“Angst ken ik niet meer. Het ergste wat mij kon overkomen is al gebeurd”, vertelt Nycole. Het is inmiddels drie jaar geleden dat haar dochter Roshita Borgsteede werd aangereden op de Burgemeester Kooimanweg in Purmerend. Roshita overleed ter plaatse aan haar verwondingen. Een monument herinnert aan de Purmerendse twintiger. Foto: Roshita wordt nog steeds gemist.
Als RTV Purmerend besteden we geregeld aandacht aan ongelukken. Veelal zonder gewonden, maar er gebeuren ook zwaardere ongelukken. Jaarlijks overlijden landelijk duizenden mensen in het verkeer. Het zijn mensen die weggetrokken zijn uit het leven. Tijdens de Internationale Dag ter Herdenking van Verkeersslachtoffers staan we stil bij die mensen.
Gemis
Moeders, vaders, ooms, tantes. Ze worden genoemd in artikelen, maar vaak alleen vanwege het dodelijke ongeluk. En dat terwijl ze tot op de dag van vandaag worden gemist. “De laatste dag dat je me opbelde op de manier hoe je altijd zo lekker veel kon kletsen”, herinnert Nycole haar dochter. “Hoe je grapjes maakte en veel aan het lachen was. Nu zelf compleet in de overlevingsstand, weer leren leven. Totaal niet wetend hoe dat moet.”
Kooimanweg
Ruim drie jaar geleden gaat het gigantisch fout op de Burgemeester Kooimanweg in de Purmerendse Overwhere. Het is 23 juli 2021 rond 00:15 uur als Roshita met de fiets wordt aangereden. Dat gebeurde ter hoogte van de Flevostraat. De fiets ligt in twee delen op de weg en de 28-jarige Purmerendse Rositha overlijdt ter plekke aan haar verwondingen. De toen 20-jarige Mick F. werd aangehouden en later veroordeeld tot een gevangenisstraf en een schadevergoeding.
Roos
Met haar nabestaanden blikken we terug. “Woedend ben ik op de dader. Hij heeft ons leven totaal verwoest en het ergste is nog dat hij het zelf niet eens beseft wat hij van ons heeft afgenomen”, vertelt haar moeder.
Wie was Roshita? “De meeste mensen uit Purmerend weten wel wie Roshita was, Roos werd ze door iedereen genoemd”, zegt beste vriendin Kirsten. “Roos was de persoon die vaak grapjes maakte, mensen aan het lachen maakte maar ook iemand die echt naar je kon luisteren en je daadwerkelijk ook zag. Iedereen die in haar leven is geweest voelde zich ook gezien en overspoeld met liefde.”
Warmte
De jaren vliegen voorbij, maar het gemis om Roshita is niet minder. “Ik weet zeker dat veel mensen haar verschrikkelijk missen en vaak aan haar denken. Overal waar ze is geweest, iedereen die haar heeft gekend voelt de warmte die ze achterliet. De warmte wat nu als een verschrikkelijk pijnlijk gemis voelt.”
Moeder Nycole besluit. “Mijn dochter Roshita van nog maar 28 jaar jong doodgereden pats boem! 150 kilometer per uur. De mensen om mij heen vinden mij sterk, Sterk? Nee hoor het is een kwestie van overleven. Rouwen is niet voor even maar voor je hele leven.”