Hoewel Piet Keizer op Home (1973) en Love In Your Eyes (1974) ook meezong, en op de bühne in de periode mei 1972- mei 1974 een volwaardige vervanger van Cees Veerman vormde, concentreren wij ons hierna echter toch op de vier belangrijkste op de plaat zingende katers. Inclusief hun belangrijkste composities. Om de essentie van hun samenzang (zie Deel 3 en 6) beter te kunnen doorgronden is het zinvol om de stemmen eerst apart onder de loep te nemen. Doorgaans worden popzangers – anders dan klassieke zangers – geclassificeerd aan de hand van het genre waarin ze zingen.

Klassieke stemindeling

Uit het hiernavolgende blijkt dat een dergelijke benadering inderdaad belangrijke verschillen tussen met name Piet Veerman en Cees Veerman oplevert. Toch kan ook de klassieke stemindeling enig licht werpen op met name de zang van Piet Veerman en daarnaast op de functie die de Catsstemmen qua bereik – in de meeste gevallen – binnen de samenklank hadden. Tessitura is de technische term voor het bereik waarbinnen een stem het beste tot zijn recht komt. In de klassieke zangpraktijk worden de mannenstemmen van hoog naar laag als volgt getypeerd: countertenor, lyrische tenor, lyrisch-dramatische tenor, lyrische en dramatische bariton, bas-bariton, centrale bas en octavist (profundo). Elk van deze stemmen heeft naast zijn eigen bereik daarbinnen ook zijn eigen karakteristieken.

Zo is de countertenor soepel, beweeglijk en het bruikbaarst in het hoge register, de falset, terwijl de lyrische tenor ingewikkelde technische passages kan zingen met een weke klank die vooral in zijn hoge bereik tot uiting komt (luister bijvoorbeeld naar de rol van Alfred in Verdi’s La Traviata); daar staat tegenover de lyrisch-dramatische tenor, zoals Beniamino Gigli en Mario Lanza, die juist vol en krachtig is in zijn lagere bereik en licht en beweeglijk in het hoge. Van laag naar hoog zou de indeling bij The Cats dan als volgt zijn: Piet Veerman (bariton), Cees Veerman (tenor), Arnold Mühren (tweede countertenor), Jaap Schilder (eerste countertenor oftewel de hoogste stem).

Lees hier het hele artikel door Marcel Tuyp en Faralda Houthuijsen op de site van enClave.