Ze is nog maar ruim een jaar actief maar toch wist ze op te klimmen tot het Nederlands dames team flag football, een nog relatief jonge sport in ons land. Leyla Evrengun uit Edam speelde het EK in Parijs op verschillende posities en beleefde het als een hele mooie ervaring. Ondanks de laatste plaats die behaald werd. Foto: Leyla Evrengun (2e van l.) met het Nederlands dames team in Parijs

Leyla was tot de geboorte van haar zoontje altijd een fervent voetbalster bij EVC. “Ook heb ik heel veel gedanst.” Maar flag football is een geheel andere tak van sport. “Het is heel tactisch, en snel, maar het is ook een nul-contactsport. In ons land staat het nog in de kinderschoenen, terwijl het in Amerika juist enorm populair is. Het wordt zelfs een Olympische sport. Als team willen we kijken of het haalbaar is om voor de Spelen in Los Angeles een plek te veroveren.”

Dat laatste zal nog niet meevallen, vertelt Leyla. In ons land is de sport echt nog klein. Er zijn weinig clubs en Leyla heeft haar weg tot het Nederlands team moeten vinden door overal waar getraind werd het afgelopen jaar, mee te doen. “Ik heb me de laatste acht jaar vooral gericht op de opvoeding van mijn zoontje. Ik kende de sport via vrienden en door heel hard te trainen kwam ik bij het nationale team terecht. Dat ik deze ervaring heb opgedaan is ontzettend leuk. Maar het was een zeer intensief jaar. Hoewel ik wat sponsoring heb opgehaald moeten we alles zelf financieren. Ik ben nu ook echt aan het herstellen en zie wel weer hoe ik verder ga.”

Olympische Spelen

Maar ergens broeit het al om verder te gaan richting de Olympische Spelen in 2028. “Hoewel het hier klein is, is het wel ontzettend leuk om te doen voor zowel kinderen als voor ouderen. Op scholen wordt het ook steeds meer gespeeld, dus de bekendheid neemt toe. Maar de organisatiegraad is nog laag. We zullen zien hoe dit verder gaat!”