Anouk komt uit Edam en woont sinds vier jaar weer in Edam; tussendoor heeft ze tijdens haar studie in Amsterdam gewoond. Ze geeft les aan geneeskundestudenten in Alkmaar en heeft daarnaast haar eigen dansschool Salsa Libre, waarmee ze danslessen geeft en dansfeesten organiseert. Foto: Marianne Klok.

Ben je maatschappelijk actief?

“Tijdens mijn werk ben ik maatschappelijk actief: ik geef les in duurzaamheid en ik vind het belangrijk dat studenten bewegen tijdens het onderwijs. Ik geef anatomieles over sport en spieren. In plaats van het uit te leggen met een afbeelding, laat ik ze zien hoe het werkt door ze te laten bewegen. Zeker als je als arts lesgeeft in bewegen, vind ik het gek om de hele tijd stil te zitten. Tijdens de danslessen bewegen we ook veel; samen bewegen is verbinden.”

Wat is je ultieme geluksmoment?

“Mijn leven bestaat uit een aaneenschakeling van geluksmomenten. Een die maandelijks terugkomt zijn mijn salsafeesten. Ik zie hoe 100 tot 200 mensen lachen, genieten en dansen. Dan besef ik dat ik dat heb georganiseerd en dat dit mijn baan is. Drie jaar geleden heb ik een afscheidsfeest georganiseerd omdat ik vijf maanden naar het buitenland ging. Dat was ook een groot geluksmoment: iedereen was er, ook mijn vrienden die niet dansen. Het was een mooi feest met mooie vooruitzichten: naar Brazilië gaan, Spaans leren en dansen.”

Wat is je passie of hobby?

“Dat is zonder twijfel dansen; dat is van jongs af aan een duidelijke richting geweest. Ik zat vroeger op atletiek, maar tijdens het kamp vond ik dansjes doen bij de playbackshow het leukste. Maar ook het leren: ik wil allerlei soorten dansen leren: fusion, contactimprovisatie, tango, maar ook nieuwe culturen, de Spaanse taal. Alles opslurpen, daar word ik heel blij van.”

Wat is je grootste angst?

“Om mijn leven niet ten volste te beleven. Je weet niet of er een morgen is. Dit is ook mijn valkuil: ik wil overal ja tegen zeggen en dat kan niet altijd. Ik mag heel dankbaar zijn voor heel veel dingen in mijn leven, dat wil ik niet voor lief nemen. Ik wil alles eruit halen wat erin zit. Ik ben bang dat ik zou leven vanuit angst, dingen niet zou doen omdat ik ze eng vind. Ik wil niet terugkijken en denken: waarom heb ik dat niet gedaan? Ik ben bang voor saaiheid, stilstaan en lui zijn.”

Wat is je favoriete bezigheid?

“Wandelen door de bergen met een tent in mijn backpack; wildkamperen, telefoon uit, samen of alleen genieten van de natuur. Dit probeer ik elk jaar te doen, in Argentinië, in de Alpen of de Dolomieten. Waar ik dan ook ben, alleen reizen is heerlijk, je hoeft niets af te stemmen. Je bent de hele dag bezig met wandelen, wat ga je koken, boekje lezen, slapen en je tentje opzetten. Maar ik vind het samen ook leuk, met mijn partner. Ik vind het fijn en belangrijk dat ik zoiets kan delen.”

Wat is je grootste prestatie?

“Ik ben heel trots op mijn dansschool, dat ik die heb gecreëerd. En ik ben nu aan het trainen voor de marathon. In Egmond heb ik afgelopen januari de halve marathon gelopen, in oktober ga ik de hele doen in Amsterdam. Mijn doel is vooral om elke week te gaan trainen en dat gaat goed. En ik wil hem gewoon gezond uitlopen, maar hoop stiekem wel onder de vier uur. Als dat niet lukt, dan is dat niet erg, maar ik ga het wel proberen.”

Wie is je held, wie bewonder je het meest?

“Mijn vader zal altijd mijn held zijn: hij was ook brandweerman dus was ook écht een held. Hij kon ook altijd alles oplossen, stond altijd klaar voor een knuffel, hij was grappig en handig. Als kind zag ik dat hij alles kon fixen. Wie ik bewonder is mijn moeder, die kan dat ook. We zijn nu samen mijn tuin aan het renoveren; dat voelt heel stoer met twee vrouwen. Ik ben heel dankbaar dat ik door deze twee mensen ben opgevoed.”

Wat is je levensmotto?

“Voel je vrij door te dansen. Vrijheid vind ik heel belangrijk. Ik probeer elk jaar weg te gaan, hoeft niet eens door te reizen, maar iets anders doen dan je normaal doet. In de tango heb je een beweging: je partner stopt je in je beweging. Dat is mooi; vanuit daar kun je weer doorgaan. Je kunt de obstakels in je leven zien om daarna weer door te gaan.”