De raadsvergadering van 26 juni 2025 was een pijnlijke ontknoping voor veel inwoners en ondernemers in Edam-Volendam. Terwijl de publieke tribune vol zat met bezorgde bewoners en verontruste ondernemers, zette de coalitie Volendam|80, BVNL, CDA en Zeevangs Belang haar handtekening onder het begin van een beleid dat niet gedragen wordt door de samenleving. Een voorstel voor betaald parkeren dat bol staat van juridische onzekerheden, financiële onduidelijkheid en gebrek aan participatie, werd niet ingetrokken of aangepast, maar slechts tijdelijk opzijgeschoven via een motie die de indruk wekt dat er zorgvuldigheid komt, terwijl juist diezelfde coalitie dat maandenlang bewust heeft genegeerd.

Het is wrang dat Volendam|80 nu via een persbericht stelt dat ze het voorstel niet steunen, terwijl hun eigen wethouder het indiende en de partij zich verzette tegen de motie van Ons Belang, Lokaal Edam-Volendam en de VVD om wel eerst inwoners en ondernemers echt te betrekken. Op 27 februari 2025 stemde diezelfde coalitie nog in met een participatiebeleid waarin “actieve betrokkenheid bij ingrijpende besluiten” als cruciaal werd bestempeld. Wat is daarvan over als het er echt toe doet?

Ook juridisch zit dit voorstel vol losse eindjes. Er ontbreken verkeersbesluiten, de regels zijn niet uitgewerkt, er zijn geen duidelijke afspraken voor bewoners en ondernemers, en zelfs de formele verordening is nog niet vastgesteld. Toch wil het college alles alvast invoeren. De regels die normaal horen te gelden voor zorgvuldig beleid lijken ineens niet meer van toepassing te zijn. Wie zich niet aan de wet houdt, kan ook geen draagvlak verwachten.

Ondertussen tonen de jaarstukken 2024 hoe het college een greep heeft gedaan uit de algemene reserve en hoe potjes voor sport, duurzaamheid en huisvesting zijn leeggetrokken ten gunste van de grondexploitatie. De OZB (inclusief van HHNK overgenomen wegen beheer) werd met 36,2% verhoogd, de afvalstoffenheffing met 10%, allemaal om onzinnige prestigeprojecten te bekostigen die meer te maken hebben met politieke pronkzucht dan met publieke noodzaak. Daarbij is het pijnlijk dat juist coalitiepartijen zich voorafgaand aan die verhoging nadrukkelijk uitspraken tegen belastingverhoging (de fractievoorzitter van Volendam|80 zei letterlijk: verhoging OZB NEE!), maar zich uiteindelijk zonder slag of stoot als stemvee achter het college schaarden.

Het doet denken aan het recente artikel in het NHD over de gemeente Purmerend, waarin gesproken wordt van een ‘collectebus langs de deuren’ om gaten te dichten. Maar ook in Edam-Volendam wordt de rekening stilletjes doorgeschoven naar inwoners. Zo is er in de Voorjaarsnota alvast €690.000 aan parkeerboetes ingeboekt, nog voordat er überhaupt een rechtsgeldige verordening of participatietraject is afgerond. Blijkbaar is het verdienmodel al belangrijker dan de rechtsgrond.

Inwoners en ondernemers hebben zich massaal uitgesproken via inspreekreacties, brieven, e-mails en spontane protesten. Van bewoners aan de Baanstraat tot ondernemers op de Dijk, de boodschap is glashelder: dit is geen plan voor draagvlak of leefbaarheid, dit is symptoombestrijding gefinancierd uit de portemonnee van de gemeenschap.

En dan het voorstel over de Vervoerregio Amsterdam (VRA), dat diezelfde avond werd aangenomen. Hoewel meerdere gemeenten hun zorgen uitten, stemde ook gemeente Edam-Volendam in met de plannen voor zogeheten ‘deelmobiliteit’, terwijl dit beleid in andere regio’s al faalde en miljoenen kostte. Opmerkelijk is dat juist Volendam|80 en BVNL, die zich graag profileren als lokale partijen die opkomen voor de belangen van inwoners en ondernemers, instemden met een beleid dat dure parkeermaatregelen combineert met experimenten met deelfietsen en deelauto’s, terwijl het openbaar vervoer hier al wordt afgebouwd en ouderen steeds afhankelijker worden van hun eigen auto.

De rode draad is steeds dezelfde, geen plan is financieel sluitend, geen maatregel is zorgvuldig uitgewerkt, en geen keuze is breed gedragen onder inwoners of ondernemers. En toch worden de besluiten doorgezet. Alle coalitiepartijen (Volendam|80, BVNL, CDA en Zeevangs Belang) omarmen het idee van deelmobiliteit, terwijl inwoners zich juist zorgen maken over bereikbaarheid, privacy en controle. Wat we hier zien is geen zorgvuldige politiek, maar doordrukbeleid dat blind is voor de werkelijkheid buiten het gemeentehuis. Een college dat zegt voor de gemeenschap te werken, maar structureel het vertrouwen ondermijnt.

Fractie Lokaal Edam-Volendam