Na het overlijden van haar man Eldert zette Denise samen met zoon Simon de melkveehouderij voort. Dat is niet altijd makkelijk, maar opgeven was nooit een optie. “Weten waar je het voor doet, helpt enorm.” Denise de Boer-Heerland was een stadsmeisje uit Edam, toen ze Eldert ontmoette en met hem verderging op de boerderij van zijn ouders in Middelie. Ze namen in 2011 de melkveehouderij over, samen met Denises schoonzus en zwager. Ze is nooit een echte koeienfanaat geworden, maar Denise houdt van de werkzaamheden op het bedrijf. Het geeft haar voldoening als het allemaal goed loopt.

Daarvoor werkt ze dagelijks hard. Om vier uur ’s ochtends gaat de wekker en ongeveer een uur later begint ze met het schoonmaken van de ligboxen. Haar oudste zoon Simon en zijn vriendin Jessy gaan dan melken. Dan volgen het voeren van de kalveren en het schoonmaken van de kalverstal en melkput. Na een korte onderbreking begint om vier uur ’s middags het voeren en melken weer. Meestal is ze rond zevenen ’s avonds klaar. Denise de Boer-Heerland (50) zit in een maatschap met oudste zoon Simon (26). Ze hebben een melkveehouderij in Middelie (N.-H.) met 175 melk- en kalfkoeien en 100 stuks jongvee. Denise heeft vier kinderen en een kleinkind en woont samen met Paul. Dochter Dominique (28) werkt als verpleegkundig specialist in een ziekenhuis, Fabienne (24) is zelfstandig fysiotherapeut en Luca (19) is kraanmachinist.

Kalverstal is haar trots
Ondanks de lange dagen is er geen enkele klus die haar tegenstaat, vertelt ze. “En de kalverstal is echt mijn trots. Als die er schoon en opgeruimd uitziet, kan ik daar echt van genieten. Je hebt dan eer van je werk”, legt ze uit. Het schoonmaakwerk vindt Denise wel zwaarder sinds ze twee jaar geleden bij een misstap vanaf de shovel een ernstige schouderblessure opliep. Na een complexe operatie en zes weken verplichte rust merkte ze dat het schoonmaken haar minder makkelijk afgaat. Ze kan niet alles meer wat ze daarvoor met gemak deed.

Zwarte periode
Denise heeft meer zwarte periodes in haar leven gekend. In 2017 overleed haar echtgenoot Eldert op 43-jarige leeftijd na een ziekbed van een half jaar. Wat leek op een onschuldige rugblessure, bleek blaaskanker met uitzaaiingen. Naast alle emoties die in het gezin met vier kinderen speelden, spraken Denise en haar man in die periode ook over hoe het verder moest met het bedrijf. “Eldert vroeg een paar dingen. Hij wilde graag dat Simon, die toen nog een jaar Hogere Landbouwschool in Leeuwarden moest doen, zijn opleiding afmaakte. Daarnaast wilde hij dat ik de asbestdaken van de stal zou vervangen, genoeg fosfaatrechten aankocht en investeerde in de toekomst van het bedrijf. Zo is het allemaal gegaan.” Een jaar eerder hadden ze nog een nieuwe stal gebouwd, die hen nu ruimte gaf om verder te gaan.

Als de kalverstal er schoon en opgeruimd uitziet, kan ik daar echt van genieten
Voor Denise en haar kinderen brak een loodzware tijd aan. Simon nam direct het melken over, dat Eldert altijd had gedaan. “Simon had altijd voor ogen gehad om het bedrijf over te nemen, maar natuurlijk niet op deze manier. Het jaar waarin hij zijn school moest afmaken en tegelijk met veel verdriet zat, was ontzettend moeilijk.” Daarnaast moesten ze samen de melkveehouderij draaiende houden. De neven van Denise sprongen bij.

Stoppen nooit een optie
Toch is het bedrijf opgeven nooit een optie geweest, zegt ze terugblikkend. “Ik heb geen moment aan stoppen gedacht. Ik vond en vind het werk leuk, had Eldert beloofd door te gaan en ik heb een opvolger. Weten waar je het voor doet, helpt enorm.” Denise zit sinds drie jaar in de maatschap met Simon, nadat het bedrijf van haar schoonfamilie en dat van haar en Simon zijn gesplitst. De andere drie kinderen hadden andere ambities en zijn buiten de agrarische sector aan de slag gegaan. Simon en Jessy wonen nu op de boerderij, terwijl Denise is verhuisd. Ze vond een nieuwe liefde en woont inmiddels samen met Paul. Hij kwam als fouragehandelaar al over de vloer bij Denise en Eldert. “Hij was een goede vriend van Eldert en heeft in de laatste maanden nog veel met hem gepraat. Eldert gaf aan dat Paul mij maar een beetje in de gaten moest houden. Nou, dat heeft hij keurig gedaan”, lacht Denise. “De kinderen kenden Paul natuurlijk al en Eldert is ook nu nog steeds onderdeel van ons leven.”

Iets meer lucht
Voor de toekomst kijkt Denise hoe ze iets meer lucht in haar werkdagen krijgt, zonder de melkveehouderij helemaal los te laten. Ze geniet nog elke dag van de boerderij. “Maar ik ben inmiddels ook oma en hoewel ik geen vaste oppasdagen heb, wil ik natuurlijk ook tijd aan mijn kleinkind besteden. We zijn al iets teruggegaan in aantal koeien, om het allemaal behapbaar te houden zonder personeel.” Ze heeft alle vertrouwen in Simon als opvolger en hoopt dat hij dit ook in zichzelf heeft. “Hij werkt hard en streeft naar perfectie. Maar je ontkomt er niet aan dat je een keer een kalf verliest of tegen iets anders aanloopt. Niet alles gaat goed, weet ik natuurlijk uit ervaring. Gelukkig heeft hij mij en Paul om af en toe te sparren.” Denise hoopt dat andere mensen in moeilijke situaties iets hebben aan haar verhaal. “Ik zou ze willen meegeven dat je altijd je gevoel moet blijven volgen”, zegt ze. “En dat er ondanks moeilijke tijden ook altijd lichtpuntjes zijn.”