Er komen geen windturbines aan de rand van Landsmeer. De gemeente Amsterdam had dat wel in zijn hoofd, maar ziet daarvan af. Alle reden tot juichen voor de groep ‘Geen Windmolens in Landsmeer’, die zich, met steun van inwoners en politiek, enorm heeft ingezet om deze joekels buiten de deur te houden. “Het is een overwinning voor ons allen”, stelt Rob van der Veer, spreekbuis van het drietal, dat verder uit Noëlle en Babet bestaat.
Realiteitszin heef het bij de gemeente Amsterdam kennelijk gewonnen van de ambitie om schone energie op te wekken. Geluidsoverlast, landschapsvervuiling, slagschaduw waarmee tweeëntwintigduizend huishoudens zouden worden geplaagd, zeer negatieve effecten op ecologie en landschap – de bezwaren tegen het plaatsen van windturbines zijn te groot en te serieus. “We hebben jarenlang strijd gevoerd tegen de gemeente Amsterdam”, aldus Van der Veer. “En dit keer wint Don Quichotte.”
Nee, de Landsmeerder is niet tegen windturbines, zo is het ook weer niet. Maar plaats ze in de zee, dat is volgens hem beter dan op het land. En aan de rand van woonwijken is al helemaal niet handig. Eind 2020 hoorde hij voor het eerst over de dreigende komst van torenhoge windturbines in zijn woonomgeving, onder meer tegenover het BP-station. Dat leek hem verre van prettig voor Landsmeer. Onder meer voor hemzelf; in zijn vrije uren is hij namelijk onder meer muzikant met bijpassende gevoelige oren en hij vreesde meteen voor geluidsoverlast.
Lijdzaam afwachten was voor hem geen optie. Hij kwam in contact met Noëlle en Babet van ‘Geen Windmolens in Landsmeer’ en heeft zich bij hen aangesloten. Waar de twee dames zich focusten op het voeden van social media en het schrijven, wierp hij zich op als spreekbuis. Uit eigen belang, maar ook vanwege zijn zorg om zijn medemensen en omdat hij met zijn wiskundige kennis en achtergrond iets zou kunnen toevoegen. Bovendien zit hij als lid van de Stedelijke Adviesgroep RES Amsterdam, die de hoofdstedelijke plannen voor Wind op land evalueert, dicht bij het vuur.
Gezorgd voor een druppel op een gloeiende plaat
Van der Veer heeft de communicatie gezocht met de gemeente Amsterdam – die hij ‘hardnekkig onwetend’ noemt – , de gemeente Landsmeer en de provincie Noord-Holland. Tijdens diverse vergaderingen heeft hij ingesproken. Niet zelden liep hij tegen een muur op. “Tijdens een vergadering in De Stopera ben ik weggelopen. En tijdens een online vergadering van de provincie heb ik een animatie gemaakt, waarbij ik mezelf in brand stak. Ik ben altijd doorgegaan, want ik geef niet zo snel op. Ik ben een pitbull. En nu ben ik heel blij en trots. Misschien heb ik samen met Babet en Noëlle gezorgd voor een druppel op een gloeiende plaat, misschien hebben we het verschil gemaakt.”
De drie stonden er niet alleen voor. Van der Veer: “We zijn in ons werk goed samen opgetrokken met de gemeente Landsmeer. Denk bijvoorbeeld aan de vlammende speech van Lokaal Landsmeer tijdens een Windalarm-demonstratie, het verdedigen van het Landsmeerse standpunt door voormalig wethouder Mandy Elfferich en huidig wethouder Jacobien van Boeijen op bestuurlijk niveau. Denk aan het indienen en steunen van diverse moties in de gemeenteraad door Positief Landsmeer, de VVD, CDA, Dorps Belang, D66 Landsmeer en de PvdA. Groot respect ook voor onze vrienden van Windalarm Amsterdam die zich altijd tomeloos hebben ingezet. En dank aan alle Landsmeerders die ons de afgelopen jaren gesteund hebben met donaties, handtekeningen en het verspreiden van folders in Landsmeer. Dank ook aan de familie Postma, op wiens grond ons spandoek door weer en wind onze belangrijke boodschap heeft mogen uitdragen: ‘Geen Amsterdamse molens voor onze deur!’ Hoera! Dit is een overwinning voor ons allen!”
Het ‘Ontwerpprogramma Windenergie Amsterdam 2030’ ligt ter inzage en er is inspraak mogelijk tot 17 juni. Maar zijn die windturbines bij Landsmeer nu echt helemaal van de baan? Komen ze na 2030 misschien alsnog? Rob van der Veer wijst het ferm van de hand. Het aantal woningen neemt immers alleen maar toe, waardoor nog meer mensen last van die joekels zouden krijgen.
Toch is het voor hem nog niet klaar. Hij richt zich nu op de gebieden die zich wel mogen opmaken voor het plaatsen van windturbines: “De zoekgebieden Gaasperplas, Diemerscheg, Weesperkarspel en Knooppunt Holendrecht zijn door de gemeente Amsterdam aangewezen als voorkeursgebied, naast het Westelijk Havengebied. Holendrecht, daar is een windturbine midden op een golfterrein gepland, dicht bij het Jeroen Pit Huis. Daar wonen chronisch zieke kinderen met hun ouders. De strijd is nog niet gestreden.”
Zo groot zijn ze.