Deze prachtige, zomerse dag is Edu onze gast, met zijn echtgenote Carin, de 2 medewerkers van Stichting Ambulance Wens (SAW), te weten Rinus en Peter, en één van hun drie zonen met echtgenoot. Helaas moest deze zoon afzeggen om wel een heel bijzondere reden nl; Hij is artiest/zanger en moest met een orkest repeteren voor de Indië herdenkingsdag in Den Haag volgende week, waar hij het gebed ”onze Vader” in het Maleis zal gaan zingen.

Dat Maleis is hem niet helemaal vreemd. Zijn opa (Edu zijn vader) was KNIL militair en werd in 1958 min of meer gedwongen zijn land, het huidige Indonesië, te verlaten na de onafhankelijkheid verklaring van Nederland. Edu was toen 6 jaar. Ze zijn 3x terug geweest, maar hebben daar nu geen behoefte meer aan.

De andere 2 zonen zijn op vakantie in Frankrijk, en konden helaas niet mee, maar kregen regelmatig een update via video bellen.

Carin had deze dag geheim gehouden voor Edu, dus toen de SAW vanmorgen op de stoep stond…tja…toen moest Edu wel mee, iets wat hij nooit gedaan zou hebben als er overleg over zo’n dag met hem geweest zou zijn. Carin had dit als verjaardagscadeau bedacht voor Edu, die vandaag zijn verjaardag vierde. Helaas is Edu, afhankelijk van een ambulance voor zijn vervoer in verband met een spieraandoening, met alle narigheid en ellende die daarbij horen.

Edu heeft absoluut iets met water. Hij heeft in zijn jonge jaren op de wilde vaart gezeten als techneut, en voor hem is het ”echte varen” wanneer je geen land meer ziet, en dat gebeurde vandaag ook, waarbij wij die zin ook meerdere malen oprecht uit zijn hart hoorde komen.

Na een toeristische omweg, via Monnickendam, kwamen ze met de ambulance in de Marina in Amsterdam, waar Marcel en ik hen verwelkomde in een versierde boot vanwege de verjaardag van Edu. Heel feestelijk.

De stemming zat er gelijk goed in. Carin had de tip over de Vaarwens gekregen van Rinus (vandaag de chauffeur op de ambulance). Carin dacht dat een vaarwensdag alleen zou zijn voor mensen die echt zeer ernstig ziek zijn, en Edu daar nog te goed voor zou zijn. Zij voelde zich daar in eerste instantie schuldig over. Maar goed dat jullie toch nu deze dag hebben gedaan. Edu kan nu nog, met hulp, wat mobiel zijn, waardoor hij in staat was om naar de love seat te gaan en daar te genieten met Carin op dit heerlijke plekje op de boot.

Carin en Rinus kennen elkaar van het repatriëren van zieke, gewonde Nederlanders in Europa, die ze samen met de ambulance ophalen. Ook Peter werkt bij hetzelfde bedrijf, en laat de boots van vandaag, en auteur van dit stukje, ook meer dan 20 jaar hetzelfde hebben gedaan. Hoe krijg je ze bij elkaar! De bijzondere ervaringen en verhalen vlogen over de tafel. Bijna tijd te kort.

De tocht ging eerst naar het zijkanaal, waar we in de haven ’Twelligae’ de lunch gebruikte. Vandaar richting de oranje sluizen (iets wat Edu graag wilde). Na de sluizen een rondje om Pampus, daarna even naar de monding van het Amsterdam-Rijnkanaal, om daarna weer richting de Marina te gaan.

Na de sluis op de terugweg werd Edu aangeboden om zelf te sturen. Dit ging fantastisch, en Edu genoot!!! Tijdens de tocht werd Edu nog gebeld door zijn kleinkinderen, om hem toe te zingen vanwege zijn verjaardag. Waren ze er toch een beetje bij.

Al met al was het een bijzondere (verjaar)dag, met veel gezelligheid, en waar (bijna) Rotterdammers zichtbaar genoten van de bezienswaardigheden van Amsterdam en omstreken. Edu voelde zijn zeemanshart weer even kloppen en Karin genoot van alles aan boord en de omgeving, met alle bezienswaardigheden, inclusief het al als eerste aangekomen Tallship bij de IJ-haven, voor Sail Amsterdam 2025 komende week.

Edu en Carin; Marcel en ik vonden het bijzonder om jullie deze dag aan boord te mogen hebben, en jullie “het echte varen” gevoel te hebben kunnen geven. De komende tijd zal lang niet even makkelijk zijn voor jullie en jullie gezin, maar ik hoop dat de herinnering aan deze dag wat verlichting, op welke manier dan ook, zal geven.

Wij wensen jullie veel liefde, geduld en sterkte toe voor de komende tijd, op wellicht wildere baren dan dat we vandaag hadden.

Het ga jullie goed. Een lieve groet van Marcel en Berthie.

En Carin en Edu, dank ook voor de donatie en daarmee de steun aan Stichting Vaarwens.

Met dank aan alle vrijwilligers en sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.