar geleden. Jan had een plukboeketje gemaakt van bloemen die hij zelf had geplukt in de omgeving en dat werd aan Beatrix gegeven. Veel mensen hebben iets met dit pand, we vinden het een eer om er weer iets moois van te maken.”