Overstromingen en bittere armoede zorgden ervoor dat alle bewoners van Schokland in 1859 hun eiland in de Zuiderzee van de overheid moesten verlaten. Een aantal van hen kwam terecht in de gemeente Edam-Volendam. Eva Vriend schreef er een boek over: Het Eiland van Anna.

We zijn in het centrum van Edam, waar de voorouders van Simon Tol in mei 1859 kwamen te wonen. “Mijn betovergrootouders en hun eerste kind van zes maanden zijn vanuit Schokland op de boot gestapt. Met hun hele huis erbij.” Uit angst dat de Schokkers zouden terugkeren, moesten ze van de overheid hun huis afbreken en meenemen.

In Edam in de Grote Kerkstraat trok de familie Visscher-Koek en familie Klappe-Diender in bij een weduwe. “In dat kleine huisje kwamen er in één keer negen personen bij”, vertelt Simon. Gelukkig duurde dat niet al te lang, want al na een jaar kregen de Schokkers toestemming om twee huisjes te bouwen aan het Oorgat, op een dijk buiten het centrum.

Met het meegenomen hout van Schokland en het ontruimingsgeld dat ze van het Rijk hadden gekregen, konden ze hun huisjes bouwen. “De vaders waren vissers en woonden dicht bij de haven waar hun boten lagen. Ze konden zo hun leven uit Schokland voortzetten.”

Hier meer en de video op de site van NH Nieuws.