Een monteur van een Zaans brandpreventiebedrijf is na drie werkdagen ontslagen omdat hij vanwege zijn geloof tijdens werktijd wilde kunnen bidden en niet bij varkens wilde werken. De rechter heeft bepaald dat dit ontslag niet mocht, daarom moet het bedrijf hem bijna 19.000 euro betalen. De 34-jarige man begon in april bij een brand preventie bedrijf in Zaandam. In zijn eerste werkdagen vertelde hij dat hij één tot twee keer per dag moet bidden. Hij wilde daarvoor bij klanten een ruimte krijgen. Ook gaf hij aan niet te mogen werken bij bedrijven met varkens, toen hij werd ingepland voor een klus bij een veehouder.
Ontslag in proeftijd
Op zijn vierde werkdag, nog in de proeftijd, werd hij ontslagen. De werkgever vond het niet passend om klanten te vragen om een ruimte voor gebed. Bidden in de bedrijfsbus tijdens pauzes vond de ontslagen man geen goed alternatief. Ook zou het onhandig zijn dat hij niet bij varkenshouders ingezet kon worden, aangezien het bedrijf meerdere klanten heeft die veehouders zijn.
Rechter geeft man gelijk
De monteur legde de zaak voor aan de rechter. Hij vond dat het ontslag kwam door zijn geloof, maar het bedrijf ontkende dat. Volgens de werkgever stelde hij zich inflexibel op.De rechter gaf de monteur gelijk. Volgens de rechtbank is er sprake van een ‘verboden onderscheid op basis van geloof’. Daarom krijgt de man verschillende ontslagvergoedingen.
Ontslagvergoeding van bijna 19.000 euro
Het gaat om een transitievergoeding, loon over de opzegtermijn en een extra vergoeding voor het onterecht ontslag. De man ontvangt daardoor een ontslagvergoeding na drie werkdagen van bijna 19.000 euro.
Nederland staat in de uitverkoop.
he Rubber….als die man 1e communie had gedaan en het Vormsel was ie nu niet ontslagen geweest ……….
Nederland staat al 45 jaar in de uitverkoop dankzij ’t PVDA met dhr den Uil en later nog Sinterklaas J Pronk himself. En nu gaan ze samen met GroenLinks het communisme bedrijven. En al wat uit noord en zuid Afrika vandaan komt, probeert onze cultuur en gewoontes de nek om te draaien en hun eigen cultuur en gewoontes op te dringen en wij mogen daarvoor financieel bloeden.
Sjaakie,
Er komt veel onzin langs, maar dit slaat alles. De feiten:
In de 60’er jaren was er veel werk en te weinig mensen. We haalden gastarbeiders op contractbasis naar Nederland. VVD en de voorlopers van het CDA waren aan de macht. PvdA was tegen; zij kwamen op voor onze eigen arbeiders.
Eerste kwamen de gastarbeiders uit Spanje en Italië, maar toen hun economieën beter draaiden, gingen daar de lonen omhoog en kwamen er steeds minder. Toen haalden de werkgevers hun gastarbeiders uit Turkije en Marokko. Voor een prikkie.
De Uyl was nog steeds tegen. Na twee jaar gingen de gastarbeiders terug naar hun gezin. En kwamen er nieuwe, onervaren ook. Moesten weer opnieuw ingewerkt worden. Konden de gezinnen niet overkomen, vroegen de werkgevers? Zo geschiedde (dankzij VVD en christelijke partijen), and the rest is history.
Hoewel hij tegen was heeft den Uyl later de houtjes-touwtjes-regeling een wettelijke basis gegeven.
En nu heeft Den Uyl het gedaan.
@John,
Vergeet Frits Bolkenstein niet, die heeft de open grenzen mogelijk gemaakt voor arbeid emigranten met alle gevolgen.
Frits Bolkenstein heeft wel meer op zijn geweten. Als hij al een geweten had. Een kwade genius.
Is “de hardwerkende Nederlander” ook niet van hem?
Ik vind het bizarre kosten voor de werkgever. Je geloof is een prive aamgelegenheid wat mij betreft. We hebben scheiding van kerk en staat dus wat mij betreft ook scheiding van werk en geloof. Werk is een seculiere aangelegenheid. Natuurlijk moet er ruimte zijn voor een levensopvatting/filososfie. Als je een 2x een kwartier extra vrije tijd wil om dit te beleven, prima, alleen betaal dit wel zelf. Of lever een vrije dag in. Je ziet ook meer de discussie komen over de verplichte (christelijke) vrije dagen. De groep die hier niets mee heeft (seculeren) groeit elk jaar.
Zou het ook mogelijk zijn om psychische schade te claimen van drie jaar lang verplicht Rozenkransen en Onze Vaders bidden voor en na de les en ook nog extra tussendoor op de Mariaschool?
Dat doe je toch al.
De werving van gastarbeiders uit landen als Spanje, Italië, Turkije en Marokko begon al in de jaren ’50 en ’60, ruim vóór de periode-Den Uyl.
Toen Den Uyl in 1973 premier werd, was het actieve wervingsbeleid al stopgezet (officieel in 1974). De meeste gastarbeiders waren dus al in Nederland.
Den Uyl en de PvdA stonden over het algemeen positief tot sociaal-progressief tegenover arbeidsmigranten.
Hij vond dat Nederland een morele verantwoordelijkheid had om mensen die hier waren goed te behandelen en te laten integreren. De regering-Den Uyl legde de nadruk op verbetering van huisvesting, rechten van werknemers en gezinshereniging, niet op het terugdringen van migratie. Hij was dus niet tegen de komst van Turkse en Marokkaanse gastarbeiders, maar vond wel dat Nederland moest nadenken over een goed integratiebeleid toen duidelijk werd dat veel gastarbeiders bleven.
PvdA (Den Uyl) – sociaal-progressief. Niet tegen de komst van gastarbeiders.
Legde nadruk op gelijke rechten, fatsoenlijke huisvesting en later integratie.
Steunde beleid voor gezinshereniging. Zorgen ontstonden vooral pas wanneer duidelijk werd dat gastarbeiders blijvend waren, maar de PvdA wilde dan vooral integratie verbeteren, niet terugkeer afdwingen.
KVP / ARP / CHU (latere CDA) – gematigd, pragmatisch. Tijdens de periode van actieve werving (jaren ’60) waren deze christendemocratische partijen meestal voorstander van gastarbeid. Ze zagen het vooral als een economische noodzaak op een krappe arbeidsmarkt. Tegelijk vonden ze dat de maatschappelijke opvang beter moest, vooral op het gebied van huisvesting. Na 1974 (stop werving) werden ze voorzichtiger en wilden “ongecontroleerde instroom” beperken, maar géén harde anti-immigratiestandpunten.
VVD – economisch voor, cultureel terughoudend. In de jaren ’60: positief over gastarbeiders vanwege behoefte aan arbeidskrachten (economisch liberaal). In de jaren ’70: kritischer over blijvende vestiging en gezinshereniging. Men zag integratie vooral als verantwoordelijkheid van de migrant. Maar ook hier: geen afwijzing van gastarbeid als concept.
CPN (communisten) – sterk voor gelijke rechten. Voor gastarbeiders, maar vooral gericht op het bestrijden van uitbuiting. Waren tegen werving door werkgevers die gastarbeiders onderbetaalden. Zagen gastarbeiders als volwaardige arbeidersklasse die beschermd moest worden.
Boerenpartij / latere populistische partijen. Deze partijen waren het meest kritisch op de komst van gastarbeiders. Vreesden culturele spanningen en economische concurrentie. Maar ze bleven relatief klein en hadden beperkt invloed op beleid.
Bolkesteins standpunt in grote lijnen:
Niet tegen gastarbeiders als concept, maar wél kritisch over blijvende vestiging. Bolkestein erkende dat de gastarbeid in de jaren ’60 en ’70 een economische functie had. Zijn kritiek ging vooral over het feit dat velen bleven, waardoor migratie geen tijdelijke arbeidsmigratie meer was.
Sterk kritisch over grootschalige immigratie uit islamitische landen. Sinds 1991 waarschuwde Bolkestein voor: integratieproblemen bij Marokkaanse en Turkse migranten; mogelijke culturele spanningen tussen liberale Nederlandse waarden en conservatieve islamitische waarden; te grote afhankelijkheid van de verzorgingsstaat bij bepaalde migrantengroepen.
Hij maakte dit onderwerp tot een centraal politiek thema, toen andere partijen er nog voorzichtig mee waren.
Wat Bolkestein níet zei: Hij pleitte niet voor grootschalige deportatie of het sluiten van grenzen voor specifieke etnische groepen. Hij was ook niet tegen individuen uit Marokko of Turkije; zijn kritiek was beleidsmatig en cultuur-sociologisch, niet etnisch.
Invloed van zijn standpunten:
Bolkestein was de eerste grote politicus die integratie en immigratie uit islamitische landen op de agenda zette. Zijn analyses werden later gezien als een voorloper van het debat dat in de jaren 2000 centraal kwam te staan (Fortuyn, later Wilders).
“In 2023 noemde 6 procent van de Nederlanders van 15 jaar of ouder zichzelf moslim, wat een stijging van 1 procentpunt is ten opzichte van 2013.”
We hebben het over 6%, waar van je je moet afvragen hoe erg moslims ze nog zijn….
Hetzelfde geld hier eigenlijk, de meeste zijn katholiek, maar meer uit sociale druk dan uit overtuiging. Want stel je voor dat de buren er schande over zullen spreken/preken.
@John: Inderdaad, al heeft dat niets te maken met financiële waarde, want daar smaakt jouw opmerking naar. Naar geld. En macht.
Snaar heeft direct na de Mariaschool dat obsessieve bidden – waar ze overigens met open ogen nooit aan meedeed – vervangen door vanuit haar Hart te wensen, te visualiseren en te doen alsof ze ‘het’ al heeft, waardoor de realisatie ervan vanzelf volgt.
Zodoende heeft Snaar alles wat haar hartje toekomt, haar kinderhand is gauw gevuld en het is nooit te laat voor een gelukkige jeugd.
Toen Snaar nog stemde, voordat de Universele wijsheid de regie van haar over nam, stemde ze op de VVD. Wiegel, Bolkie. Veel Vrije Dagen.
Het boek van Pim, de Puinhopen van Paars, heeft ze gelezen en tot cliché bestempeld.
Vanaf die Paarse Puinhopen was het klaar voor Snaar.
Ergens OP stemmen betekent ermee IN stemmen, met andere woorden: stemmers nemen geen verantwoordelijkheid voor zichzelf en dat was aan Snaar niet besteed. Doei! Vrijheid Blijheid. De VB dus.
Alles wat zich op dit moment voordoet heeft een oorzaak, een reden en een bedoeling.
Geniet er maar van.
Vooral van dat ‘boekie’ hoe je de drie donkere nachten van de ziel doorkomt.