Toen ik vanmorgen opstond was het grauw en de bewolking hing laag; het was een beperkte wereld. Bij tijds aan boord was er op het Kanaal redelijk zicht, de overkant en verder, dus dat ging de goede kant op. Al spoedig meldden onze gasten uit Naarden zich op korte tijd rijden van de slagboom die keurig openging.

Het was nog vroeg, bootsen Marleen en Valerie waren nog naar de HEMA voor het ophalen van de lunch, dus ging ik ons gezelschap tegemoet. Sigred, haar man Rob, zijn moeder Agnes en de dochters van Sigred en Rob, Jia en Jiang. De prachtige Vaarwens lag er stralend bij en de oh’s en ah’s wat een prachtig schip waren niet van de lucht.

Welkom aan boord, ga lekker zitten, Marleen en Valerie waren terug en Sigreds dag kon beginnen. Sigred, en haar gezin, bevinden zich in zwaar weer. Al tweemaal heeft onze gaste een stamceltransplantatie ondergaan! En moedig strijdt zij verder en wil leven en genieten! Sigred haar wieg stond in 1962 net over de Nederlandse grens in Duisland, zij is compleet bi-lingual!

Tijdens de koffie met heerlijke soesjes en koeken gingen de kennismakingsgesprekken alle kanten op! Frouk vertelde over onze mooie Stichting Vaarwens, over de bouw van de Vaarwens ll en het in de kiel ingelaste muntje door de moeder van Tara in de Vaarwens l. Maandag 30 maart vieren we de feestelijke kiellegging van de Vaarwens ll; ongetwijfeld wordt ook weer een herinneringsmuntje in de kiel gelast.

Sigred heeft heel veel vaardigheden; ze was hovenier, studeerde rechten, was fysiotherapeute, en was coupeuse met eigen atelier, waar zij samen met Laura Dols vintage bruidskleding verkocht. Een tweede kop koffie werd geserveerd en de gesprekken gingen verder. De kring rondkijkend was de vraag waar onze gaste haar Rob had ontmoet. Tot grote verrassing van ons (als bemanning) antwoordde ze deze Hollandse jongen ontmoet te hebben in Australië! (Volgens beide dochters omdat zij Rob een “mysterieuze man” vond.) Beide dochters hebben ook prachtige niet echt Hollandse namen en wij vroegen dan ook of zij en-passant op de terugweg de beide dochters hadden gevonden, maar dat verhaal zat anders, was van later en had wat voeten in de aarde; adoptie is niet in 9 maanden geregeld!

De mist trok op, we startten de motor, ontkoppelden de stroomdraad, landvasten los, en op naar de Zaanse Schans waar zij nog nooit waren geweest! Voor Sigred werd het plaatsje op het liftplateau naast de schipper gereserveerd zodat ze alles goed kon zien. Rob week nauwelijks van haar zijde en samen werd genoten van alles wat voorbij schoof. Jia was vaak de steun en toeverlaat voor oma Agnes, die slecht liep, wachtend op vervanging van haar heup, maar niet alles tegelijk! de zorg voor Sigred staat even op de voorgrond!

We naderen de sluis en er is veel belangstelling voor “het schutten” en de Zaanse historie. Gelukkig kunnen we daar het een en ander over vertellen. Ook Rob kan vertellen over zijn vak dat alles te maken heeft met energie transitie, het bouwen van grote elektrische aanpassingen en het uitbreiden van het stroomnetwerk, de kabels, de transformatoren, de accu’s en vooral ook hoe vaak dingen langs elkaar heen werken en dus dubbel of opnieuw moeten. Een vak vol “spanning”, waarvan wij als vrouwelijke “dagbemanning” weinig kaas hebben gegeten.

Na de bruggen en fabrieken komt het historisch Zaanse in zicht; na de Julianabrug hebben we aan de westoever de Zaandijker Gortershoek met deze huizen die hier altijd gestaan hebben. Aan de oostelijke oever ontvouwt zich ze Zaanse Schans met haar molens in alle soorten en maten, van het kleine mosterdmolentje “de Huisman” tot de grote molens als de verfmolen “de Kat” de Paltrok houtzaagmolen “de gekroonde Poelenburg”, de oliemolen “de Zoeker” en de houtzaagmolen “het Jonge Schaap”.

Hier leggen we aan, molenaar Klaas staat al op de steiger en wil onze gasten graag hun prachtige molen laten zien. Boots Valerie gaat ook met het gezelschap mee en wij maken intussen de lunch verder gereed. Heerlijke verse broodjes, rijk belegd, worden gezellig op borden gelegd, de tafel voorzien van sappen en andere drankjes, zodat als iedereen terug aan boord komt er “aangevallen” kan worden. De lunch wordt alle eer aangedaan!

Met goed gevulde magen is het dan tijd voor de relaxstoelen in het zonnetje in de kuip, waar de kachel ook bijdraagt aan een aangename temperatuur, want al is er inmiddels een heerlijke zon, de wind is heel koud en maakt de temperatuur buiten nog niet aangenaam. We danken en groeten de molenaars en zetten de terugweg in.

Natuurlijk nog een selfie op de hoek in de donkere ramen, cacao – lucht opsnuiven, ons vergapen aan “het” goedjaarseind aan het Zuideinde in Koog aan de Zaan en dan na de sluis een lusje langs de “Delftsblauwe poppen” naast het Hem veer. Ook hier volop pret en “poses” voor de camera!

Heel langzaam schuiven we richting Amsterdam (anders is het op het voorschip veel te koud met de wind op kop). Rob en Sigrid vertellen van hun huis, de voormalige boerderij van Rob zijn ouders en hoe er een levensloopbestendige woning voor oma Agnes is geplaatst op het erf van de voormalige boerderij. Ze hebben daar ruimte en uitzicht. De oude varkensstallen hebben ook een andere bestemming gekregen.

Een laatste glimp van het Centraal station, de hoge schommels en de vele mensen die zich koesteren in de zon en uit de wind, bij het EYE museum. Even voorbij de Shell laboratoria kan Rob ons nog attenderen op een grote trafo, grote accu’s en een laadstation voor elektrische schepen. Ook wij weer wat geleerd!

Dan komt onvermijdelijk de Marina inzicht en zullen we afmeren op onze vertrouwde stek. In alle rust kunnen we afscheid nemen van deze prachtige familie. Lieve mensen, dank voor jullie openheid, het delen van jullie warmte en liefde. Wij waren blij dat wij vandaag deel van jullie gezelschap mochten uitmaken. Wij danken jullie heel erg voor de bijzonder mooie donatie die wij in onze “spaarpot” hebben gevonden!

Jia, succes in je opleiding, Jiang succes bij je eindexamen en met elkaar, voor allen; dat jullie nog heel veel mooie nieuwe warme herinneringen samen maken en genieten van alles wat te genieten valt.

Auteur Vaarwens / Frouk, Marleen en Valerie

Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.