Kennen jullie restaurant Zeemeeuw in Monnickendam? Nou, ik kende het ook niet, maar nu wel en aan het eind van dit stukje ken je het ook en dan weet je ook waarom het zo heet. Maar eerst even iets anders. Gisteren zaten we de hele ochtend in het ziekenhuis, het AVL. Eerst bloedprikken en daarna twee uur wachten op de uitslag (Nirwana lezen van Tommy Wieringa en ondertussen gluren naar de hand van Maarten Baas die op de muur een grote klok tekent. Ik kijk stiekem op mijn horloge of hij wel de juiste tijd tekent) en dan meten en wegen. Ik ben weer mooi een kilo afgevallen en ook de andere waarden ademen geruststelling. We bespreken alles met Vincent, de oncoloog. Ook hij is tevreden. We spreken af rustig aan te doen. Eerst een scan en daarna beslissen of we ook de volgende twee Lutetium PSMA behandelingen gaan doen. Het is een fijn gesprek en ik voel me na afloop nog beter dan daarvoor.

’s Middags lees ik de krant en weer verder in Tommy en dan is het tijd om te eten. We besluiten pizza en salade te halen. Lief haalt de salade en ik de pizza’s. Lievito is gesloten. Dan fiets ik naar Naang Nuan, een Thais restaurant, waar in het achterhuis Pizza de Mino zit. Ik bestel bij Richard een pizza Marguérite en eentje met salami en gorgonzola. Er staat ook een jongen te wachten die donderdag zijn rijexamen moet doen en Richard en ik hebben wel een paar adviezen voor hem: rustig blijven, niet alleen goed kijken, maar laten zien dat je kijkt en dat soort onzin. Hij verdwijnt opgewekt met zijn bestelling. Zeg Richard, nu je er toch bent, wat betekent Naang Nuan eigenlijk? Wat leuk dat je dat vraagt, Ate. Het betekent zeemeeuw en het stamt nog uit de tijd dat we in het begin aan de haven zaten, op de plek waar nu Bob & Co zit. Toen was rokerij Lange Ben er nog en zaten er altijd meeuwen te azen op een stukje vis. Vandaar die naam. We praten nog wat over de restaurants in Monnickendam, over hun bloei en hun teloorgang en dan zijn mijn pizza’s klaar.