27 jaar en 7 maanden alles gegeven,
27 jaar en 7 maanden alles opzij gezet,
27 jaar en 7 maanden met hart en ziel,
27 jaar en 7 maanden vol overgave,
27 jaar en 7 maanden was niks te gek,
27 jaar en 7 maanden dag én nacht,
27 jaar en 7 maanden met het hele gezin,
27 jaar en 7 maanden kwam de Jozef op 1!
Nu, na zo’n lange tijd, zit het er op!
Niemand, maar dan ook niemand, kan ooit van je zeggen dat je het niet goed hebt gedaan. Niemand, maar dan ook niemand, gaat ooit nog zoveel betekenen voor de Jozef als jij hebt gedaan. Wees daar trots op! Je verdient een groots afscheid, en dat gaat er echt nog wel komen. Alleen moet je jezelf ook even de tijd gunnen om dit alles een plekje te geven. Want het was nog even wat de afgelopen tijd…..
Denk terug aan de mooie tijden in de Jozef, aan alle mensen die daar lief en leed hebben gedeeld. Aan die ontelbare keren dat je op je knieën zat de vloer te schrobben, of met je handen in de wc om hem te ontstoppen. Jij was een manager zonder stropdas om, jij was een manager van de werkvloer én eentje die altijd klaarstond voor eenieder.
Neem die woorden mee, wees trots op wat jij – samen met je rechterhand Regina, m’n moeder en al die andere kanjers van de werkvloer! – van de Jozef hebt gemaakt. Een bloeiende organisatie die door jouw inzet zo van betekenis is voor vele mensen binnen de gemeenschap.
Noem je de Jozef, dan noem je Johan Boetie!
Dát kan niemand je afnemen!! Geniet van je laatste paar dagen in jouw Jozef!
Johan gaat zeer gemist worden. Altijd aardig en in voor een grap. Wat hij voor de Josef heeft betekent is niet op papier uit te leggen. Johan, geniet van je wel verdiende pensioen. Een topper!