Voordat Robert, onze vaargast van vandaag, met zijn familie arriveert, moet het schip van buiten worden droog gelapt want het is een vochtige nacht geweest. Het herinneringsbankje kan op de voorplecht worden geïnstalleerd want het belooft een droge maar bewolkte dag te worden. Er staan vandaag geen files op de rondweg dus iedereen is mooi op tijd aan boord.
Robert en zijn echtgenote Angelique zijn door WensAmbulance Gelderland opgehaald in Doesburg door de vrijwilligers Nicolette en Ben. De kleindochters Emily en Julia met hun moeder Maddy en Jasper, de zoon van Robert, komen met eigen vervoer. Robert zijn zus Jolanda en broer Ben zijn met het openbaar vervoer gekomen en hebben er al een tochtje op het water met de pont vanaf het Centraal Station opzitten.
De stemming is opperbest en als Robert van de brancard in de rolstoel wordt geholpen, ontlokt hem de reactie “ik ben niet invalide” en vanaf dat moment neemt hij gezellig op een gewone stoel in de kring rond de tafel plaats. Tijdens de koffie bespreekt schipper Ton de regels aan boord en Julia en Emily begrijpen goed dat de zwemvesten aan blijven en dat er niet gerend mag worden omdat het nog nat en glad is. De keuze waar we naartoe gaan is snel gemaakt door Robert, het wordt de Zaanse Schans.
Robert en Angelique hebben een motorplatbodem gehad en hebben heel wat over de Nederlandse wateren gezworven maar op het IJ en het Noordzeekanaal zijn ze nooit geweest. Op de vaste ligplaats aan de IJssel woonden ze een half jaar op de boot en een half jaar aan de wal. Angelique en Robert hebben daar hele goede herinneringen aan. Toen de gezondheid van Robert achteruitging en er bovendien groot onderhoud plaats moest vinden, moest de beslissing worden genomen de boot te verkopen. Des te bijzonderder is het dat Robert met zijn familie toch nog een hele dag op het water kan meemaken.
Al snel na het afvaren neemt Robert plaats achter het stuurwiel en stuurt de Vaarwens met ervaren hand richting de Zaan. Dát geeft energie en iedereen geniet van dit bijzondere moment. Doordat de sluis net naar de andere kant schutte toen we er aankwamen en de spoorbrug ook nog niet open kon, liepen we wat vertraging op. We gebruikten die tijd goed door al varend de lunch te nuttigen, zodat we bij de Houtzaagmolen Het Jonge Schaap direct aan wal konden en de molen uitgebreid konden bekijken. Het blijft bijzonder om te zien hoe de enorme boomstammen met behulp van de wind worden gezaagd.
Na dit uitstapje gaat Robert graag plat op de brancard met uitzicht op het herinneringsbankje waar het is gezellig druk en de familie geniet van het uitzicht, lekkere hapjes en elkaar. Julia en Emily worden steeds handiger met de touwen en de stootwillen binnen halen, Bedankt meiden voor jullie hulp!
Via het zijkanaal H waar we naar binnen gluren bij alle woonarken en ondertussen de inrichting bespreken komen we, met het laatste kwartier wat spetters regen, moe maar voldaan aan in de Marina Amsterdam. Het was een dag om nooit te vergeten.
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.