Ze wonen nog maar net op de Voorhaven, net aan het water bij de Pietersbrug. Een nieuwe woning is altijd spannend, zeker voor een poes. Uit voorzorg had dochter Saar, dochter van Marlies Buurman, vanaf de walkant een kattentrappetje gemaakt. Vrijdagavond was de trap de redding voor de poes, die bijna was verdronken nadat het in het water was gevallen.
Nadat ze het houten laddertjes had gevonden kwam ze gelukkig alsnog druipend van het vocht boven water! “Laat de gemeente maar doorkomen met die houten trappetjes en we zijn blij dat we het prototype al in de achtertuin hebben staan!”
Hou die beesten op je eigen erf. Zodat niet een ander, maar jij als eigenaar er zelf last van hebt. En als je dat niet wilt of kunt, laat dan de natuur alsjeblieft haar gang gaan zonder kattentrappetjes. Een verzopen kat zo nu en dan hoort daar ook bij. Nog even en ze gaan nog bakfietsen voor hun poesjes kopen ook. Voor comfortabel vervoer naar andermans tuinen om ze daar te laten pissen.
“Laat de gemeente maar doorkomen met die houten trappetjes en we zijn blij dat we het prototype al in de achtertuin hebben staan!” Ja inderdaad de typisch Edammers reactie… laat de gemeente…. De gemeente moet….. maar de gemeente…. Nee Edammers zelf doen…. naar de Hugo in Edam fietsen en je portemonnee trekken als je iets voor elkaar wil krijgen.
Zoals Rubber over dieren denkt, zo denkt hij ook over zichzelf.
Dus spuit hij even wat pis over de Toren van Babbel.
Als we de natuur wèrkelijk Haar gang laten gaan, dan waren er veel minder mensen op deze planeet, want dan waren die allemaal een natuurlijke dood gestorven, in plaats van ze als verdienmodel zo lang mogelijk in leven te houden.