4 Jaar geleden werd ik benaderd of ik interesse had om mee te doen met een band die uiteindelijk de naam “Cliff & The Shadows Tribute band” kreeg. Nadat ik had toegezegd werd mij al snel duidelijk dat André Veerman (Dekker) alles op zich had genomen met een weloverwogen doel. Samen met zijn broer Jack – ook gepassioneerd door deze muziek – een band formeren en in perfectie het origineel evenaren en hiermee op te treden.

Na tegenslagen en wat bandwisselingen waren we nu zover dat in januari onze eerste theatershow kon gaan plaatsvinden. André was zo trots als een pauw en helemaal klaar voor dit prachtige avontuur: “Het staat als een dijk, laat ze maar komen”! Elke dinsdag repeteren en wee gebeente als je het liedje niet goed had “uitgezocht“ was je die avond aan de beurt! Want als ik door tijdgebrek het coupletje en refreintje had beluisterd en dacht dat het wel goed zat, wreef André mij de partituur van The Shadows onder mijn neus – die wel het hele liedje had beluisterd – met een opmerking of ik doof was of muzikaliteit tekort kwam. André had de gave van het woord om dit niet subtiel aan te leggen maar pats boem in your face. Dat was André.

Als Andre had voorgedaan welk akkoord er anders moest en de week erop ik bij dat stukje was aanbeland, voelde ik zijn ogen in mijn rug prikken. Als ik wegdraaide wanneer ik twijfelde: “ Hey Cor wat deed je daar?” Dan mocht ik het voordoen aan de hele band. Daarna maakte je wel dat het in orde was. Ook de zang en koortjes, met een doof oor en tinnitus werd eenieder tot de orde geroepen als het niet voor mekaar was, een echte vakidioot. Zelfs de dames kregen verwensingen van lichaamsdelen die alleen in een onderbroek te vinden zijn.

Van zijn vrouw en dochter vernam ik tijdens het condoleren dat dit zijn mooiste muzikale reis was die hij heeft mogen meemaken. Helaas was de bestemming hem niet gegund.

In goed overleg gaan we de shows met een vervanger voortzetten. Ik weet zeker dat André met een trotse brede glimlach elke show zal toekijken. Het ga je goed vriend, bedankt dat ik je heb mogen leren kennen!”

Cor Klein