Een voetbalclub die zichzelf de das om doet: “Beschaving is dat wat de meesten krijgen, velen doorgeven en weinigen hebben.”
(Uit: Sprüche und Widersprüche (1909))
Karl Kraus (1874 – 1936), Duits-Joodse dichter en journalist
I Aftrap
Volendam, een dorp in de eredivisie? Veel Nederlanders verbaasden zich over het spektakelstuk dat zich ruim twee maanden geleden op de televisie ontvouwde: de implosie van lokale trots FC Volendam. Wat nu weer in dat bezopen dorp? Snel, de zoutjes!
Door Marcel Tuyp
Mijn analyse van de huidige organisatiecrisis is allereerst cultureel (Deel I) en grijpt deels ook terug op de docuserie ‘Volendam, een dorp in de eredivisie’. Een beker die ik aanvankelijk aan mij voorbij wilde laten gaan. Bij de analyse van deze organisatiecrisis bleek zij echter onmisbaar.
Mijn plaatsvervangende schaamte bleef grotendeels beperkt tot dat dramatische hoogtepunt (zie trailer) in het gebouw (de St. Jozef) dat beoogt ons allen te verenigen. Dit nu ging deze avond niet lukken. Dat maakte Jan Smit direct duidelijk. In alle ingehouden hevigheid komt onderhavige organisatiecrisis hier naar het oppervlakte. Geheel volgens de regels van het drama bevond dit hoogtepunt zich in de docuserie achterin de vijfde van de zes afleveringen. Waar kijken wij naar? Wat gebeurt hier? Waarom zijn wij hier überhaupt getuige van?
Sophie Hildebrands side-kick was geschrokken van deze Jan Smit. Polderland Nederland wordt gekenmerkt door Femininiteit en een Zwakke Onzekerheidsvermijding. Nederlanders hebben vergaderen uitgevonden. Emotionele uitbarstingen die bij Volendammers als een soort veiligheids- of uitlaatklep lijken te functioneren vallen een beetje buiten die boot. Hebben emoties bij deze organisatiecrisis niet een te grote rol gespeeld?
Hier meer op de site van EnClave.
Die artikelen van enclave zijn als een auto die maar niet wil starten.
Als ie eenmaal rijdt dan schakelt ie niet door.
Op een gegeven moment neemt ie een verkeerde afslag en als je dan gaat kijken ligt ie andersom in de berm.
In de hem kenmerkende stijl en met de socioloog Hofstede als leidsman analyseert Marcel Tuyp wat er zo typisch Volendams is in de recente conflicten bij FC Volendam. Het levert een geloofwaardig verhaal op al vergt het wat doorzettingsvermogen om het hele betoog tot het einde te lezen.
De Volendamse cultuur is al heel lang het onderwerp van Tuyp en zijn bijdragen aan de analyse van die cultuur verheldert het zicht op wat zich in het dorp afspeelt. Het zou interessant zijn als er verdere discussie ontstaat over zijn visie op de lokale cultuur.
In de hem kenmerkende stijl en met de socioloog Hofstede als leidsman analyseert Marcel Tuyp wat er zo typisch Volendams is in de recente conflicten bij FC Volendam. Het levert een geloofwaardig verhaal op al vergt het wat doorzettingsvermogen om het hele betoog tot het einde te lezen.
De Volendamse cultuur is al heel lang het onderwerp van Tuyp en zijn bijdragen aan de analyse van die cultuur verhelderen het zicht op wat zich in het dorp afspeelt. Het zou interessant zijn als er verdere discussie ontstaat over zijn visie op de lokale cultuur.
Van een afstandje kijken hoe het gras groeit is een zinvollere tijdsbesteding.
@ de Boer
Heeft jouw oordeel iets te maken met de Volendamse cultuur zoals Tuyp die beschrijft. Overdrijven is daar een onderdeel van, al wordt het in dit stuk niet genoemd. Het is verleidelijk om de categoriën van Hofstede op je reacties los te laten.
Toegegeven, het lezen vergt enige inspanning, maar de moeite maakt het wel lonend.
Hij schrijft bijvoorbeeld over de voorkeur in Volendam voor stichtingen met iemand aan het hoofd die je niet tegenspreekt en die blijft zitten zolang het hem goeddunkt. Diens blinde vlekken tekenen ook van de organisatie. Mooie en herkenbare waarneming.
Bedoel je zoals ook wel bij het Volendams Museum gebeurde? Dat is toch onvergelijkbaar met hoe FC Volendam is/was is ingericht?
Wim Jonk en de zijnen hebben een top-prestatie neer gezet, dat quasi filosofische gemompel in de marge achteraf, Tuijp zal zich wel voor iemand zijn karretje hebben laten spannen.
@de Boer,
“ Wim Jonk en de zijnen hebben een top-prestatie neer gezet “
Maar tegen welke prijs en welk risico hebben ze de club laten lopen?
Daar zou je achter kunnen komen als hij zijn klus had afgemaakt.
Het is onoverkomelijk dat je een dorpsclubje naar de ere-divisie brengt zonder risico’s te nemen.
Een RvC is bedoeld om daar toezicht op te houden, ergens is het in de onderlinge verhoudingen en tussen ego’s mis gegaan, dat is niet iets typisch Volendams. Sterker nog, het on-Volendams.
In ieder geval heb ik geen 50.000 woorden van dit oardegaaitje nodig om dat te begijpen.
@de Boer
” Tuyp zal zich wel voor iemand zijn karretje hebben laten spannen.”
Iedereen heeft recht op zijn mening, maar met deze veronderstelling toon je aan dat je het stuk van Tuyp niet hebt gelezen of hebt begrepen.
Hij is in geen enkele zin partijdig en spaart geen van de betrokken personen en groepen.
Man, er is geen doorkomen aan. Hoeveel delen volgen er nog?