Naar de inhoud

Aalscholvers nemen Edamse grachten in bezit

Bron: Stadskrant

Vele tientallen aalscholvers zijn de laatste weken te zien in en rond de Edamse binnenwateren. Zoals op deze foto waar een flink gezelschap is neergestreken op enkele boten aan de Voorhaven. Het roept vragen op waarom deze visjagers in zo grote getale aanwezig zijn. De hoge waterstanden in relatie tot pogingen om het water snel af te voeren lijkt de reden.

De aalscholver wordt in sommige culturen ingezet om bijvoorbeeld aal te vangen. Een touw om de nek moet vervolgens voorkomen dat de gladde vissoort in de maag van de watervogel terecht komt. Hoewel er in de Edamse grachten geen aal voorkomt, is de aalscholver ook gek op andere vissoorten.

En die zijn op drift door het snelstromende water van de afgelopen weken. Instinctief hebben hele kolonies de weg naar de waterversnelling gevonden! Om vervolgens met succes de maag te vullen in wintertijd!

5 reacties

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • Volgens Jan W waren er in de jaren 60 nog zo’n 1000 aalscholvers in West Europa.
    Dat leek mij wat weinig en na wat gegoochel blijkt dat ook zelfs voor Volendams overdreven te erg overdreven.
    Er waren nog ca. 1150 broedparen in Nederland.
    Broedparen bestaan in de regel uit 2 stuks, dus dat zijn er al 2300.
    Dan hebben die broedparen 3 a 4 jongen per jaar, dus als we stellen dat 2 daarvan overleven komen er 2300 bij per jaar die niet geteld zijn omdat alleen de broedparen geteld werden.
    Het duur minimaal 2 jaar voordat die jongen zelf op zoek gaan om te broeden daarmee komt het aantal al op ca. 6900 aalscholvers alleen al in Nederland in de jaren 60.

    Volgens Jan W werd de teruggang in aantal veroorzaakt door vervuiling en pesticiden.
    In werkelijkheid was de hoofdoorzaak het verdwijnen van leef en broedgebieden door het droogleggen van de IJsselmeer polders.

    Overdrijven is ook een vak.

  • Je draait de zaken om, Pikton
    De onrust begon toen SKOV het voornemen van fusie met Atlas bekend maakte.
    Het comité sprong daarop in. Met hun kennis van zaken en hun relaties toonden ze al snel en geloofwaardig aan dat de door het bestuur aangedragen motieven tot fusie op los zand waren gebouwd.
    Misschien heeft Atlas baat bij een fusie, voor DBC geldt dat absoluut niet. Onderwijskwaliteit, staat van financiën en draagkracht in het dorp zijn allemaal dik in orde.
    De groei in de aanmeldingen voor DBC lijkt er op te wijzen dat meer ouders er zich van bewust zijn dat een autonoom DBC de moeite van behouden meer dan waard is.