Onlangs schreef dhr. Koenen over een protocol social media dat bij de SKOV door de bestuurder geïntroduceerd zou zijn om mensen de mond te snoeren.
Het is niet onze gewoonte om op social media te reageren (bijzonder, want daar gaat dit verhaal ook over), maar wat er de afgelopen dagen, onder meer in dit stuk, aan onwaarheden worden geschreven over de SKOV en de voorzitter van haar bestuur, mevr. Runderkamp, slaat echt alles.
Ik ben overigens Arian Prins, voorzitter van de Gemeenschappelijke Medezeggenschapsraad van de basisscholen bij de SKOV. De GMR is de democratische raad waarin alle ouders en leerkrachten worden vertegenwoordigd die bijna alle belangrijke besluiten van het bestuur controleert en meepraat over het beleid. Ik heb dit al zo’n 6 jaar gedaan en mag als voorzitter de leerkrachten en ouders vertegenwoordigen. Zelf ben ik een ouder.
Als er nu een document langskomt waarvan wordt gedaan alsof het een vastgesteld document is wat bedoeld is om “de mond te snoeren” van Jan en alleman, dan vind ik dat wel een dingetje. Dit is een document wat gemaakt is door de Vereniging voor Katholiek en Christelijk Onderwijs (VERUS) en vrij gangbaar is binnen het onderwijs. Als je het googelt kom je meerdere organisaties tegen die ongeveer hetzelfde protocol hanteren. Ik heb ook eens voor een kinderopvang gewerkt – en daar was het protocol nog veel strenger; medewerkers mochten onder geen beding “vriend” zijn van ouders of kinderen. En dank je, Johan R, om in een reactie op het bericht van dhr. Koenen om aan te geven dat dit in andere sectoren ook gebruikelijk is. Binnen de sector waar ik zelf werk is het exact hetzelfde. We zijn als GMR in gesprek met het bestuur over hoe we een protocol als deze kunnen laten werken in ons dorp omdat daar de situatie natuurlijk anders is.
En daar komt de crux: de GMR heeft nog helemaal niet ingestemd met dit document. Er wordt nog druk aan gesleuteld. Dhr. Koenen presenteert het echter als een fait accompli en plaatst het volkomen buiten context om daarmee karaktermoord te plegen op mevr. Runderkamp. Een aantal bekende blafhonden huilt onmiddellijk mee. Alsof het is afgestemd.
Ik heb eigenlijk aan de ene kant niet zo’n behoefte om hier op het internet het op te nemen voor iemand waarmee ik een zakelijke relatie heb (en soms dus ook afstand moet houden), maar aan de andere kant; als ik terugkijk naar de jaren waarin ik binnen de SKOV binnen de medezeggenschap heb gewerkt dan ben ik nog niet één keer door mevr. Runderkamp belazerd. Dat kan ik van de schrijvers van sommige stukjes hier niet zeggen.
Overigens, voor alle mensen die terugdenken aan hoe ze het zelf deden “vroeger”. Ik kom nooit terug op banen die ik in het verleden heb uitgevoerd. Hoe kan ik het nu beter weten dan de mensen die er nu zitten? Dat heet “over je graf heen regeren”. Het is nooit een goed idee. Je moet dat soort dingen loslaten. Blijkbaar is dat moeilijk.
Ik begrijp dat de fusie een gevoelig topic is en veel stof doet opwaaien. Voor sommige mensen meer dan voor anderen misschien. Je zou je af kunnen vagen “wat is er zo slecht aan het Atlas college als we weten dat de Triade daar floreert?”. Wat maakt het nu exact uit dat een school onder een ander bestuur gaat vallen?
Het aantal cowboyverhalen dat wordt rondgebazuind brengen echter pas écht schade toe aan het DBC. Er zitten zoveel onwaarheden in de stukken die ik langs zie komen dat het me doet duizelen. Het DBC gaat niet weg. Het VWO gaat niet weg. De stenen blijven. De schoolbanken blijven. De docenten blijven. Zelfs de fietsenstalling blijft! Dit voorstel is juist bedoeld om het DBC duurzaam voort te laten bestaan in een grotere organisatie waarin je meer voor elkaar kunt krijgen. Juist de wat kleinere groepen, zoals bepaalde profielen binnen het VWO, kun je beter in Volendam houden als je in een stichting zit met nog meer VWO’s.
Wat ik hiervan meegemaakt heb is dat er een zorgvuldig proces is gevolgd. Naar de toekomst toe zijn er een groot aantal zorgvuldigheidseisen waaraan moet worden voldaan en daar is het bestuur serieus mee bezig. We hebben een aantal hele moeilijke situaties meegemaakt de afgelopen jaren, zoals de eerdere fusies van basisscholen en Corona. Steeds heeft het bestuur alle puntjes op de i gezet in goed onderling overleg en daar wordt nu weer veel werk van gemaakt. Hierop houden de medezeggenschapsraden een zeer kritisch oog. (Net zoals ze een kritisch oog houden op het door dhr. Koenen gewraakte protocol overigens.)
Dit zijn niet de mensen die over hun graf regeren en via de media een uiterste krachtsinspanning van moddergooien doen: dit zijn de mensen die het echt aan gaat en met veel hart voor de zaak constructief meedenken en meewerken aan de toekomst van het onderwijs voor ons dorp.
Ik ga niet verder meedebatteren hier op social media. Ik heb een leven en baan en kan niet iedere hik hier volgen. Daarbij lijkt het me erg onverstandig als de SKOV bestuurd wordt “op het dorpsplein”. Ik wil echter wel een keer de gelegenheid gebruiken om een ander geluid te laten horen en de verschillende schrijvers erop aanspreken dat met het verspreiden van deze verhalen ze het lokale onderwijs en onze maatschappij echt schaden.
Als iemand hier persoonlijk met me van gedachten wil wisselen, dan is die uiteraard welkom, neem vooral contact met me op.
Groeten,
Arian Prins, voorzitter GMR Primair Onderwijs SKOV
Mede namens het dagelijks bestuur van de GMR
Arjan Prins, mij lijkt dat een open, transparantie en goed geleide instelling waarin een goede werksfeer heerst zo’n protocol helemaal niet nodig heeft. zo’n organisatie kan tegen een stootje.
Dat het document een nette achtergrond (VERSUS) heeft, wil nog niet zeggen dat je er gebruik van moet maken. Dat er wel behoefte aan is wijst mijns inziens dat onderwijsinstellingen die door een moeilijke fase gaan zo’n protocol nodig hebben om alle neuzen de goede kant op te krijgen, maar waarom zou je dan ook nog zo duidelijk met sancties moeten dreigen. Dan verkeert de leiding kennelijk in een heel moeilijke fase en legt alle schuld voor falen en slechte publiciteit bij de mensen die het protocol niet naleven.
Jan Tol maakte een vergelijking met Rusland en China, daar mogen van mij nog wel wat andere totalitaire staten aan toegevoegd worden zoals Iran. Ik zit ook te denken aan Orwell’s 1984, nu actueler dan ooit.
Ik zie het protocol als een machtskwestie. De leiding versterkt haar greep op de organisatie en op de belanghebbende leerlingen en hun ouders. Zelf blijft ze buiten schot en kan haar visie doordrukken. In een organisatie met zo’n protocol houdt iedereen zijn mond en is angstig voor de sancties.
Johan R, die je lof toezwaait, relativeert de kwestie wel heel erg. Ik geloof graag dat er in grote bedrijven ook protocollen bestaan voor de werknemers, Zeker niet voor de aandeelhouders als eigenaren. Op aandeelhoudersvergaderingen kan het er heet aan toe gaan.
Van wie is de SKOV eigenlijk? Van het bestuur zou je kunnen zeggen. Maar in de moderne organisatietheorie hebben stakeholders als leerlingen en ouders een belangrijke stem. Die zitten niet op zo’n protocol te wachten. Gaan jullie het er door heen jassen?
Verder, je bent voorzitter van het GMR, maar je verdedigd nu al de noodzaak van een protocol.
Dan die zin van je: “Wat maakt het nu exact uit dat een school onder een ander bestuur gaat vallen?”. Snap je het echt niet? Het is misschien een goede oplossing, dat overzie ik niet. Maar door het zo te stellen schuif je een deel van de Volendammers die gehecht zijn aan een eigen middelbare school wel heel luchthartig opzij.
Misschien moet er ook wel een nieuwe voorzitter van de GMR komen. Een die onafhankelijker van het bestuur functioneert,
Als je het mij vraagt had je dit stuk beter achterwege kunnen laten. Het roept opnieuw veel discussie op. Ook over de leidingvriendelijke opinies van de voorzitter van de GMR .
Denk dat iedereen ff bij elkaar moet zitten en even gezond verstand moet gebruiken, dat lost niks op
Inderdaad Jan: gewoon effe om de tafel. Niet “op het dorpsplein”.
@Peter:
soms is het beter om je stukje nog eens na te lezen voor dat je het publiceert. Dan kom je er achter dat je soms de scherpe kantjes van je tekst moet bijschaven en absolute onzin moet schrappen. Ik geef toe dat ik dit advies soms ook niet opvolg, maar het is wel aan te raden.
Ik relativeer niet, maar probeer een tegenwoord/context/andere zienswijze te geven tegen de betweterige, eenzijdige, rancuneuze, rellerige stukjes van onze Jos. Ik bespeur dit ook soms bij jou, Peter. En vaak vraag ik mij af: waarom? Het is duidelijk dat je graag in discussie gaat en dat is alleen maar goed, maar Jos (en jij in mindere mate) creëert een vuurtje, gooit er olie op en pakt dan een emmer benzine om de brand te blussen. Niet erg constructief.
Ik vraag mij ook af waarom personen als Jos en jij juist het social media document van de SKOV neerzetten als uniek, een manier om mensen de mond te snoeren en een vergelijking te treffen met de vrijheid van meningsuiting in landen als China en Rusland. WOW!!!! Over brand, olie en benzine gesproken.
Even specifiek over het paragraafje waar ik word genoemd:
“Johan R, die je lof toezwaait, relativeert de kwestie wel heel erg. Ik geloof graag dat er in grote bedrijven ook protocollen bestaan voor de werknemers, zeker niet voor de aandeelhouders als eigenaren. Op aandeelhoudersvergaderingen kan het er heet aan toe gaan.”
Wat een gelul (excusez le mot). Discussies in bestuurskamers, aandeelhoudervergaderingen en AVA’s gaan het er vaak heet aan toe: tuurlijk kunnen discussies verhit zijn. Dat mag en moet zelfs. Het gaat om de manier waarop en respect over en weer tussen de mensen die aan het gesprek deelnemen.
Bedrijven (groot en klein) hebben een social media gedragscode of protocol. Bij grote bedrijven is dat wat formeler op papier gezet, bij kleinere organisaties vaak niet. In beide gevallen, kom je een heel eind met gezond verstand en fatsoen. En – niet onbelangrijk – je moet je plaats kennen binnen een organisatie. Wat gebeurt er als je als werknemer in een viswinkel, accountantskantoor of bouwbedrijf bent en constant het bedrijf waar je werkt publiekelijk afkraakt en zelfs openlijk de baas/directeur/CEO/ manager persoonlijk voor rotte vis uitmaakt??? Juist: dan vlieg je er uit.
Er worden soms beslissingen genomen waar je het niet mee eens bent, maar je moet wel verder. Dat heette bij mijn vorige werkgever “Discuss, decide, support”: er is ruimte voor discussie (op de werkvloer , niet op een forum als deze) waarbij je ook beslissingen (van de baas) ondersteunt waar je het niet mee eens bent. Als je die support niet kan geven (vanuit je eigen gevoel van fatsoen, moraal, ethiek), dan neem je afscheid van je werkgever en ga je het ergens anders proberen (als uiterst alternatief uiteraard).
Een directie heeft de visie en bepaald hoe die wordt bereikt. Je kan het er mee eens zijn of oneens. Je mag daar wat van zeggen. Maar op een gegeven moment moet je wel verder. En je moet je realiseren dat een bedrijf (of een organisatie als het SKOV) NIET een democratie is waar iedere stem -van iedere werknemer of belanghebbende- evenveel meetelt in de besluitvorming: NIET DUS!! Laat staan de stem van niet-belanghebbenden als Jos en jouwzelf. Jullie hebben geen stem in deze (ik trouwens ook niet).
Belanghebbenden (ouders, kinderen, werknemers) hebben een stem via ondernemingsraden, medezeggenschapsraden en wat niet meer. Maar niet ‘social media’. Ik vraag mij trouwens serieus af in welke rubriek ik de mensen moet plaatsen die op dit forum reageren op stukjes van mensen zoals Jos. Waarschijnlijk in dezelfde rubriek als waar ik mijzelf onder rangschik: niet-belanghebbende.
@Jos: ga vooral door met het schrijven stukjes, maar probeer deze zaak van wat meerdere kanten te bekijken en nuance aan te brengen en vooral je ver houdt van persoonlijke vendetta’s. En realiseren dat wat jij denkt niet altijd DE vanzelfsprekende waarheid is dat geen ruimte toelaat voor andersdenkenden. Drink een kopje koffie of thee, rook een sigaret/sigaar of pijp, voordat je de “reaktie plaatsen” knop aanklikt. Dan wordt de discussie leuker en constructiever. Misschien dat het zelfs de bestuurders bereikt en jouw constructieve input (bewust of onbewust) kan worden meegenomen in hun afwegingen. Dat zou mooi wezen: meer dan dat kan je niet verwachten.
Van 2011 t/m mijn pensioen in 2017 was ik bovenschools directeur van het basisonderwijs. Gedurende die tijd heb ik de worsteling van een vrijwilligersbestuur naar een zogenaamde professionele organisatie mee kunnen maken. De eerste opzet was een scheiding van uitvoerend- en toezichthoudend bestuur. De huidige bestuurder heeft dit veranderd in een “algemeen directeur” en een raad van commissarissen waarbij pas achteraf ( en niet zoveel keer in een jaar ) verantwoording moet worden afgelegd. M.a.w. dat bestuur kan doen wat zij wil.
Destijds zijn er allerlei documenten en beleidsstukken opgesteld , ook door mij, die allemaal hun weg vonden naar de MR’s en GMR van de SKOV. Ik herinner mij het document gedragscode uit 2015. Waarin in ieder geval de volgende passage stond:
1. Het scheppen van een goed pedagogisch klimaat, waarbinnen alle betrokkenen zich prettig en veilig voelen;
2. het bijdragen aan preventie van machtsmisbruik in ruime zin;
3. het bevorderen en bewaken van veiligheids-, gezondheids-, en welzijnsaspecten;
4. het bewaken van de privacy
In dat stuk gaat het ook over een gedragscode bij digitale communicatie. Ik weet niet of dat stuk bij deze voorzitter bekend is, maar dat zou het monstrueuze stuk wat nu op tafel ligt overbodig maken. Bij acceptatie van dit stuk kan punt 2 hierboven namelijk geschrapt worden.
Tot zover dit dan.
Ik heb me de afgelopen 6 jaar vrij rustig gehouden op dit platform. Niet zonder reden. Bij mijn afscheid heb ik verteld dat SKOV problemen ’s nachts lang genoeg tussen mijn vrouw en hebben gelegen en ik had namelijk nog een dochter aan het werk bij de SKOV. Alles wat ik zou melden of schrijven zou haar aangerekend kunnen worden. We hebben dan ook afgesproken dat we thuis het NOOIT over de SKOV zouden hebben, en dat hebben we ook vol weten te houden. Met uitzonderling van de gebeurtenissen rond het afzetten van Jaap Braakman en het ontslag op staande voet van de ICT-er. Daarna was het voor mij basta.
Beste Arjan, je loopt wel heel gedwee aan de hand van de bestuurder. Nog niet zo lang geleden stond er een foto in de media. GMR bestuur, samen met de bestuurder. Mooie foto. De relatie tussen GMR en bestuur is n.m.m. discutabel. Je noemt zelf de naam van Mark Runderkamp. Dat is een volle neef van de bestuurder en zal haar nooit afvallen. Een onwenselijke situatie. Dan het volgende. Leden van de MR en GMR hebben het recht op alle informatie en die dient door het bestuur te worden verstrekt. Als die informatie niet komt of niet als voldoende wordt ervaren mag een lid zelf op zoek gaan naar meer informatie of gegevens/toelichting. Dat kan op lokaal- en op landelijk niveau, op vakbondsniveau. Zolang wordt vermeld dat je dit doet om zicht te krijgen op een beleidsstuk is dat gerechtvaardigd. Tijdens een stemming in de GMR en MR kan een lid ook zonder steun- en ruggenspraak voor- of tegen stemmen bij een voorstel.
De GMR dient het belang te verdedigen van leerlingen en ouders en personeel. Daartoe is het in het leven geroepen. Peter Louter merkt terecht op dat jij meer aan de hand van het bestuur loopt. Zijn opmerking om ook de voorzitter van de GMR te vervangen is dan ook een juiste opmerking. Het feit dat je aan de hand van het bestuur loopt is duidelijk. Ook jij gooit in figuurlijke zin medewerkers uit het raam. Een kritisch GMR lid dat duiding wilde hebben over posten in en financieel jaarstuk , richtte zich tot een oud medewerker van de SKOV. Gevolg : onmiddellijk geen lid meer van de GMR, monddood maken die hap, want de informatie zou uit het verkeerde kamp komen.
Vanaf dat moment besloot ik de zaken weer kritisch te gaan volgen. De fusie , die doorgedrukt wordt, wordt ingegeven door leerlingen krimp. Uit cijfers van het CBS blijkt dat er geen sprake is van krimp, eerder stabilisatie en groei richting 2040. De laatste kengetallen rond leerlingaantallen zouden nog meer naar boven moeten worden bijgesteld omdat geen rekening is gehouden met plaatsing en komst van vluchtelingen en verplichte opvang van statushouders. In het pand van het DBC staan rond de 40 lokalen leeg.Gaan deze dienen voor opvang van de statushouders? Dat zullen de bewoners in de villa’s wel waarderen temeer omdat daar een oud bestuurder woont die mede verantwoordelijk is voor de huidige chaos.
De SKOV en vooral het DBC moet zich beraden en uitzoeken waarom er zoveel kinderen naar Hoorn gaan. Veilig is het daar niet, Onlangs was daar nog een steekpartij. Het Werendfridus werkt niet samen met een technische school. Toch slaagt zij er in om meer leerlingen aan te trekken. Daar moet de SKOV zich op richten.
De SKOV is een organisatie die zich in een negatieve spiraal bevind , jammer genoeg. Ik heb er altijd met veel plezier gewerkt.Die negativiteit gaat me aan het hart. In vergelijkbare situaties zie je dat bestuurders dan wanhopig alle middelen aangrijpen om uit zich zelf uit het moeras te kunnen trekken. In bijna alle gevallen lukt dat niet en komt het verschijnsel van een schoksgewijze stap. Aftreden van het voltallige bestuur ( ook RVC ) en een blanco niet vooringenomen nieuw bestuur met mensen die een dergelijke klus kunnen klaren.Kijk naar Ajax, dat zakt ook steeds verder in de modder. In feite zit de SKOV in hetzelfde vaarwater als Ajax. Het huidige bestuur moet kritisch reflecteren naar zichzelf. Kunnen wij dit redden. En let wel. Een eenmaal negatief imago, poets je niet zomaar weg , dat duurt een aantal jaar. en het zou betreurenswaardig zijn als je dat de rest van je leven met je mee moet dragen.
@Johan R.
Lang stuk dat begint met me de maat te nemen (kijk wie het zegt). Je hebt wel gelijk. In kwesties als deze neem ik geen blad voor de mond. Past in de cultuur van Volendam, net als anderen de maat nemen. Overtuig je me. Geenzins. In tegendeel. Ik ben me rot geschrokken van dat protocol. Jouw verdediging (waarom eigenlijk) is weinig overtuigend. Je argument: andere organisaties hebben dat ook. Mijn vader zou zeggen “als Jan in de sloot springt, doe jij dat dan ook?”
Mijn stelling is dat een gezonde organisatie zo’n protocol helemaal niet nodig heeft. Dat stelt dus de vraag of het SKOV tegenwoordig wel zo’n gezonde organisatie is. Jij en je vriend (?) van de GMR falen in een opzicht, namelijk met het aantonen dat dat zo’n protocol voor de SKOV noodzakelijk is. Dan zou de discussie kunnen gaan over iets belangrijks in plaats van over bijzaken.
Ik raad de werknemers van de SKOV aan om hun vakbond te raadplegen. Ik neem aan dat die ook gaat steigeren.
De vergelijking met Rusland, China, Iran of Orwell’s ‘1984’ valt natuurlijk fors uit. Maar de onheilsboodschap die daar uit spreekt is niet helemaal onterecht. Controle door machtsuitoefening en dreigen met sancties.
Dat leerlingen en ouders onder het protocol vallen lijkt mij bezopen. Zij zijn afnemers van dienstverlening door een onderwijsorganisatie. Ze hebben het eerste recht op kritiek als afnemers van diensten. Als een van mijn zoons op het DBC zou zitten, zou ik als het protocol wordt ingevoerd een andere dienstverlener zoeken. Waarschijnlijk in Hoorn. Ik en mijn zoons laten zich niet het recht ontnemen om als dat nodig is op sociale media een geluid van onvrede te laten horen.
Nu de voorzitter van de GMR al vóór dat geagendeerd is zijn verdediging van zo’n protocol al laat horen, bekruipt mij het gevoel dat de GMR kennelijk aan de leiband van de leiding loopt.
Blijft deze reactie staan? Ik mag het hopen. DBC is van Volendam!
@Peter Louter,
Welke middelbare school in Hoorn had je dan in gedachten? De meeste (misschien wel alle, weet ik niet zo uit m’n hoofd) vallen onder ofwel het Atlas College of onder Tabor S.G. . Deze hebben beide nagenoeg hetzelfde sociale media protocol.
Dick, net gebeld met vrienden in Hoorn die een zoon op het Werenfridus hebben. De vrouw des huizes weet van geen protocol. Ze bezoekt af en toe speciaal voor ouders belegde avonden en heeft ook daar er nooit over gehoord.
Als je zo’n protocol kent, publiceer het hier. Dan kunnen we een vergelijking maken.
Protocol Sociale Media Tabor College
Inleiding
Sociale media zoals Twitter, Facebook, Instagram en nog vele andere bieden de mogelijkheid te laten zien
waar men mee bezig is en dat men trots is op de school. Tevens kunnen ze een bijdrage leveren aan een
positief imago van Tabor College.
Sociale media zijn in onze maatschappij niet meer weg te denken en bieden veel positieve mogelijkheden
om met elkaar te delen, aan elkaar te presenteren en van elkaar te leren. Binnen het Tabor College wordt
dit toegejuicht. We benutten graag de mogelijkheden die de techniek en de ontwikkeling ervan ons bieden
om kwalitatief goed onderwijs te bieden, de wereld van buiten naar binnen te halen (de school is tenslotte
een venster op de wereld) en leerlingen te leren hoe ze de mogelijkheden van de digitale wereld kunnen
benutten.
Maar het is daarbij ook van belang te beseffen dat berichten op sociale media (onbewust) de goede naam
van betrokkenen en van de school ook kunnen schaden. Om deze reden vraagt het Tabor College de aan
de instelling verbonden personen om verantwoord met sociale media om te gaan, de reguliere
fatsoensnormen in acht te nemen en de nieuwe mogelijkheden met een positieve instelling te benaderen.
Het Tabor College heeft dit protocol opgezet om aan iedereen die betrokken is, of zich betrokken voelt,
richtlijnen te geven. Deze richtlijnen maken een effectieve inzet van sociale media mogelijk. Het Tabor
College is zich bewust van het feit dat de mogelijkheden van sociale media omvangrijk zijn en dat ze bijna
dagelijks veranderen. Om enige toekomstvastheid van dit protocol te borgen zijn de richtlijnen zo generiek
als mogelijk omschreven, maar wel getoetst op toepasbaarheid in specifieke situaties.
Uitgangspunten
1. Het Tabor College onderkent het belang en de mogelijkheden van sociale media.
2. Dit protocol heeft als doel bij te dragen aan een goed en veilig school- en
onderwijsklimaat.
3. Dit protocol richt zich erop dat communicatie op de sociale media in het verlengde van de missie en
visie van de onderwijsinstelling en de reguliere fatsoensnormen plaatsvindt. Dit geldt voor de school als
geheel, de medewerkers, Leerlingen en ouders. In de regel betekent dit dat we zorgvuldig communiceren,
respect voor de school en voor elkaar hebben en iedereen in zijn waarde laten.
4. Het protocol heeft als doel de onderwijsinstelling, de medewerkers, de leerlingen en de ouders te
beschermen tegen de mogelijk negatieve gevolgen van sociale media.
Doelgroep en reikwijdte
Deze richtlijnen zijn bedoeld voor alle betrokkenen die deel uitmaken van het Tabor College, dat wil zeggen
medewerkers, leerlingen, ouders/verzorgers en mensen die op een andere manier verbonden zijn aan het
Tabor College.
De richtlijnen in dit protocol hebben betrekking op alle op enigerlei wijze aan school of haar medewerkers te
relateren berichten. Dat betekent dat dit protocol van toepassing is op school, op het werk en in de
privésituatie.
Sociale media in de school
A. Voor alle gebruikers (medewerkers, leerlingen en ouders/verzorgers)
1. Het is leerlingen toegestaan om tijdens de lessen actief te zijn op sociale media als er op
voorhand door de schoolleiding, docenten en/of onderwijsondersteunend personeel toestemming
is gegeven.
2. Het is medewerkers toegestaan om tijdens de lessen actief te zijn op sociale media zolang dit een
onderwijskundige doelstelling heeft.
3. Het is betrokkenen toegestaan om kennis en informatie te delen, mits het geen
vertrouwelijke informatie betreft en andere betrokkenen niet schaadt (hierbij aandacht voor
de bescherming van de privacy).
4. De betrokkene is persoonlijk verantwoordelijk voor de inhoud welke hij of zij publiceert op de sociale
media.
5. Elke betrokkene dient zich ervan bewust te zijn dat de gepubliceerde teksten en uitlatingen voor
onbepaalde tijd openbaar zullen zijn en kunnen blijven, ook na verwijdering van het bericht. Dat
vraagt om extra zorg en enig voorbehoud bij het plaatsen van berichten.
6. Het is toegestaan om foto-, film- en geluidsopnamen van school gerelateerde situaties op de sociale
media te zetten als de betrokkenen hier uitdrukkelijk toestemming voor hebben gegeven. De directie
kan tevens toestemming verlenen tot plaatsing op sociale media.
7. Indien medewerkers actief zijn op sociale media, dan dienen pagina’s met privégegevens als
profielpagina’s en dergelijke (zo volledig als mogelijk) te zijn afgeschermd voor onbekenden.
8. Alle betrokkenen nemen te allen tijde de fatsoensnormen in acht. Als fatsoensnormen worden
overschreden (bijvoorbeeld: mensen pesten, kwetsen, stalken, bedreigen, zwartmaken, grof
taalgebruik of anderszins beschadigen) dan neemt de onderwijsinstelling passende maatregelen. Zie
ook: Sancties en gevolgen voor medewerkers en leerlingen
9. Bij het gebruik van sociale media let iedereen erop dat privé en werk/privé en school gescheiden
blijven. In de contacten op sociale media is iedereen zich bewust van de (hiërarchische)
verhoudingen dis bestaan tussen medewerkers van school en leerlingen.
B. Voor medewerkers in werksituaties
1. Indien het wenselijk is dat er voor een bepaald doel een pagina op sociale media wordt aangemaakt,
dan wordt hiervoor een generiek, duidelijk aan school gebonden profiel gebruikt. (Bijvoorbeeld: Jan de
Wit – Tabor College, Project X – Tabor College, etc.). Het aanmaken van een dergelijke pagina wordt
op voorhand met de direct leidinggevende besproken.
2. Elke betrokkene is zich bewust van het feit dat (op sommige sociale media) ook anderen informatie
kunnen plaatsen op (profiel-) pagina’s (taggen, linken, posten, etc.).
3. Om die reden zal de eigenaar van de pagina (of topic, discussie, etc.) controlerend optreden en actief
redactie voeren op de onder zijn of haar verantwoording aangemaakte pagina’s. Zodra de pagina’s
niet meer nodig zijn, worden deze ook door hem of haar weer verwijderd of op non actief gesteld. Op
deze manier blijft de pagina (of topic, discussie, etc.) een positieve bijdrage leveren aan ons
onderwijs. Medewerkers hebben een bijzondere verantwoordelijkheid bij het gebruik van sociale
media. Wanneer een medewerker deelneemt aan een discussie of informatie plaatst op een
generieke aan school gebonden pagina, dan dient dit in overeenstemming met de officiële
standpunten, missie en visie van de onderwijsinstelling te geschieden.
4. Als onlinecommunicatie dreigt te ontsporen dient de medewerker direct contact op te nemen met
zijn/haar leidinggevende om de te volgen strategie te bespreken en zo de ontsporing zo mogelijk te
vermijden.
5. Bij twijfel of een publicatie in strijd is met deze richtlijnen neemt de medewerker contact op met
zijn/haar leidinggevende.
C. Voor medewerkers buiten werksituaties
1. Het is medewerkers toegestaan om persoonlijke webpagina’s, weblogs etc. te onderhouden. Het is
daarbij niet toegestaan om aan school gerelateerde onderwerpen te publiceren voor zover het
vertrouwelijke of persoonsgebonden informatie over de school, zijn medewerkers, leerlingen,
ouders/verzorgers en andere betrokkenen betreft. Tevens mag de publicatie de naam van de school
niet schaden.
2. Indien de medewerker deelneemt aan een discussie die (op enigerlei wijze) te maken heeft met de
onderwijsinstelling dient de medewerker te vermelden dat hij/zij medewerker is van het Tabor
College.
3. Indien de medewerker over het Tabor College publiceert dient hij/zij het bericht te voorzien van de
toevoeging dat de standpunten en meningen in het bericht de eigen persoonlijke mening zijn en los
staan van eventuele officiële standpunten van het Tabor College. Verder meldt de medewerker dat hij of
zij niet verantwoordelijk is voor de inhoud en uitlatingen van derden.
Als het niet goed gaat met het gebruik van de sociale media
Het gebruik van sociale media kan een positieve bijdrage aan het onderwijs zijn. Zoals hierboven reeds is
opgenomen, geldt voor het Tabor College dat het gebruik van sociale media als positief ervaren wordt. Toch
zal het soms niet goed gaan. Dan zal er te allen tijde eerst gesproken worden met de medewerker of met de
leerling, met als doel het geheel zo snel mogelijk weer positief te wenden. Mocht dit niet lukken, mocht de
medewerker of de leerling hieraan niet willen meewerken of is er een bewuste herhaling van negatief gebruik
van sociale media, dan moeten er maatregelen getroffen worden. Dit om de goede naam van leerlingen,
medewerkers en de organisatie te waarborgen, of om de overtreden fatsoensnormen te bestrijden.
Onderstaand de maatregelen die in zulke gevallen genomen kunnen worden.
Algemeen:
1. Indien de uitlating van leerlingen en/of medewerkers mogelijk een strafrechtelijke overtreding
inhoudt kan door het Tabor College aangifte bij de politie worden gedaan.
Medewerkers:
2. Medewerkers die in strijd handelen met dit protocol maken zich mogelijk schuldig aan
plichtsverzuim. Alle correspondentie omtrent dit onderwerp wordt opgenomen in het
personeelsdossier.
3. Afhankelijk van de ernst van de uitlatingen, gedragingen en gevolgen worden naar
medewerkers toe rechtspositionele maatregelen genomen welke variëren van waarschuwing,
schorsing, berisping, ontslag en ontslag op staande voet (sancties zoals in de cao-vo
opgenomen).
Leerlingen:
4. Leerlingen die in strijd met dit protocol handelen maken zich mogelijk schuldig aan verwijtbaar gedrag.
Alle correspondentie omtrent dit onderwerp wordt opgenomen in het leerlingendossier.
5. Afhankelijk van de ernst van de uitlatingen, gedragingen en gevolgen worden naar leerlingen toe
maatregelen genomen welke variëren van waarschuwing en schorsing tot verwijdering van school
(sancties zoals in het leerlingenstatuut opgenomen).
Overige bepalingen
1. Alle in dit document beschreven bepalingen zullen niet actief of hooguit steekproefsgewijs door een
functionaris van het Tabor College, in opdracht van de directie of het bevoegd gezag, worden
gecontroleerd. Pas na het op enige wijze vaststellen van een overtreding wordt actie ondernomen.
2. Daar waar een bepaling in dit protocol resulteert in een onwerkbare situatie kan worden afgeweken
van hetgeen beschreven. In dergelijke gevallen wordt dit door de directie of het bevoegd gezag op
voorhand geaccordeerd en schriftelijk vastgelegd.
3. De gevallen waarin dit protocol niet voorziet dienen te worden voorgelegd aan het bevoegd gezag van
het Tabor College om de te hanteren handelwijze te bepalen.
Dick Steur, dankjewel!
Dit protocol ademt een heel andere geest en sfeer dan het protocol dat dat we van de SKOV kennen. Er wordt duidelijk uitgelegd dat het iedereen beschermt tegen de uitwassen op sociale media. Dan is ook de noodzaak van zo’n protocol goed te begrijpen. Ik heb wel kritiekpunten, maar zou er mee kunnen leven. De bescherming van de naam van de school is op de wijze waarop het hier is geformuleerd voor mij nog steeds een minpunt. Positief is dat de ouders niet zo nadrukkelijk in beeld zijn.
Ik denk dat Werenfridus een onderdeel is van Tabor. Mijn vrienden met een zoon daar kennen dit protocol absoluut niet.
Hoop dat het SKOV er eens goed naar kijkt.
@Peter Louter,
Veel stukken tekst zijn identiek aan de concepttekst van het SKOV, maar ze hebben inderdaad van tekstgedeelten de sfeer weten te veranderen, door een andere benadering van de rechten en plichten. Zeg maar het glas half of half vol.
Bij de SKOV is het protocol nog niet aangenomen, daar wordt nog aan een definitieve tekst gewerkt die recht doet aan alle betrokkenen. De mogelijkheid om de sfeer van de tekst te veranderen bestaat dus nog.
Maar uiteindelijk wordt er in beide teksten hetzelfde gezegd.
Dick Steur, het grootste verschil bestaat in de omschrijving van het doel van het protocol. Dat maakt de noodzaak voor het hebben van zo’n protocol begrijpelijker. Vergeleken met de Tabor-tekst ademt die van de SKOV een heel andere geest en lijkt meer gericht op het beschermen van de leiding.
Toch wel heel mooi om te zien dat het vurige stukje van Jos, een vergelijking met China, Rusland en Noord Korea mbt vrijheid van meningsuiting, de reaktie van Arjan, Peter’s kritische noot, mijn (zeer bescheiden) inbreng, Dick’s kalme toelichting uiteindelijk resulteert in een discussie op de inhoud.
Met als voorlopige conclusie dat er nog wat aan de tekst moet worden gesleuteld (iets wat Arjan overigens ook al opmerkte in zijn bijdrage).
Van twee kanten krijg ik in mijn mail reacties die er niet om liegen.
Is het gedaan zoals Johan R. suggereert? Lijkt me niet. Er is en groot verschil tussen de twee protocollen die we nu kennen. Die van Tabor ademt bescherming van alle betrokkenen, het voorstel voor een protocol van de SKOV ademt controle. Dat laatste lijkt geen toeval te zijn. Beide informanten wijzen op de sterk controlerende houding van de leiding. Die zou zo sterk zijn dat intern er nog nauwelijks mensen zijn die zich durven te uiten. Er zouden de laatste jaren een aantal ontslagen zijn gevallen waarvan de betrokkenen een trauma over hebben gehouden. Naast ontslag is er ook sprake geweest van gedwongen ontslagname. Die situatie maakt anderen angstig.
Op de website van de SKOV zocht ik naar beleidsdocumenten over de voorgenomen fusie. Misschien heb ik niet goed gekeken, maar ik heb niets gevonden. Wat wel opviel is dat de website vanaf medio 2022 nog nauwelijks wordt bijgehouden. Er is dus minder transparantie. Tot medio 2022 vind je de verslagen van de GMR, daarna niets meer. We weten dus niet hoe de voorgenomen fusie in de GMR is besproken en hoe de discussie is verlopen.
Informanten geven aan dat er geen financiële reden kan zijn voor een fusie omdat het SKOV nog over een groot vermogen beschikt waarmee verliezen kunnen worden opgevangen. Onderschat het SKOV de lokale gehechtheid aan een eigen DBC?
@Peter Louter,
De concepttekst van het SKOV is een standaard tekst welke door VERUS is opgesteld en niet door het SKOV. Dit is het vertrekpunt om te werken aan een eigen protocol.
Het Tabor College heeft precies dezelfde tekst van VERUS gebruikt als vertrekpunt en heeft deze veranderd in wat jij een acceptabele tekst vind.
De inhoud van beide teksten is uiteindelijk hetzelfde. Wat de uiteindelijke sfeer van de SKOV tekst is nog niet bekend, want een versie waar het SKOV daadwerkelijk aan gewerkt heeft is nog bekend en zeker nog niet aangenomen.
Ik lees ook de reacties van bv. Jos Koenen en Jan Tol. Beide waren werkzaam bij het SKOV. Toch hebben ze allebei een afwijkende visie over het functioneren van bv. het DBC in hun tijd, welke veel overlap kent in tijd. Dhr. Tol was al van mening dat het DBC te weinig aan onderwijsvernieuwing deed om zodoende leerlingen binnen de SKOV te houden. Het DBC antwoordde dan volgens hem, wij hebben ‘Cambridge’.
Misschien dat er geen beleidsdocumenten te vinden zijn over een voorgenomen fusie, omdat ze nog niet in die fase beland zijn.
De GMR is de medezeggenschap van de basisscholen, het DBC heeft een eigen MR. De GMR moet bij deze fusie, dus letten op de belangen van de basisscholen. Ze hebben eigenlijk niet zoveel te vertellen als het puur over het DBC gaat, dit is voorbehouden aan de MR van het DBC.
Wat mij zeer bevreemdt is dat tot dusverre geen enkel werkzaam personeelslid bij de SKOV ten goede reageert. Dat verbaast me niet. Vanmiddag weer iemand gesproken die werkzaam is bij de SKOV. “We kijken wel uit” is het credo. Je moet je niet in de kijker plaatsen van deze bestuurder. Er wellicht sprake van een “speciale personele Operatie” .