In maart 2025 zal Lieke Sievers, na ruim acht jaar burgemeesterschap, haar ambtsketen neerleggen en met pensioen gaan. Ze neemt afscheid van een gemeente die in 2016, bij haar aantreden, nog zoekende was naar stabiliteit en verbinding. “We zijn hier meesters in veerkracht”, zegt Lieke, die de gemeenschap zag groeien, zich herpakken en telkens weer boven zichzelf zag uitstijgen. Acht jaar lang werkte ze aan de basis van vertrouwen en gemeenschapszin, in een tijd waarin die waarden vaak onder druk stonden.
De nalatenschap van burgemeester Sievers
“Ik heb sterk het gevoel dat we de weg naar verbinding weer aan het vinden zijn”, zegt de burgemeester. “We voeren weer echte gesprekken met elkaar. Het gaat nog steeds om de kracht van wie we zijn en waar we voor staan, alleen niet langer ieder voor zich, maar juist in verbinding met elkaar. Die koers zien we steeds vaker, en dat vind ik prachtig.”
Bruggen bouwen
De weg naar verbondenheid was niet altijd eenvoudig. “Toen ik begon, was het natuurlijk spannend of de rol me zou passen en of er een klik zou zijn met de gemeente, de organisatie en de raad. Het was immers mijn eerste functie als burgemeester en dat in een fusiegemeente waar de lokale belangen vaak sterk speelden”, vertelt ze. Toch wist ze met haar partijonafhankelijke blik bruggen te bouwen tussen de verschillende gemeenschappen in Zeevang, Edam en Volendam. Een belangrijke stap in die richting begon in de gemeentelijke organisatie op de diverse locaties zelf. “Er heerste veel terughoudendheid en er was een grote afstand tussen het bestuur en de mensen binnen de organisatie; een soort verkramping die men graag wilde doorbreken, maar waarvoor de weg nog niet duidelijk was”, legt ze uit. “Collectief hebben we gewerkt om de organisatie en de mensen weer tot bloei te brengen. Dat was een ontzettend waardevol proces met een vruchtbaar resultaat: er is stabiliteit en mensen zijn weer trots om voor de gemeente te werken.”
Fatsoen en wellevendheid
Een van de thema’s waar Lieke sterk op inzet is de herwaardering van respect en wellevendheid in de samenleving. “Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar het fatsoen om met elkaar in dialoog te blijven is minstens zo belangrijk. Dat je de vrijheid hebt om je mening te geven betekent niet dat je iemand met de grond gelijk mag maken.” Vanuit dit principe introduceerde zij de Wet van ANNA – Altijd Navragen, Nooit Aannemen – in de gemeenteraad. “Fatsoen is misschien een ouderwets woord, maar juist nu zouden we het moeten afstoffen en oppoetsen”, stelt ze. “Hetzelfde geldt voor wellevendheid – aandacht en respect hebben voor de gevoelens en positie van anderen.”
Dierbare momenten
Lieke Sievers is dankbaar voor de vele dierbare momenten en warme banden die ze in Edam-Volendam heeft opgebouwd. Vooral de steun die ze vanuit de gemeenschap ontving na het overlijden van haar man in 2021 heeft diepe indruk op haar gemaakt. “Ik heb ontzettend veel liefdevolle berichten en reacties gekregen, niet alleen kort na zijn overlijden, maar ook nog maanden, zelfs jaren later. Mensen vroegen oprecht hoe het met me ging, ook zomaar op straat. Die steun uit de gemeenschap, die kleine momenten van aandacht, waren hartverwarmend en hebben me enorm geraakt. Het is iets wat ik voor altijd bij me draag”, vertelt ze aangedaan.
Terug naar ‘thuis thuis’
Na haar afscheid in maart staat een nieuwe fase in haar leven te wachten. “Ik ga verhuizen, terug naar mijn woning in Oldebroek, ‘thuis thuis’, zoals we dat in ons gezin noemen. Ik wil wat meer rust vinden en mezelf toestaan om niet altijd ‘aan’ te staan”, zegt ze. Toch blijft Lieke betrokken, zij het op een andere manier. “Ik blijf actief in een aantal bestuursfuncties, maar bovenal wil ik tijd doorbrengen met mijn kleinkinderen. Mijn kleindochter is zelfs naar mij vernoemd, iets waar ik bijzonder trots op ben. En als alles goed gaat, wordt in februari haar broertje geboren. Ik kijk er enorm naar uit om als oma een grotere rol te kunnen spelen.”
Een dankbare terugblik
Als ze terugblikt op haar tijd als burgemeester van Edam-Volendam is er vooral veel dankbaarheid. “Er is zoveel waar ik met een warm gevoel op terugkijk en zoveel mensen aan wie ik veel te danken heb – mijn kinderen, mijn man, collega’s en de vele mensen waar ik mee heb mogen samenwerken. Het waren acht rijke jaren die we samen hebben doorgebracht en dat vervult me met een groot gevoel van dank.”
Burgemeester Sievers neemt afscheid met een oprechte boodschap aan de gemeenschap: “Blijf elkaar opzoeken, blijf betrokken en koester hoe goed we het hebben in deze prachtige gemeente. We gaan elkaar meer dan ooit nodig hebben, dus blijf omzien naar elkaar. Alleen zo kan Edam-Volendam bloeien als sterke, verbonden gemeenschap.”
Met die woorden sluit Lieke haar tijd in Edam-Volendam af. Als burgemeester stond ze altijd voor verbinding en respect – en die waarden blijven haar ook nu kenmerken.
leuk stukje, maar wat vinden de inwoners van de gemeente Edam-Volendam eigenlijk van vertrekkend Burgemeester Sievers? Als ik die vraag met 1 woord moet antwoorden, kies ik voor: ONZICHTBAAR.
Wat vinden jullie?
Johan, dan kom je nooit ergens.
Bij erg veel sociale bijeenkomsten was Lieke Sievers wel aanwezig. Daar heb ik haar gezien. Maar jij dan weer niet.
‘jij’ moet zijn: ‘jou’, meester Kluessien
Peter,
“Daar heb ik haar gezien. Maar jij dan weer niet.”
Ik heb haar daar gezien. En Johan heeft haar daar niet gezien.
Peter nog iets:
Bij mijn geboorte heb ik een naam gekregen. En als ik dood ga zal die naam op mijn urn staan. Als jij niet het respect op kunt brengen mij met mijn naam aan te spreken, zal ik je vanaf nu niet meer antwoorden. Ik heb geen respect voor mensen die zich moeten bedienen van naamgrapjes, om te verhullen dat ze niks anders in huis hebben.
Lekker beginnetje van 2025.
Wat een arrogantie.
Snaar heeft Lieke vaker in het openbaar gezien dan haar voorganger Dickerdak.
Ze was ook bij de kerstborrel in Hotel Katwoude.
Ze is trouwens sowieso een prettige verschijning. Mooi aura.
@Johan R
Een woord in hoofdletters vermelden wordt in de digitale wereld beschouwd als SCHREEUWEN
Je schreeuwt het van de daken.
Een persoon als onzichtbaar betitelen is zeer onzorgvuldig taalgebruik. Een persoon is nooit totaal onzichtbaar, tenzij er toverpoeder is gebruikt.
Ik vertaal het maar als ‘niet op de voorgrond’ tredend’. Kon wel eens kloppen want het was geen burgemeester die altijd de camera’s zocht om de media te halen. Ik ben in de gelegenheid geweest om te zien hoe ze iets achter de schermen oploste. Dat was zonder meer grandioos.
Bij een burgemeester beoordelen gaat het niet op de eerste plaats om waarneembaarheid, maar om de doelmatigheid waarmee de functie wordt vervuld. Bij Sievers was wat niet voor iedereen zichtbaar was wel aanwezig. De afwezigheid van wanklanken uit het stadskantoor zoals bij eerdere burgemeesters wel aanwezig was, is uitgebleven onder haar bewind.
Kortom een bescheiden burgemeester die niet met haar ambtsketting om liep te paraderen en naar aandacht te zoeken. Geen borstkloppende burgemeester die het werk van anderen naar zich toetrok. Geen burgemeester die met een samenstel van roddel en laster mensen buiten spel zette,
Wel een burgemeester die waarden en normen hooghield en daar zelf een voorbeeld van was,
Moet jij niet eens naar Basseleur, Johan?
Peter, Johan heeft Lieke niet gezien op die sociale bijeenkomsten, dus jij staat goed. Hij heeft haar niet gezien omdat hij er niet was.
Het is mijn perceptie : de onzichtbaarheid van onze burgermoeder. Het gebruik van hoofdletters was doelbewust, maar niet ‘schreeuwerig’ bedoeld.
Deze onzichtbaarheid is natuurlijk niet letterlijk bedoeld. Ik sta redelijk ver van de lokale politiek, het stadhuis en de feestjes/borrels die daarmee samenhangen.
Mijn mening wordt gevormd door de akties van B&W (of het gebrek daaraan). Als inwoner van Volendam mag ik best een kritische noot plaatsen bij dit artikel.
Openbare orde is volgens mij een directe verantwoordelijkheid van een burgemeester en daar ging/gaat het nog al eens mis.
Van handhaving van het vuurwekverbod tot bijvoorbeeld de belachelijke vertoning tijdens de Corona periode waar ik om 3 uur ‘s nachts werd achtervolgd door de straten en steegjes van Volendam door de motorpliesie omdat ik (alleen) naar huis wilde.
Onze burgermoeder had het bijna voor elkaar om de kermis vakkundig om zeep te helpen. Alleen een volksopstand heeft de kermis gered.
Verder valt er op het financiele beleid (op onderdelen) best nog wat aan te merken: bijvoorbeeld het immer uitdijende ambtenaren apparaat en de kosten die daarmee samenhangen (zoals huisvesting). De verhoging van de gemeentelijke belastingen.
Dit zijn een paar dingetjes die bij mij opkomen als ik terugkijk op de rol van onze burgermoeder in de afgelopen jaren. Laat ik het zo zeggen: ik miste zichtbaar leiderschap. Van onzichtbaar leiderschap heb ik niets gemerkt.
Voor de goede orde: ik twijfel geen enkel moment aan haar goede bedoelingen. Maar ‘the road to hell is paved with good intentions’.
Met Rick gaat de Beuk erin, goed?
“Met Rick gaat de Beuk erin” klinkt als een krachtige en energieke uitdrukking! 😊 Het zou geweldig kunnen werken als slogan of titel voor iets wat te maken heeft met actie, doorzettingsvermogen of zelfs een sportieve activiteit. Kun je iets meer vertellen over de context waarin je het gebruikt? Dan kan ik misschien helpen met ideeën of suggesties!
De Beuk kan overal in, dus CHATgpt, kom maar met Kunstmatige Oentelligente suggesties, want daar ben je toch zo meesterlijk in? Daar hebben we JOU toch voor?
@Peter Louter, je schrijft “Ik ben in de gelegenheid geweest om te zien hoe ze iets achter de schermen oploste. Dat was zonder meer grandioos” en daar wil ik mij graag bij aansluiten.
Onder aan de streep gewoon een goede burgemeester en inderdaad bevielen mij ook sommige dingen beter en sommige dingen minder.
Alternatief zou zijn om zelf burgemeester te worden en zeer tevreden te zijn met eigen functioneren maar helaas is er geen vacature in gemeente Juinen.