Het is hier al een tijdje onrustig in de straat. Voor de tweede keer wordt nu de hele weg afgezet en opengebroken in verband met de aanleg van het nieuwe, o zo snelle glasvezelnet. De eerste keer dat ze hier klaar waren staken er bijna overal van die kleine stukjes uit de grond, voor de aansluiting naar de huizen.

Bij ons voor de deur was er nog niks te bekennen, wat de buurman de opmerking ontlokte of wij geen glasvezel wilden. Ik zeg: ,,Jawel, maar het gaat per provider, geloof ik.’’ Nu de straat voor de tweede keer is opengemaakt en weer dicht hebben wij ook zo’n sprietseltje.

Ik hoor van sommige mensen dat ze daar al zeven keer de straat hebben opengebroken. Het doet mij denken aan het openingshoofdstuk van ’De komst van Joachim Stiller’ van Hubert Lampo, waarin de straat ook wordt opengebroken en even snel weer wordt dichtgemaakt, zonder dat er ogenschijnlijk iets gebeurd is. Ik hou er wel van dat dat eenvoudige Niesenoort van ons nu opeens in de wereld van de literatuur is opgenomen, als je er maar oog voor hebt.

Het zijn allemaal mannen die dit werk doen en voor zover ik het kan beoordelen, bijna allemaal buitenlanders met een enkele Nederlandse opzichter. Veel Polen heb ik de indruk. De twee keer dat ze hier voor de deur aan het werk waren heb ik koffie voor ze gezet. Dat vind ik altijd leuk om te doen, om zo even contact met ze te maken en in een combinatie van Engels en gebarentaal even een praatje te maken.

Al die afzettingen hier leveren nauwelijks problemen op, en ook kun je altijd nog heel goed je auto parkeren. Dat is toch wonderlijk in een binnenstad, waarvan onderzoek heeft uitgewezen, dat de parkeerdruk zo exorbitant hoog is dat betaald parkeren onontkoombaar is. Het zou zo jammer zijn voor de sfeer en gastvrijheid van Monnickendam, maar ja, ze zijn genoeg gewaarschuwd. Als ze het per se willen verzieken, dan vinden ze altijd wel argumenten. Doe het niet.