Het scheelde op de drie kilometer maar één honderdste en op de vijf kilometer dertien honderdsten. Zo dicht was schaatsster Merel Conijn in 2022 bij de Olympische Spelen.

Vlak na het kwalificatietoernooi (OKT) dat haar bijna zeer verrassend in Peking had gebracht, werd ze nog Nederlands kampioen allround. Maar in de twee seizoenen die volgden, kwam Conijn niet in de buurt van de grote kampioenschappen. De reden: een heftig calciumtekort.

Conijn plaatste zich twee weken geleden op het NK voor het EK allround, dat vanmiddag in Thialf begint. Dat deed de 23-jarige schaatsster met drie persoonlijke records. “Daar stond ik wel een beetje van te kijken. Tijdens trainingen was ik wisselvallig. Ik had wel door dat ik weer sterker was geworden, maar het was de vraag wanneer het eruit zou komen.”

Tekst gaat verder onder de podcast.

Dieet zonder calcium

Terug naar de zomer van 2022. Conijn was doorgebroken op het OKT en tekende een contract bij Jumbo-Visma. Omdat ze regelmatig last van haar darmen en problemen met haar huid had, begon ze met haar nieuwe ploeg aan haar dieet te sleutelen.

Conijn at al lactosevrij, maar bleek ook allergisch voor de vervangers daarvan. Ze kreeg in het nieuwe dieet wel de noodzakelijke eiwitten binnen, maar helemaal geen calcium meer.

“Ik raakte enorm vermoeid”, blikt Conijn terug in de NOS Schaatspodcast. “Eerst dacht ik nog dat het door een coronabesmetting kwam. Dat klonk logisch. Maar op een gegeven moment zei Jac (Orie, haar coach, red.): ik wil weten wat jij eet.”

“Toen hebben we alles op een rijtje gezet en bleek heel duidelijk dat ik lang, lang niet genoeg binnenkreeg van bepaalde voedingsstoffen.”

Het tekort aan calcium leidde tot broze botten bij Conijn, zo bleek uit onderzoeken. “Normaal gesproken heb je op deze leeftijd geen botaanmaak meer, maar toen we dit hadden ontdekt en ik weer normaal ging eten, had ik een botaanmaakhormoon van een kind in de puberteit. Terwijl het bij mij nul zou moeten zijn.”

Allemaal gewoon normaal blijven eten. Geen gekke dingen proberen, het is het niet waard.

Merel Conijn

De weg terug omhoog was lang en begon heel voorzichtig. “We moesten wachten tot alle waardes weer normaal waren. Ik mocht eerst maar dertig minuten wandelen. Daar kwam elke week vijf minuten bij.”

“Ik was hartstikke bezorgd. Schaatsen was echt niet meer mijn grootste zorg. Ik heb in de zomer van 2023 twaalf weken niet getraind. Ik kon bijna niks, ik was een steen. Ik was mijn emoties kwijt, lag alleen nog maar op bed. Het was echt niet leuk.”

Conijns hartekreet is dan ook niet verwonderlijk. “Allemaal gewoon normaal blijven eten. Geen gekke dingen proberen. Het is het niet waard.”