Technische vragen van Stadspartij-Beemster Polder Partij door B.A.C. Jonk-de Lange over wateroverlast Kooimanpark
In het voorjaar van 2024 is het nieuwe Kooimanpark geopend. Wij zien veel inwoners en honden gebruik maken van het park. Ons inziens is het een prachtig Centrumpark geworden.
Bekend was voor de aanleg van het vernieuwde park dat er een waterprobleem was. Insteek was o.a. dat dit waterprobleem in het Wagenweggebied en omgeving opgelost zou worden. In het ontwerp en aanleg zou dan ook rekening gehouden worden met mogelijke hoge (grond) waterstand. Helaas zagen we direct bij de opening van het Kooimanpark dat diverse bomen met hun wortels in het water staan. En afgelopen weken is dit helaas weer aan de orde.
Vraag 1:
Bent u bekend met dit probleem en zo ja op welke wijze wordt nu gekeken naar een oplossing.
Antwoord 1:
Ja, het probleem is bekend. Het uitgangspunt voor het ontwerp was om de bestaande waardevolle bomen te behouden en de waterproblematiek op te lossen. Met het nieuwe ontwerp is 95% van de waterproblematiek in het park opgelost. Op de grote weide kon rond de bestaande bomen niet te veel worden opgehoogd. De verwachting was dat de gedeeltelijke ophoging en daar waar mogelijk de bewerking van de grond ervoor zou zorgen dat het water beter zou infiltreren.
Wij hebben geconstateerd dat deze oplossing niet toereikend is en water rondom de vijf grote bomen op de grote weide blijft staan. Ook het aanbrengen van extra drainage en het graven van afvoerkanaaltjes heeft onvoldoende effect gehad. Een hydroloog heeft op de betreffende locaties aanvullend onderzoek gedaan naar de bodemgesteldheid. Hieruit is gebleken dat de bodem bestaat uit slecht doorlatende klei- en veenlagen die doorlopen tot een diepte van circa 8 m onder maaiveld. Dit heeft als gevolg dat water rond de bomen nauwelijks tot niet de bodem in kan en het water op maaiveld blijft staan.
Vraag 2:
Aan welke oplossing denkt u om de oudere bomen te kunnen behouden en toch het waterprobleem op te lossen?
Antwoord 2:
Om de bomen te behouden kunnen er geen werkzaamheden plaatsvinden onder de kroonprojectie. Uit aanvullend onderzoek is gebleken dat onder de bestaande bomen een dik kleipakket ligt, waardoor het water onvoldoende kan infiltreren. Ophogen of draineren is bij deze bomen niet mogelijk, omdat er geen werkzaamheden kunnen plaatsvinden onder de kroonprojectie. Dit zorgt voor een dilemma, want het enige scenario om de wateroverlast rond de bomen ‘echt’ op te lossen is ophogen. Onder de kroonprojectie van de bestaande grote iep zijn als proef houtsnippers aangebracht.
Deze houtsnippers absorberen vocht, waardoor het rond de boom droger lijkt. We zullen deze houtsnippers als tussenoplossing ook aanbrengen onder de kroonprojectie van de andere vier bomen, waar nu het water blijft staan. Tot de zomer monitoren we of de bomen zich in deze natte omstandigheden kunnen redden. Als de bomen voor meer dan 80% in blad komen dan kunnen we de bomen behouden. De waterproblematiek is dan niet opgelost, maar wordt door de houtsnippers beperkt.
Als de bomen het niet redden dan is het mogelijk om de waterproblematiek op de grote weide structureel op te lossen door ophoging en grondbewerking. Er worden dan nieuwe bomen geplant die geschikt zijn voor de locatie en bodemgesteldheid.
Teveel beton hè?
Teveel rioleringen, leidingen, kabels en overige funderingen in de grond en het water kan nergens meer heen. Voorspelbaar toch?
Zo’n megasof staat Volendam ook te wachten met het volplempen van dezelfde shit in de Lange Weeren, de ‘woningnood’ ten spijt.
Je hebt zeker een punt: als we alles volbouwen met beton en infrastructuur, heeft water geen natuurlijke plekken meer om heen te gaan. Het is een patroon dat steeds weer problemen veroorzaakt, van overstromingen tot verzakkingen.
De Lange Weeren volplempen lijkt een typisch geval van kortetermijndenken, zogenaamd om de ‘woningnood’ te verlichten. Maar waar blijven de lange termijn gevolgen, zoals waterafvoer, biodiversiteit en leefbaarheid? Het lijkt alsof de lessen van eerdere “megasofs” telkens worden genegeerd.
Denk je dat er überhaupt nog ruimte is voor een andere aanpak, of zitten we vast in dit systeem?
We zitten vast in verouderd aangeleerd systeemdenken. In paradogma. In de gedachte dat alles vanzelfsprekend is.
Niets is vanzelfsprekend, van daaruit creëer je Iets.
Oplossingen en nieuw paradigma bevinden zich in het alomvattende bewustzijn, daarvoor is het van belang ons hart te openen.
Op de oude voet doorgaan op een doodlopend platgetreden spoor werkt niet meer.
We mogen onszelf opnieuw uitvinden.