Het was maandag toch een heel bijzondere dag, terwijl het aan de andere kan maar gewoon maandag was. Het bijzondere zat erin dat Lief een vrije dag had genomen en dat mijn zus Els voor mij zou komen zorgen. Dat was aan alle kanten natuurlijk heel spannend, maar aan de ander kant kon er ook niet zoveel misgaan, want ik was er immers zelf bij. Lief vertrok om ongeveer elf uur naar haar zus en even later kwam mijn zus binnenzeilen

Ik had al gelijk een mooi plannetje bedacht, want zij heeft immers vervoer en zo zouden we toch minstens een mooi uitstapje kunnen maken. Nadat ze zich geïnstalleerd had vroeg ik of ze dat leuk zou vinden en zij was gelijk enthousiast. Nu had ik het mooi voor elkaar en ik belde Hans (die Hans die ik in het ziekenhuis heb leren kennen) en ik vroeg of hij het leuk vond om vandaag samen te gaan lunchen in het Stadscafé De Dam, ons inmiddels favoriete etablissement. Hans was gelijk blij en verheugde zich erop om weer eens met zijn tweeën te gaan eten.

Els zou die tijd voor zichzelf zorgen. Een hele goede afspraak dacht ik en zo stapten we tegen kwart voor 12 in de bolide van Els die zich met stevige hand in het verkeer mengde. We haalden eerst Hans op en reden toen weer terug naar de oude stad, waar we als twee oude mannen uitstapten bij het Stadscafé. Dat koste wel enige moeite, maar toe we eenmaal zaten en ons aan de Rivella en de Spa rood kon laven viel het allemaal wel weer mee.

Ik wilde eigenlijk een broodje kroket bestellen, maar Hans bestelde tot mijn verbazing een Amsterdamse tosti met ossenworst en oude kaas. Zoiets had ik nog nooit gehad en ik ging meteen overstag. Het was heerlijk en we hebben uitgebreid zitten kletsen. Op de afgesproken tijd kwam Els ons weer ophalen en brachten we eerst Hans weer naar huis. Daarna reden we nog even langs de apotheek, want die had gebeld. Het was een mooie dag.