’Plan voor padelbanen splijt Kwadijk’, kopte deze krant een kleine anderhalf jaar geleden. Omwonenden waren destijds fel gekant tegen de komst van de banen op het complex van de plaatselijke voetbalvereniging, terwijl het bestuur van de club het juist ziet als een impuls voor het ingedutte dorp. De wig die destijds tussen voor- en tegenstanders is gedreven, zit nog altijd muurvast. Kwadijkers Marc Speeckaert en Teun-Jan Pereboom overhandigden op het gemeentehuis een stapel bezwaarschriften bij wethouder Marisa Kes van de gemeente Edam-Volendam. Het is een ultieme poging om de aanleg van de banen tegen te gaan, want SV Kwadijk heeft al aan alle eisen voldaan en kreeg op 6 november groen licht voor de aanleg.
Lees hier het hele Premium artikel op de site van het NHD.
Stelletje autisten daar in Kwadijk.
Nederland. We willen wonen, werken, recreëren, en dat allemaal op de oppervlakte van een postzegel. En als een ander bij ons in de buurt komt wonen, werken of recreëren, dan zetten we onze hakken in het zand. “Niet in mijn achtertuin”.
Misschien hebben de Kwadijkers wel een punt. Padel trekt vooral treurige mannetjes van middelbare en hogere leeftijd aan. Mannen met een welvaartsbuikje, die praten over hun beurswinsten enzo. Daar is in Kwadijk geen plaats meer voor, want de hele bevolking bestaat er al uit.
Heerlijk hoe mensen zich een beeld vormen van hun medemensen die het spiegelbeeld zijn van henzelf…
Het is net zoals toen:
AI zegt:
“De uitspraak “geef het volk brood en spelen” (Latijn: panem et circenses) komt van de Romeinse dichter Juvenalis (ca. 60-140 n. Chr.), die het sarcastisch gebruikte om te bekritiseren hoe de Romeinse leiders de bevolking tevreden hielden met gratis voedsel en spectaculaire (gladiator)gevechten, in plaats van hen te laten meepraten over politiek”.
Daarom moet iedereen obsessief padellen, tennissen, voetballen, sporten, keihardlopen, voor goud schaatsen, wielracen, motorscheuren en dergelijke meer, want dat leidt de profane wereld af van wat er wèrkelijk speelt.