‘Wandelen: het allerbeste om te ontstressen. Ik zat er geestelijk doorheen toen mijn dochter overleed en drie maanden later mijn vader. Met fysieke problemen ook: aanhoudende keelontsteking, opgehoopt verdriet dat er op verschillende manieren uit kwam. Ging ik naar de dokter voor de zoveelste antibioticakuur, zei hij: hier is geen medicijn voor; ga lange wandelingen maken… niet te intensief, maar steeds minstens een uur. Dat ben ik gaan doen. Het helpt nog steeds.’

‘Ik ben drie jaar in therapie geweest. Het begon als rouwverwerking, in het bijzijn van een psychiater. Heel lang deed ik dat samen met Caroline. Want gek genoeg bespreek je niet steeds met elkaar hoe je verdriet in elkaar zit. Tijdens zo’n uurtje therapie vertelden we hoe we ons hadden gevoeld. Daar heb ik baat bij gehad. En dat geldt ook voor anderen.

Hier het hele Premium artikel op de site van het AD.