We zijn nog steeds aan het bijkomen van het concert van Mell & Vintage Future gisteravond bij ons om de hoek in het Volendamse PX.

Vele jaren geleden raakte ik al onder de indruk van Mell toen ik haar live met haar iconische opa Piet Veerman een duet hoorde zingen, en zeker toen ik haar live-versie van het complexe “Jigsaw” hoorde. Voor mij stond toen al vast dat ze heel groot zou worden, maar wat ze alle jaren daarna, en met name gisteravond samen met haar virtuoze begeleiders drummer Ton Dijkman en toetsenman Martin Scheppink aan haar thuispubliek liet zien en vooral horen, verbleekt werkelijk alle voor mij denkbare superlatieven….

En dan heb ik het niet alleen over haar geweldige zangkwaliteiten waarin de – op de tekst gebaseerde – “rauwe uithalen” op vakkundige wijze worden afgewisseld met hele subtiele passages met passende vibrato’s. Het is de combinatie met supermuzikanten Ton en Martin die het geheel echt uniek maakt…

Op gebied van band line-up, sounds, repertoire, mixage, presentatie en performance wijkt Mell & Vintage Future significant af van alle huidige muzikale gangbare vormen, normen en waarden, en zeker met grote afstand van alles wat ooit uit Volendam kwam en komt.

Eén grote bonk “eigenzinnigheid”, maar wél van de eerste tot de laatste seconde beladen met pure emotie. Opvallend detail, dat op ’t einde nog door Mell werd opgemerkt: de uitverkochte zaal – met voornamelijk ouder publiek(!!) – zat de gehele avond als het ware betoverd muisstil aan de stoelen gekluisterd te luisteren en dat is voor het graag gezellig “ouwehoerende” Volendamse publiek heel bijzonder..

MELL VF gaat een grote internationale toekomst tegemoet, dat hoop ik niet alleen, daar ben ik bijna zeker van…