Protestactie gedupeerde bewoners uit de van Beekstraat gaan door. Zij voelen onmacht en willen gerechtigheid! Van Beekstraat. De Lokale Omroep Landsmeer vroeg vorige week aan gedupeerde: ‘Is er iemand van het gemeentebestuur langs geweest?’ Het antwoord was nee. Geen wethouder en geen burgemeester. Terwijl zij bestuurlijk verantwoordelijk zijn. Zaak loopt vier jaar. Gemeente weigerde handhavingsverzoek. Ook afgelopen week heeft er GEEN gesprek plaats gevonden zegt gedupeerde, al zegt de Burgemeester dit wel in een persbericht.

Resultaat: jaren verlies van woongenot, waardevermindering woning ca €130.000, geen vrijstaande woning meer, schimmel door gebrek aan ventilatie langs de vroegere open gevel en €80.000 kwijt aan advocaat kosten. Het is bizar als je bedenkt dat je via de gemeentelijke belastingen ook bijdraagt aan advocaatkosten tegen je eigen zaak! De burgemeester noemt de Van Beekstraat ‘een stukje Wild West’. Als je weet dat er problemen zijn, waarom wordt er dan niet zichtbaar opgetreden? Waarom komt er niemand als er om handhaving wordt gevraagd? Dan veroorzaak je een Wild West.

Opvallend is dat er in dezelfde straat wél is gehandhaafd, waar niemand overlast van had. Een inwoner met bedrijfsruimte moest een showroom annex verblijfsruimte op de eerste etage slopen omdat er het vermoeden van illegale bewoning bestond. Schade: meer dan een ton. Een andere goede kennis overkwam ook handhaving. Ook in het vizier. De schijn wekt dat het bestraffen opgelegd is door de (politieke) link met toen nog raadslid Andre La Fontaine. Er zijn illegale praktijken in de van Beekstraat en dat weet de gemeente maar doet er niets aan. Willekeur of voorkeursbehandeling. Dus de vraag is: wordt er gehandhaafd of niet? En gebeurt dat voor iedereen op dezelfde manier?

Ook In Den Ilp roept het optreden van de gemeente vragen op. Twee wethouders lieten zich bij een woning/bedrijfspand trots fotograferen, terwijl wonen en werken daar volgens het bestemmingsplan al jarenlang niet is toegestaan. In dezelfde periode bezocht de burgemeester op de fiets de buren van Den Ilp 85. Het was lobbyen zodat belanghebbenden geen bezwaar zouden gaan maken, tegen extra woningbouw, op terrein naast die van hen. Gesprekken tussen eigenaar en buren werden vervolgens met hulp van een ambtenaar op het gemeentehuis gefaciliteerd. Zoiets is naar ons weten zeer zeer uitzonderlijk. Er kan blijkbaar wel energie in het belang van inwoners gestoken worden.

Waarom gebeurt dit bij de één wel en bij de ander niet? Daar komt nog iets bij: de gemeente Landsmeer voert procedures met behulp van een duur advocatenkantoor. In een zaak over wateroverlast bij een kinderdagverblijf aan de Van Beekstraat waren de ambtelijke uren, wethouders-uren en 3 dure advocaat van AKD uiteindelijk hoger dan de oorspronkelijke claim. Dit kon men weten maar ook deze gedupeerde mocht de zaak niet winnen en zetten men er peperdure advocaten op. Jarenlang heeft gedupeerde de gemaakte kosten, om de waterschaden te herstellen, proberen te verhalen. De nieuwbouw was 60 cm hoger uitgevallen dan de bouwvergunning toeliet. Daardoor ontstond er bij het kinderdagverblijf een bassin. Rechter kwam tot de conclusie dat het niet bewezen kon worden. Gemeente mocht de 60 cm goedkeuren. Alle jaren vóór de nieuwbouw nooit wateroverlast gehad. Tegen de gemeente maak je geen schijn van kans.

Is dit verantwoord omgaan met gemeenschapsgeld? Ook ik heb ervaren hoe lang zaken kunnen duren. Voor een eenvoudige vraag over een kleine ‘doe het zelf’ aanbouw die voor onze voorgevel kwam moesten wij 72 weken wachten op een antwoord. Wat als vraag bij de gemeente was uitgezet, wat wel en niet mocht, werd door gebrek aan antwoord uiteindelijk toch een handhavingszaak. Een andere zaak loopt inmiddels al 17 jaar. Waarvan een ingehuurde jurist van de gemeente nu tot de conclusie komt dat handhaven duurder is dan het verwachte behaalde resultaat. De zaak ligt weer stil. Wij vermoeden dat de zaak juridisch twijfelachtig is. De eis: onze afscheiding moet terug zoals de oorspronkelijke situatie was. Echter staat de afscheiding al vanaf begin jaren 60 op dezelfde plek.

We hebben vele mensen gesproken met ieder een eigen verhalen. Waarvan een persoon met legaliseren ambtelijk geholpen kon worden als hij een ander zou benadelen. Daar wilde de gemeente van af. Dit zijn wat ons betreft geen losse incidenten meer. Het roept een fundamentele vraag op. Wordt er in Landsmeer eerlijk, consequent en voor iedereen op dezelfde manier gehandhaafd? Kritiek op het gemeentebestuur is niet altijd populair. Maar als oppositiepartij is het onze taak om kritisch te zijn. Wij zijn (als raad) de waakhond van de gemeente. Alleen voelt het alsof die waakhond zonder tanden zit. Wij vinden dat inwoners recht hebben op duidelijkheid, gelijke behandeling en een gemeente die verantwoordelijkheid neemt. Deze inwoners moeten schadeloos gesteld worden en dat hun woning in oude staat hersteld wordt. Hopelijk kan Lokaal Landsmeer het tij keren. Zij hebben een wethouder in het college zitten. Maar daarvoor is wel moed nodig. Een wethouder moet zijn gezicht laten zien, zijn rug recht houden en durven opkomen voor inwoners. Voorlopig is er niemand geweest!