In Purmerend en Middenbeemster staan sinds kort speciale brievenbussen. Mensen die een dierbare verloren hebben, kunnen daar een brief kwijt. Zogenoemde hemelpost. Het initiatief is in verschillende gemeenten bekend. “Niet om verlies een plekje te geven, maar als manier om het te verweven met je leven.”

Marieke Zwart- Dijkhuis werkt al jaren als coördinator bij Hospice In Vrijheid. “Het is mijn wens dat er een mooie plek is voor mensen om bezig te zijn met verlies, maar dan moet er wel publiciteit komen.” Ik spreek de coördinator zaterdagmiddag. Het verliezen van een dierbare is vaak een groot moment in het leven. Een tante, goede vriend, opa of broer. De eerste weken is er een uitvaart, komen familieleden op bezoek, maar aan rouw zit geen tijdslimiet.

De afgelopen dagen was het met wind en regen typisch najaar. Maar inmiddels zijn de hemelpostbrievenbussen in werking. Mensen die een brief willen schrijven aan iemand die er niet meer is, kunnen die posten bij de brievenbus. “In Purmerend staat de bus iets voorbij het hek van de nieuwe algemene begraafplaats. In Middenbeemster onder de trap.”

Verlies

Volgens de Beemsterling is het cruciaal om bezig te zijn met het verlies. In haar werk krijgt ze geregeld te maken met overlijden en rouw. Het hospice aan de Burgemeester D. Kooimanweg is immers een bijna-thuis-huis. Cliënten brengen hier de laatste momenten van hun leven door. “Als je verlies niet goed aanpakt kan het opstapelen. Mensen kunnen daardoor in stresssituaties komen of zelfs een burn-out”, weet Zwart- Dijkhuis.

Het is de kracht om het verlies te verweven in het leven. “En nee, daarmee bedoel ik niet dat het een plekje moet krijgen.” Ze benadrukt: “Je geeft een boek een plekje of zet een vuilniszak buiten. Verdriet en rouw is niet een kwestie van een plekje geven. Je moet manieren zien om het te verweven in je leven.”

Mooi ritueel

“Schrijven is daarbij een hele goede manier om te verwoorden. Een mooi ritueel. Alle mensen rond dit initiatief werken in de uitvaartbranche of hebben daar op de een of andere manier mee te maken.”

Lente

De hemelpostbrievenbussen bij de begraafplaatsen worden één keer per jaar geleegd. “Op 21 maart”, benadrukt Zwart- Dijkhuis. “Dan verbranden we de inhoud en gaat de rook symbolisch naar de hemel.”

“Natuurlijk kan het verdriet soms hoog zitten. Je wordt getriggerd door een liedje bijvoorbeeld. Het is een onderdeel van je leven. Je hoeft niet te vergeten. Dat is mijn missie. Ik gun iedereen dat verdriet er mag zijn.”