‘Een ‘vestinkie om’ met Edammers, omdat die allemaal wel een verhaal hebben wat alleen wij binnen de vestingmuren zo goed kunnen begrijpen. We spreken af op een favoriete plek naar keuze in onze stad, waarna we richting de vesting lopen. Daar begint het ‘vestinkie om’, waarin ik mijn medewandelaars beter leer kennen door hun vertellingen. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl: .

Ten tijde van dit ‘vestinkie om’ staat Corinde aan de vooravond van een vertrek naar Engeland, het land van haar man, om onder meer een bezoek af te leggen aan haar schoonouders. Druk dus! Op de vraag waar haar lievelingsplek is om de wandeling te beginnen, aarzelt ze even, maar kiest dan voor de Baandervesting en de mooie nieuwe huizen. En dan eindigen we, als het goed is, weer bij de eendenvijver.

Grafisch vormgeefster
Corinde vertelt hoe zij bij haar huidige werkgever ‘FCB Amsterdam’ terecht is gekomen. Een reclamebureau waar zij voor diverse bedrijven in binnen- en buitenland de grafische vormgeving verzorgt. “Hier ben ik op mijn plek”, zegt Corinde nadat ze haar grafische verleden met mij deelt en de route naar haar huidige werkgever beschrijft.

“Als kind had ik weinig met school. Ik was een creatieve dromeland en het was mijn vader die uiteindelijk de knoop doorhakte en mij naar het Grafisch Lyceum bracht. Dat kon toen nog met alleen 4 Havo. Vanaf dat moment begon ik studeren leuk te vinden! Het eerste jaar was gericht op ambachtelijke ‘drukwerktechnieken’ en de volgende vier jaar waren ‘grafisch vormgeven en concept’, wat een goede basis heeft gelegd voor de moderne technieken van deze tijd en mijn ontwerpersgeest”.

Van Kwakelbrug naar London Bridge
“Mijn vader was financieel directeur bij Bose, toen nog gesitueerd in Edam. Het was een auto-ongeluk waar mijn vader bij betrokken raakte op de woon-werk route, waarop mijn moeder besloot dat het hoog tijd werd om vanuit Hilversum naar Edam te verhuizen om de reistijd in te dammen. Zo zijn wij hier terecht gekomen. Ik was een jaar of 18 en verhuisde als nakomertje van drie kinderen mee”.

Als we richting de Noordervesting lopen benoem ik de raakvlakken met Engeland. Haar achternaam en de reis er naartoe deze Kerst neem ik aan als een vanzelfsprekendheid. Maar hoe is dit eigenlijk zo ontstaan?

De brug of eigenlijk ‘London Bridge’ werd geslagen toen ze de vervolgopleiding ‘Typography’ in Londen ontdekte waar ze graag naartoe wilde om zich verder te bekwamen in het grafische vak. “Met ondersteuning van mijn ouders reisde ik af naar Engeland. En daar ontmoette ik na verloop van tijd mijn man Lee!”

Van Big Ben naar Speeltoren
Hun eerste kind Hanneke werd in Engeland geboren. “Na haar geboorte ben ik als ZZP’er aan de slag gegaan”. De heimwee naar Nederland begon toen toch voelbaar te worden en het kersverse gezin verruilde ‘The Big Ben’ na negen jaar voor de Speeltoren, waar na verloop van tijd dochter Madelief het gezin compleet maakte. “Toen ik nog maar net voet op Edamse bodem had gezet en werkzaam was op de reclameafdeling bij Bose, was het mijn zus Carolina die mij een eerste opdracht gaf. Dat vergde meer tijd dan mogelijk was naast mijn vaste werk. Zij werkte in het onderwijs en haar opleidingsinstituut werd mijn grootste vaste klant”. Dat was de eerste spannende stap en de kans voor de (her-)start van cor!graphics.

cor!graphics
In het pand aan de Voorhaven, waar nu ZuiderC Kliniek gevestigd is, zette Corinde cor!graphics voort. Menig ondernemer wist destijds de route naar haar kantoor te vinden voor reclame- en drukwerk. “Het was hard werken om mijn hoofd boven water te kunnen houden, maar het is wel een leerzame en leuke tijd geweest. Misschien leuk om te weten dat ‘Cor!’ in het Engels een uitroep van verwondering is, naast het feit dat het natuurlijk ook een afkorting is van mijn eigen naam!” Toen ik uiteindelijk besloot om in loondienst te gaan, merkte ik hoe fijn het was om weer die stabiliteit van een werkgever te ervaren. Dat gaf rust en het opende nieuwe deuren”. Daarnaast is Corinde samen met man Lee nog steeds actief als ZZP’er, maar wel voor een select groepje trouwe klanten en onder de naam ‘Everydog Enterprises’.

Dubbeldekker
“Ondanks dat mijn wortels hier niet echt liggen, wonen mijn ouders en zus hier alweer ruim dertig jaar en kwam ik dus graag terug naar Edam. Toen we nog in Engeland woonden zijn we bijvoorbeeld hiernaartoe gegaan om te trouwen. Mijn zus had zo’n typisch Britse dubbeldekker gehuurd om de Engelse gasten van Schiphol af te halen en naar het Stadhuis te brengen”. En daarmee komt het Damplein met dubbeldekker weer helder op haar netvlies. “Misschien is dat wel mijn favoriete plek in Edam. Helemaal als die prachtige Kerstboom daar staat”, concludeert ze als we eenmaal bij de eendenvijver zijn aangekomen. Vanaf daar scheiden onze wegen en stort Corinde zich weer in de laatste fase van haar reisvoorbereidingen.