Hans Buis komt als huisschilder bij veel mensen over de vloer. Maar de meesten kennen hem van EVC, waar hij jarenlang als lotenverkoper bij de poort stond. Tegenwoordig is hij met de colonne van vijf vaste supporter van EVC-1 en bezoekt hij alle wedstrijden. Tekst en foto Marianne Klok.

Wat maakt je gelukkig?

“Mijn vrouw. We kennen elkaar al bijna 40 jaar. Ik heb haar in Volendam leren kennen, we raakten aan de praat, kregen verkering en het is nooit meer uitgegaan. Ze is echt mijn maatje en is een goed mens. Ze zit goed in elkaar, neemt geen blad voor de mond en is eerlijk over alles. Ze kan heerlijk koken, daar heb ik het ook mee getroffen. We hebben het heerlijk samen, dat is echt goud! Alleen voetbal vindt ze verschrikkelijk.”

Wat is je passie of hobby?

“Voetbal kijken: ik ben vanaf mijn dertiende al lijp van voetbal. En dan met name de (oefen) wedstrijden bezoeken van EVC-1, samen met de hele vriendengroep. Eerst een beetje serieus praten over voetbal en daarna slap ouwehoeren over van alles. Tijdens de eerste wedstrijd kopen wij de ballen, die worden gesponsord door ons. Als ik straks gepensioneerd ben ga ik helpen bij EVC. Voetbal is de lust van mijn leven.”

Wat is je ultieme geluksmoment?

“Dat we allebei gezond blijven. Geluk is dat je elkaar nog hebt en kunt genieten van het leven. Je hebt het helaas niet in de hand: mijn vrouw heeft net een TIA gehad; dat is gelukkig goed afgelopen. We hoeven geen dure dingen te hebben, we zijn blij met de kleine dingen. We zijn nu gestopt met roken en voelen ons een stuk fitter. Nu gaan we vaker lekker uit eten, dus nog meer genieten.”

Waar ga je het liefste uit of uit eten?

“Bij de Pompadour in Volendam: daar kun je erg lekker eten, ook tussen de middag. We gaan daar elke vrijdagmiddag warm eten met mijn zus. We doen dan ook samen boodschappen; dat is zo ontstaan na het overlijden van onze moeder. Nu we wat ouder worden doen we ook vaker ritjes met de auto, dan gaan we ergens in een stadje wat eten.”

Welke eigenschap waardeer je het meest in iemand?

“Eerlijkheid, dat vind ik het allerbelangrijkste. Er zijn veel mensen die zich leuk voordoen, maar achter af anders blijken te zijn. Zelf ben ik ook altijd eerlijk tegen mensen. Je denkt dat je heel wat vrienden hebt, maar er zijn er maar een handjevol die écht voor je klaar staan en alles voor je doen. Dat zijn je echte vrienden.”

Welk talent zou je willen bezitten?

“Voetballen. Ik heb vroeger wel gevoetbald en wilde altijd hogerop komen. Mijn moeder kwam een keer kijken, maar de tweede helft was ze alweer weg. Later vroeg ik haar: waar was je nou? Toen zei ze: ‘Je kunt hard rennen, maar voetballen kun je niet.’ Op mijn 23e ben ik gestopt na een verdraaide knie. Dat vond ik verschrikkelijk.”

Wat is je favoriete bezigheid?

“Onze katten en vissen, daar kan ik niet zonder, het geeft zoveel gezelligheid. We hebben vijf katten, waarvan Rocky iedereen wel kent. Die zit of ligt altijd op het Volendammerpad. Hij wordt door iedereen vertroeteld, loopt bij de bibliotheek naar binnen, maar ook bij Waterproof en La Galera.”
Wie is je held, wie bewonder je het meest?
“Dat is buurman Ton de Vries, hij is onlangs overleden. Hij was als een tweede vader voor me. Ik keek tegen die man op, hij was altijd positief en vrolijk, en ik kon hem altijd bellen. Hij zei altijd: ‘Rustig, rustig, kalmte kan je redden.’ Het was een gouden vent.”

Wie is je favoriete schrijver/kunstenaar/componist?

“Neil Diamond, mijn hele leven al. Zijn stem vind ik verschrikkelijk mooi en zijn liedjes geven me rust. Voor mijn verjaardag kreeg ik een verrassing van mijn vrouw: ik moest nette kleding aan en we gingen naar Amsterdam. Ze had kaarten geregeld voor het concert van Neil Diamond. Ik was nog nooit naar een concert van hem geweest en we hadden mazzel, want het was zijn laatste.”