De overgang naar het glasvezelnetwerk is goed geregeld. Je krijgt een bief met de aankondiging. Er komen een paar Poolse mannen die de staat openbreken , een kabeltje leggen en dan de straat weer dichtmaken. Dan komt er een groepje andere Polen die de aansluiting naar je huis in orde maken en klaar is Kees. Ik heb steeds koffie voor die gasten gezet en als het goed gaat is het klaar en vergeten voor je het weet.

Maar het gaat niet goed. De tweede keer kunnen ze het kabeltje van de eerste keer niet vinden en zijn ze weer naar huis gegaan. Ik heb gebeld met Glaspoort, want die is verantwoordelijk voor het glasvezelnetwerk. Dan komt er een mannetje die een foto maakt van het huis en vervolgens weer verdwijnt. Ik krijg een brief dat ik een afspraak moet maken. Ik bel ze op en dan zeggen ze dat ze er niets van kunnen zeggen, want het moet eerst naar de afdeling Uitvoering en daar hebben ze geen zicht op en ik kan ze ook niet aan de lijn krijgen. Maar er komt wel weer een mannetje die een foto maakt van ons huis.

Dan krijg ik een dreigbrief dat ik de glasvezelaansluiting nu binnen twee weken moet regelen, anders moet ik betalen, want ze zijn nog maar twee weken in de buurt. Ik bel en maak een afspraak zonder mijn boosheid te uiten over de dreigbrief want daar schiet je niks mee op. Op de afgesproken datum komt er inderdaad weer iemand die… een foto van ons huis maakt.

Nu heb ik het opgegeven. Willen ze het aanleggen, prima, willen ze alleen nog maar foto’s van ons huis maken, ook goed. Dat hele glasvezelnetwerk kan mij gestolen worden, al is dat wel lastig, zolang ik het niet heb. Maar ik ben in ieder geval niet van plan ervoor te gaan betalen. Wel overweeg ik nog een brief te schrijven aan KPN, maar ook dat zal niet helpen. Ik zit in een cirkel van zich herhalend onvermogen en kom daar nooit meer uit.