Onze vaargaste vandaag is Gemma (79 jaar). Gemma heeft er bewust voor gekozen om alleen te komen, anders wordt er zo veel om haar heen gekletst! Ze wordt gebracht door de Stichting Ambulance Wens. Vandaag is de ambulance bemand met Ronald en Noortje.

Gemma is helder van geest en heeft regelmatig pijnscheuten in haar benen. De vaatoperatie om dit te verhelpen is mislukt en de enige overgebleven optie is dat haar benen geamputeerd worden. Gemma houdt echter de regie in eigen hand en ziet dit, ook gezien de andere ongemakken, niet meer zitten en kiest bewust voor een euthanasie traject. Ze is heel dankbaar en blij om de vaardag te mogen meemaken en steekt dat niet onder stoelen of banken.

Gemma verblijft momenteel nog in het UMC en verpleegkundige Floor Noordam heeft haar aangemeld. De dag na de vaarwens zal Gemma overgebracht worden naar een hospice in Utrecht en is het wachten op het onvermijdelijke, maar Gemma vindt het goed zo.

Even na 9 uur zijn Hanneke en ondergetekende aan boord. Na de koffie gaat Hanneke direct aan het werk want we moeten de broodjes vandaag zelf klaar maken op deze prachtige Hemelvaartsdag, de HEMA heeft namelijk een vrije dag. We tanken water dan hoeft dat na afloop niet meer en maken de boot verder vaarklaar. Even voor 10 uur gaat de telefoon al. Over 10 minuten zijn we er!

Het eerste dat we zien is een enorme lach op het gezicht van Gemma. “Ik heb er zo’n zin is”. Dat zien we en, als we horen dat ze geboren is in Den Bosch, kunnen we niet anders dan tot de conclusie komen dat “De Oude Sint Jan” en alle “Bossche Bollen” vast meelachen vandaag. Ik in ieder geval wel want Gemma heeft ondanks alles een enorme positieve kijk op de Wereld en lacht en geniet met volle teugen om alles wat er om haar heen gebeurt.

Na het welkomstwoordje en de koffie met koek gooien we snel los. Gemma begon namelijk helemaal te glimmen toen ze erachter kwam dat één van de opties de “Zaanse Schans” is. “Daar wil ik heen. Daar ben ik heel lang geleden wel eens geweest”. Gemma staat met haar brancard naast de stuurstand en de schipper. En ik snap wel dat ze alleen is gekomen. Gemma kan namelijk zelf ook heel erg goed kletsen. We hebben het dan ook erg gezellig voor in de stuurhut.

We gooien de trossen los en stomen richting Zaan. De sluis en de spoorbrug zitten enorm mee en even na half 12 leggen we al aan bij het “Jonge Schaap”. De vrijwilligers van de houtzaagmolen zijn weer uitermate behulpzaam en met brancard en al gaan we de molen in en genieten we van de verhalen over de houtzaagmolen. Daarna terug aan boord voor de lunch die Hanneke al klaar heeft.

Half één gaan de trossen weer los. Gemma doet even een tukkie naast de stuurstand want als je lichaam zo hard aan het werk is en zo veel pijn doet ondanks de medicatie, dan kost dat heel veel energie. Even voor 2 uur draaien we het Noordzeekanaal weer op en overleggen met Gemma wat we gaan doen. “Het is goed zo” zegt ze. Ze is helemaal blij maar ook erg moe en moet ook nog terug naar Utrecht.

We varen dus terug naar de Marina en om half 3 liggen we vast. We nemen afscheid van een ontzettende stoere en lieve vrouw, die heel helder weet want ze wel en niet wil.

Gemma, we wensen je heel veel sterkte toe de komende periode en vonden het een eer dat we je vandaag zo blij hebben kunnen maken met een vaartocht.

Vaarwel Gemma

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.