De tijdelijke beschermingsstatus voor Oekraïense vluchtelingen in Nederland is opnieuw verlengd. Tot zeker maart 2027 hebben ze recht op opvang, zorg en onderwijs. Goed nieuws, maar na drie jaar in Nederland rijst de vraag: willen ze straks eigenlijk nog wel terug?

Een verlenging van de opvang onder de RTB (Richtlijn Tijdelijke Bescherming) wordt Europees bepaald. Oekraïne wordt gezien als oorlogsgebied waar het nog dermate gevaarlijk is dat de vluchtelingen uit het land hier hun recht op zorg, onderwijs en woning kunnen voortzetten.

De opvangverlenging valt goed bij de bewoners: “Hoe langer we veilig kunnen zijn, hoe beter.” Maar het levert ook een dilemma op, want met ieder jaar dat voorbijgaat raken gezinnen dieper geworteld in Amsterdam. Kinderen gaan naar school, spreken Nederlands. Hun ouders werken en bouwen hier – vaak wel met meer moeite – ook een leven op: “We zijn heel dankbaar voor alle steun die we als Oekraïners krijgen”, zegt een moeder. “We willen ooit terug. Maar weten niet wanneer.”

Voor veel gezinnen zijn de kinderen leidend in die keuze. De moeder vervolgt: “Mijn zoon heeft hier zijn halve jeugd, ik zou het zo fijn vinden als hij hier zijn school kan afmaken en daarna zelf kan kiezen waar hij wil zijn.” Oleksandra: “Ik wil best naar Oekraïne, want ik heb daar ook vrienden. Alleen met de oorlog wil ik er echt niet naartoe.”

Lees hier het hele artikel op de site van AT5.