In onze gemeente verdienen inwoners de mogelijkheid om hun laatste levensfase in rust, waardigheid en nabijheid van dierbaren door te brengen. CDA Edam-Volendam zet zich daarom in voor de realisatie van een hospice in onze gemeenschap.
In dit artikel vertellen John Schokker en Margaret Straver-Kras waarom een hospice zo belangrijk is. Over keuzevrijheid in de laatste levensfase, over zorg dichtbij huis en over het doorbreken van het taboe om te praten over de dood zodat het zo normaal wordt als praten over geboorte.
Samen kunnen we ervoor zorgen dat deze voorziening er komt voor onze inwoners, voor families en voor iedereen die ooit met afscheid te maken krijgt.
Lees het volledige artikel hieronder en deel gerust je gedachten met ons.
CDA maakt zich hard voor hospice
Het is tijd voor een hospice in Edam-Volendam. “Dat is geen luxe, maar nood-zaak”, betoogt CDA-lijsttrekker John Schokker. “Voor onze ouderen, voor onze gezinnen en voor iedereen die ooit met afscheid te maken krijgt.”
Het CDA Edam-Volendam heeft kwalitatief goede en veelzijdige zorg hoog in het vaandel staan. De partij wil dat dierbaren structureel de keuze krijgen om hun laatste levens-fase dichtbij huis door te brengen, ook wanneer dat thuis niet mogelijk of wenselijk is. Lijsttrekker John Schokker en nummer 6 van de partij Margaret Straver-Kras maken zich hard voor de realisatie van deze voor-ziening. Straver-Kras is al sinds haar zeven-tiende werkzaam in de zorg, van ouderenzorg aan het bed tot leidinggevende van verpleegkundige teams in hospices en projectleider in de palliatieve zorg.
Het CDA is de enige partij die zich deze campagne inzet om een hospice in de ge-meente te realiseren, waarom maken jullie je daar hard voor?
John: “Wij vinden het belangrijk dat onze inwoners de keuze daarvoor krijgen. In onze gemeente zorgen we goed voor elkaar, maar juist in de laatste fase van het leven ontbreekt er iets wezenlijks, en dat is een hospice. Een plek waar mensen in alle rust, waardigheid en nabijheid afscheid kunnen nemen van het leven, omringd door hun dierbaren en professionele zorg als dat thuis niet mogelijk of wenselijk is. Het CDA wil dat niemand in onze gemeente die laatste reis alleen hoeft te maken of ver van huis.”
Margaret: “Het gebeurt bovendien nog te vaak dat mensen hun laatste levensfase doorbrengen in een ziekenhuis. Je wil niet dat mensen daar overlijden als dat niet nodig is en voorkomen had kunnen worden, Men-sen moeten kunnen sterven op de manier en plek die zij willen. Veel mensen willen thuis sterven in hun eigen omgeving; dat voelt voor hen vertrouwd en geeft rust. Maar dat is niet voor iedereen zo. Soms willen mensen hun gezin niet tot last zijn, of is er geen of onvoldoende mantelzorg door naasten mogelijk. Of men is onrustig en angstig en heeft behoefte aan continue aanwezigheid van zorg. Wanneer het niet mogelijk of wenselijk is dat iemand thuis gaat overlijden, kan een hospice een goed alternatief zijn. ”
Is er voldoende aandacht voor die laatste levensfase?
John: “Wij vinden van niet, we zien dat het vaak een taboe is om over de dood te praten. Ik bracht dit onderwerp ook een keer ter sprake op een avondje met vrienden; onze vaders en moeders worden allemaal met de dag ouder en dan hoor je al snel: ‘moeten we het hier echt over hebben? Als we het gesprek uit de taboesfeer trekken en er meer over naden-ken, dan hebben onze dierbaren ook de keuze om hun laatste levensfase door te brengen op een plek die daarvoor opgezet is. Het zorgt niet alleen voor rust voor de dierbare in kwes-tie, maar ook voor familie en vrienden.”
Margaret: “De laatste fase is gewoon onder-deel van het leven. Kijk bijvoorbeeld eens naar liet begin van het leven, een kwetsbare fase waar heel veel aandacht voor is. We vinden het heel normaal om uitgebreid te praten over zwangerschap en om de beval-ling tot in de puntjes voor te bereiden. Er wordt aan de aanstaande moeder gevraagd ‘hoe wil je bevallen?’, ‘wie wil je erbij hebben?, ‘wil je thuis bevallen of het in het zie-kenhuis?’ Wij vinden dat we hetzelfde gesprek moeten voeren aan het einde van het leven, ook een kwetsbare fase. Dat gebeurt gelukkig al veel vaker, maar op tijd dat gesprek voeren geeft duidelijkheid en rust voor alle betrokkenen.”
Hoe ziet het CDA een hospice voorzicht
Margaret: “Een kleinschalige hospice, wat we ook wel een ‘bijna-thuis-huis’ noemen, zou heel goed passen in onze gemeente. In een hospice werken vrijwilligers en profes-sionals samen om het de bewoners en hun naasten zo comfortabel mogelijk te maken in de terminale fase. In een huiselijke sfeer waarin het draait om de mens achter de patiënt en alle aspecten die daarbij horen. Zo’n hospice is een huis, met een woonkamer, een keuken waar wordt gekookt, een eettafel waar samen wordt gegeten en een aantal slaapkamers. Naast professionele zorg zijn er hele dag vrijwilligers aanwezig, die er zijn voor de bewoners en de naasten, het huis en de tuin bijhouden, koken en boodschappen doen. Veel mensen, en zeker Volendammers, zijn ontzettend gehecht aan hun woonplaats. Het zou daarom heel mooi zijn als we zo’n plek dichtbij huls hebben.”
Welke bijdrage kan de gemeente daarbij leveren?
Margaret: “Er zijn de afgelopen jaren verschillende initiatieven vanuit betrokken in-woners geweest om de mogelijkheid van een hospice in onze gemeente te verkennen. We hebben contact met hen gezocht en willen dat de gemeente gaat helpen om de volgende stap te zetten.”
John: ‘Wij willen dat de gemeente een faciliterende en stimulerende rol gaat spelen. Onze inzet is om lokale initiatieven, zorgpartijen en maatschappelijke organisaties samen te brengen. Kijk voor een concreet voorbeeld naar de Botterwerf waar op een stuk grond van de gemeente een restaurant en een bot-terwerf is gebouwd, waar mensen werkzaam zijn die een afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Bij het opzetten ondersteunde de gemeente de Botterwerf als onafhankelijke stichting en nu staat het project op eigen benen.”
Wie gaan het hospice draaiende hoeden?
John: “Wij geloven dat er genoeg mensen in de gemeente zijn die willen bijdragen als vrijwilliger aan een hospice in onze gemeen-schap. Er zijn bijvoorbeeld ook vandaag al tal van inwoners uit onze gemeente die zich inzetten voor de hospices in Middenbeem-ster en Purmerend. Een hospice opzetten is een project van de lange adem, maar wij weten zeker dat in onze gemeente er genoeg gemeenschapszin aanwezig is om de schouders eronder te zetten.”
CDA Edam-Volendam
Met hart voor de gemeenschap
Hey CDA, vinden jullie deze boodschap zelf ook niet een beetje laat?
Of komen jullie op dit ‘fantastische idee’ omdat het nu verkiezingstijd is?
Zijn Nicolaashof en Gouwzee niet meer goed genoeg?
Er is trouwens een schitterende lokatie beschikbaar op Oorgat 6 in Edam.
Bouw daar een mooi en stijlvol landhuis voor de laatste dagen van al onze dierbaren.
De buurtjes van Oorgat 6 hebben bezwaar aangetekend, wat ze terecht hebben verloren. Maar nu zijn de prijzen om dit te realiseren zo hoog opgelopen dat de bouw naar alle waarschijnlijkheid geen doorgang kan vinden. Jammer, is best wel behoefte aan een zorgcentrum in onze gemeente.
Dat ging om een tehuis voor demente bejaarden, dat is wat anders dan een hospice bestemd voor stervende mensen ongeacht hun leeftijd.
Ben je wel eens in Hospice Leeghwater in de Beemster geweest?
Heel relaxed daar.
Kunnen de buren van Oorgat 6 best wel hebben.
Bovendien, als KBK voor een paar miljoen een onzinkasteel langs de dijk kan laten bouwen voor eigen gebruik, dan kan er toch ook wel een rijke lokale multinational iets leuks laten neerzetten op Oorgat 6 voor algemeen gebruik?
Doe eens iets goeds met je miljarden hè? Je kunt ze toch niet meenemen in je graf.
Ben zeer zeker geen CDA stemmer maar vind dit wel een goed idee.