Verschillende Edammers en Volendammers vieren ook dit jaar weer de feestdagen in het buitenland. Sommigen doen dat in Amerika of Australië, maar Mervin Smit woont sinds 2014 in Zwitserland en viert dus de feestdagen in de sneeuw.

“Dat is natuurlijk op zich heel leuk, ware het niet dat Kerst eigenlijk een familieaangelegenheid is en er in de skigebieden dan niets te doen is”, begint Smit. “Er is geen après ski en iedereen zit thuis of in de restaurants aan het kerstmaal met familie.”

Familiegevoel

Smit woont sinds 2014 dus in Zwitserland, maar ging al veel eerder richting de Alpen om in de decembermaand skiles te geven. Hij viert kerst dus al jaren zonder zijn eigen familie thuis in Volendam, maar met zijn ‘tijdelijke familie’ op de berg. “En die tijdelijke familie bestaat dan vooral uit skileraren, waarvan veel Nederlands zijn”, gaat de avonturier verder. “We wonen allemaal in het skileraarhuis en daar koken we allemaal een eigen specialiteit. Op die manier proberen we toch een beetje de sfeer van thuis, het familiegevoel zeg maar, naar Oostenrijk te brengen.”

Tijdens de avond krijgt een van de leraren altijd even het woord en dat mag hij richten aan de ‘jonge garde’. “En omdat ik er inmiddels al heel lang zit en ook de oudste ben, ben ik vaak de pineut. Dan moet je met een kruis in je handen – ik ben helemaal niet gelovig – dus een toespraak houden en de jonkies wat wijze raad meegeven voor het nieuwe jaar.”

Traditie

Aan het einde van de avond sluit de eigenaar van de skischool – meestal al ietwat aangeschoten – aan bij het gezelschap en brengt zijn gitaar mee en zo wordt het toch altijd weer een gezellige boel in de Alpen waar Smit dus al vele jaren verblijft en inmiddels ook bijna alle bergen hoger dan 4000 meter heeft beklommen. “Ja, dat is wel een traditie geworden, hè. Net als dat we aan het einde van de kerstavond altijd een wenslantaarn oplaten en een wens doen. Of die wel eens uitkomt? Nou, ik wens altijd veel sneeuw en die wens komt tot nu toe ieder jaar nog uit”, lacht Smit.

Een andere traditie die de Volendammer – zoon van Werner van de Seinpaal en broer van meervoudig Nederlands kampioen tennis, Jasper Smit – op gang heeft gebracht, wordt iedere oudejaarsavond door de vele skileraren uitgevoerd. “Ik hou niet zo van de enorme drukte in de kroegen in Sölden tijdens oudejaarsavond en die bommen en granaten die door de straten vliegen, hoeven van mij ook niet zo. Dus besloot ik met nog een aantal leraren een keer het net voor twaalf uur de berg op te rijden en boven op de berg – met een prachtig uitzicht over de vallei – een biertje te drinken en letterlijk tien seconden voor twaalf het nieuwe jaar in te snowboarden met een fles champagne in de hand.

Bergtop

De skischool komt hiervan op de hoogte en het wordt niet direct met vuurwerk ontvangen. “De eigenaar gedoogde het uiteindelijk toch – terwijl de pistes gesloten zijn en het dus verboden is – maar heeft een aantal van zijn leraren al uit zien vallen. Vooral in verband met alcohol overigens. Ik probeer iedereen altijd bij de les te houden – ook mezelf – maar dat lukt niet ieder keer even goed. En ja, dan is in het donker de piste af, zeker met alcohol op, toch het gevaarlijkste wat er is. Maar goed, waar het ooit begon met een mannetje of vijf, gaan er nu ieder jaar twee bussen met skileraren de berg op om het nieuwe jaar in te luiden op de hoogste top. De ene helft gaat vervolgens skiënd naar beneden en de andere weer terug met een bus of de taxi. Zo hebben we toch mooi een nieuwe traditie in het leven geroepen en als ik heel eerlijk ben, hoop ik dat deze nog vele jaren zal blijven bestaan. Die afdaling ’s nachts vind ik namelijk nog steeds echt heel ‘vet’. Perfect geprepareerde pistes en het is iedere keer weer anders. Of super helder met een volle baan of dikke mist – geen vuurwerk te zien – en dus pikkedonker. -20 of 5 graden boven nul, sneeuwstormen, we hebben het allemaal al gezien.”

Waar de afgelopen jaren dus de feestdagen door worden gebracht in de sneeuw of boven op een berg, denkt Smit eraan om het dit jaar anders te doen. “Naarmate ik wat ouder word – en je ouders ook ouder worden – liggen de prioriteiten toch anders. Daarom denk ik dat ik dit jaar terug naar Nederland ga om de feestdagen daar te vieren met mijn echte familie. Dan zoek ik daarna wel de sneeuw op om nog een paar weken les te geven. Zo heb ik het beste van beide werelden.”

Door Jan Koning