Nu het stof van het faillissement langzaam begint neer te dalen, is het tijd voor een terugblik op het bijzondere werk van de Skuul op Texel. Bij de stolpboerderij, vlak bij de veerhaven, werden cliënten met een verslaving op weg geholpen. Niet alleen de locatie, maar ook de aanpak was speciaal. Vier decennia lang was het een plek waar mensen terechtkonden om weer nuchter te gaan leven.

De stolpboerderij, op wandelafstand van de Texelse veerboot, is gesloten en ligt er verlaten bij. Veertig jaar lang werden er cliënten, voornamelijk van het vasteland, intensief behandeld voor hun verslaving. De bijzondere plek en de herstelgerichte methode waarmee gewerkt werd, vol eigen verantwoordelijkheid, maakten het tot een unieke plek.

Peter Vos uit Purmerend zat er vijf maanden en heeft er goede herinneringen aan over gehouden. “De locatie was waanzinnig. Je zit op een Waddeneiland. Als je vanaf de boerderij overstak, liep je zo de natuur in. Je zag eb en vloed, Texel is gewoon magisch. En je bent echt weg. Het gevoel dat de middelen verder van je af staan. Dat het lastiger is om eraan te komen, helpt.”

“Toen ik binnenkwam, hoefde het allemaal niet meer van me. Daar kreeg ik weer een sprankje hoop”
Peter, ex-cliënt van de Skuul

Peter deed in 2018 mee. Hij gebruikte cocaïne, crack, wiet en alcohol. “In de Skuul heb ik geleerd dat ik dagelijks voor mezelf moet zorgen. Je leert koken, wassen en opruimen. De regie werd echt bij jezelf neergelegd. Toen ik binnenkwam, hoefde het allemaal niet meer van me. Daar kreeg ik weer een sprankje hoop.”

“De zorg die ik daar kreeg was als de fundering van het huis van herstel”, legt ex-cliënt Peter uit. “Je ging meedraaien op de boerderij. Er waren natuurlijk dieren te verzorgen en honderd andere klussen te doen. Door het werk komen er routines en dat geeft weer vertrouwen dat je wat kan betekenen in het echte leven.”

Financiële problemen zorgden voor sluiting

Volgens Sandra de Graaf van de Raad van Toezicht van de Skuul is het faillissement hard aangekomen. “De mensen werkten er met hart en ziel. Ik heb vertrouwen dat iedereen weer aan de slag komt. Maar dit vergeten we natuurlijk nooit meer.” Voor cliënten die in behandeling waren, zijn na het faillissement meteen andere behandelplekken gezocht.

De Skuul had al langer een teruglopend eigen vermogen, maar kwam in acute geldproblemen na twee financiële tegenvallers. Een substantiële verlaging van het zorgkostenplafond (het vooraf afgesproken aantal behandelingen die een zorgverlener dat jaar uitvoert en tegen welk bedrag, red.) door een van de zorgverzekeraars.

En daarnaast was er nog een terugvordering door een andere zorgverzekeraar voor overproductie. Dat is zorg die wel is geleverd, maar boven het afgesproken zorgkostenplafond.

“De mensen werkten er met hart en ziel. Ik heb vertrouwen dat iedereen weer aan de slag komt.”
Sandra de Graaf, Raad van Toezicht van de Skuul

Daarom kwam op 23 september voor de Skuul het officiële bericht dat, na veertig jaar hard werken, de deuren gesloten moesten blijven. “Hoe het nu verder gaat, is te bepalen door de curator”, zegt De Graaf. “Maar de expertise van de Skuul gaat zeker gemist worden. Ook door huisartsen en zorgorganisaties op Texel die ons om advies vroegen bijvoorbeeld.”

De Skuul zit in Peters hart

De Skuul heeft in het hart van ex-cliënt Peter Vos een warme plek. Na zijn bezoek in 2018 heeft hij nog een terugval gehad, maar nu gaat het naar eigen zeggen goed met hem. Hij werkt en heeft de zaken aardig op orde.

“Bij mijn vertrek uit de Skuul heb ik nog een fotocollage meegekregen. Die hangt bij mij in de gang. Elke dag loop ik er langs en kijk ik er weer even naar.”